پایگاه خبری-تحلیلی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/

حمزه بنام- فعال سیاسی و اجتماعی

یادداشت سیاسی- به قلم حمزه بنام/

تصور اولین دهه فجر بدون آیت‌الله هاشمی رفسنجانی برای هر کسی که ذره ای به انقلاب و نظام و اسلام واین کشور علاقه داشته باشد دردآور است. آری! دهه فجر امسال بدون کسی که خود پایه گذار این روزها بود حتی شاید ترسناک هم باشد. آیت‌الله هاشمی یار همه روزهای  سخت امام و انقلاب بود و خاری در چشم دشمنان قسم خورده مردم.

اگر حتی بخواهیم نگاه اجمالی  به شخصیت و ویژگی های آیت الله هاشمی رفسنجانی داشته باشیم بی شک حقیر عاجزم؛ چرا که زندگی ایشان ابعاد زیادی دارد که هر  قسمت از آن خود نگاه ویژه ای  می طلبد.

آیت‌الله هاشمی یک دوران قبل از انقلاب داشت که سراسر مبارزه بود. دورانی که آیت‌الله خود و اموالش  را وقف نهضت کرد. درست همان زمانیکه که مخالفین امروزش در کنج خانه ها مشغول امور شخصی بودند.

یک بعد دیگر زندگی آیت الله در دوران تثبیت انقلاب بود که در این دوران حتی از گرفتن جانش هم دریغ نشد و ایشان در خرداد ۵۸ مورد اصابت گلوله قرار گرفت که اگر هوشیاری و فداکاری همسرش نبود انقلاب اسلامی در همان ابتدا از وجود یک سیاستمدار باهوش و با تدبیر محروم می شد.

مرحله  دیگر زندگی سیاسی آیت‌الله مدیریت جنگ بود که با مسولیت خودش باعث پذیرش قطعنامه از سوی امام خمینی شد.

دوران سازندگی که بحق به این اسم نامگذاری شد مرحله‌ای دیگر از زندگی سیاسی آیت‌الله بود که در این زمان کشور بخصوص در جنوب خسارت زیادی از جنگ دیده بود و آیت‌الله این دوره بحرانی را نیز به خوبی مدیریت کرد.

مرحله بعدی زندگی سیاسی آیت‌الله همزمان با دولت اصلاحات بود که می شود خطبه‌های آخرین نماز جمعه ایشان را در دوران ریاست‌جمهوری و قبل از خرداد ۷۶  گواه قرار داد برای همراهی و همگامی با مردم و اصلاحات. هرچند در این دوران بعضا مورد بی مهری ها قرار گرفت و لب پاسخ باز نکرد.

دوران دیگر زندگی سیاسی آیت‌الله در زمان به قدرت رسیدن اصولگراها بود که دولت مهرورز سکان کشور را به دست گرفت. دورانی که به گواه  خود عقلای اصولگرا ها کشور دچار انحراف شد و روز به روز نیروهای اصیل انقلاب به حاشیه رانده می شدند. اما آیت الله هاشمی به گفته علی مطهری از محدود سیاستمدارنی بود که فریب جریان انحرافی را نخورد و از قبل پیش‌بینی کرده و هشدار داده بود.

هوش و زیرکی و آینده نگری آیت‌الله نظر مشترک همه سیاسیون بود از حامیان گرفته تا مخالفین و منتقدین. اما شاید صبوری ایشان که انصافا حتی مخالفین را خشمگین می کرد، ویژگی کمیاب امروز ماست.

آری! آیت‌الله هاشمی به شدت مورد هجمه ها و گاها توهین و حتی فحاشی قرار گرفت آن هم توسط کسانی  که آماده بر سر سفره انقلاب نشستند. خانواده ایشان بارها مورد بی مهری  قرارگرفت. اما آیت الله سکوت می کرد. با خودش فکر می کرد از کی به کجا شکایت ببرد. ولی آیت الله چیزهای می دانست که درکش برای تازه به دوران رسیده های امروز سخت بود. هاشمی می دانست عزت دست خداست و با تمام آن همه توهین و تخریب همگان قدرت خداوند را در انتخابات ۹۲ دیدند که چه عزتی به ایشان داد و باعث خشم مخالفین شد. هاشمی با مردم بود و تا آخر بر دوش مردم به خانه ابدیش در جوار حق آرام گرفت.

حالا ما مانده ایم و اولین دهه فجر بدون آیت‌الله هاشمی رفسنجانی؛ سخت و غیرقابل باور…!

انتهای پیام/ سجاد بنام