پایگاه اطلاع‌رسانی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/


چشمانش را باز میکند.صبح شده.می داند باید مثل روزهای قبل شاید تکه ی نانی گیرش بیاید شکمش را پرکند بعد برود سراغ کار همیشگی اش.مثل همیشه بلند شود، ترازویش را بردارد و برود.راهی خیابان شود.روی تکه ای از زمین پیاده رو بنشیند.از عابران پیاده التماس کند خود را وزن کنند. تا پولی گیرش بیاید برای…برای خودش؟نه. برای رییسش.

برای پدر معتادش.برای سیر کردن شکم مادر و خواهر برادران بی سرپرستش.برای… اصلا چرا باید پول در بیاورد برای یکی دیگر؟چرا نباید برود مدرسه؟چرا بعد از مدرسه باید بیاید پول در بیاورد برای یکی دیگر؟اصلا چرا نباید یک بار غذای خوب بخورد؟

اصلا مگر آدمها وقتی سردشان می شود کنار بخاری نمی نشینند؟مگر وقتی طوفان می آید زیر یک سرپناه نیستند.اصلا این که آدم ها با حقارت به او نگاه می کنند بد است؟اصلا مگر…..

هیچ کدام را نمی داند. وقتی از او سوالی در مورد حال و روزگارش میپرسی چشم هایش سرگردان به این طرف و آن طرف میچرخد.

نمی داند چه بگوید.جوابی برایشان ندارد.درچشم هایش حسرتی را میبینی.ولی نه. حسرت آن همه ی نداشتنی های دنیا که باید داشته باشد نیست. قول می دهم.انقدر دنیایش کوچک است که فقط حسرت نداشتن یک وعده غذای خوب است.همین.اصلا نمیداند آرزو چیست. فقط میداند اگر امروز پولی گیرش نیاید شب خوبی در انتظار او نخواهد بود.می داند. می بیند دنیا و آدمها خیلی بزرگ هستند.ولی. همه ی سهم او از بزرگی این دنیا. همان یک وجب جا. کنار دیوار پیاده رو است.

اجازه دارد فکر کند که شاید فردا کمی بهتر باشد. بهتر بشود.بود.ولی آخر… او که فردا و فرداهایش در دستان دیگریست… این فقط یک روز. از زندگی کودکیست که کارش شاید به نسبت بقیه ی کودکان شبیه خودش ساده تر باشد.
کودکان کار
مهم نیست در خیابان گل و دستمال کاغذی می فروشند.با ترازویشان از مردم می‌خواهند وزن کنند.کفش های مردم را می دوزند و واکس می زنند.در کارخانجات اندام نحیف شان زیر دستگاههای غول پیکر گم می شود. مهم نیست کارشان سخت است یا به نسبت ساده.مهم این است که بر طبق استانداردهای سازمان بهداشت جهانی کار کودک غیر مجاز است.یکی از. پدیده های انقلاب صنعتی.که به دنبال سودجویی صاحبان صنایع برای بهره وری بیشتر و صرف هزینه ی کمتر برای حقوق نیروهای کارگری به وجود آمد.پدیده ای که سده های بعد،در ابعاد متفاوتی گسترش پیدا کرده و به یکی از معضلات بزرگ اجتماعی بدل شده است.

کودکانی که همه می دانیم از نظر تغذیه،بهداشت،رفاه،تحصیلات و… در شرایط نامطلوبی بسر میبرند و از آسیب پذیری بسیار بالا یی در برابر انواع مخاطرات اجتماعی برخوردار هستند.

کودکان بی گناهی که به خاطر رشد نکردن در شرایط استاندارد خطری جدی از نظر ایجاد انواع بزهکاری و ناهنجاری های اجتماعی محسوب می شوند.

آمار دقیقی در مورد کودکان کار در ایران وجود ندارد. ولی بر اساس آمار تخمینی سازمان جهانی کارILO در سال ۱۹۹۵بیش از ۷۱٫۴درصد کودکان بین ۱۰-۱۴سال در ایران فعال هستند که مطمئنا در طی این بیست و چندسال این مقدار افزایش یافته است.این یک هشدار  جدی برای کنترل این موضوع است.

برای کنترل نسلی که آینده ی کشور ما را رقم می زند.