پایگاه اطلاع‌رسانی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/

ماجرای رفت و برگشت‌های یک مصوبه‌ی پر حرف و حدیث بین شورای قبل و فعلیِ شهر شیراز و نهایتاً تصویب غیرقابل انتظار آن در شورای پنجم، این روزها با حواشی زیادی در میان کاربران فضای مجازی در شیراز مواجه شده است. اما پشت پرده‌ی این ماجرا چه بود؟

 خبرنگار ریواس جنوب، در این باره گزارش داد: در حالی که این سالها مشکلات اقتصادی و معیشتی بیش از هر مشکل دیگری مردم را وادار به تلاش برای «تغییر» می کند، اما شورای پنجم شیراز که با نام لیست امید راهی پارلمان شهری شده گاهی تصمیماتی اتخاذ می کند که خود کاشتن بذر ناامیدی در دلهای مردم رنجور است.

مهدی حاجتی عضو شورای شهر شیراز در صفحه شخصی خود در توییتر خبری یه این شرح را منتشر کرد: «آخرین مصوبه جلسه امروز واگذاری ۱۹۶۲ متر زمین به مجتمع فرهنگی مذهبی در فاصله‌ی کمتر از ۲۰۰ متر با مجتمع فرهنگی مذهبی دیگر بود؛ مخالفان واگذاری، اینجانب و آقایان موسوی و صبوری بودیم.»

به فاصله ی کمی از انتشار این خبر موجی از اعتراضات نسبت به این تصمیم در فضای رسانه ای و شبکه های اجتماعی صورت گرفته که در شرایطی که در چنین فاصله کمی مجتمع دیگری با همان کاربری وجود دارد و علی رغم اعتراضات مکرر اهالی محل در دو سال گذشته نسبت به این طرح و اعلام نیاز شدید به مجتمع درمانی در محل، دلایل شورای پنجم شیراز برای این تصمیم چیست؟

به گزارش ریواس جنوب، ماجرای این واگذاری که در بیست و ششمین جلسه ی علنی شورای شهر شیراز به تصویب رسید به سال ۹۴ باز می‌گردد؛ هیئت امنای مجتمع فرهنگی مذهبی حضرت ابوالفضل (ع) در خواست احداث مسجد و مجتمعی فرهنگی مذهبی در شهرک گلستان شمالی (بلوار شهید بیات) داده اند که در فاصله ی کمتر از ۲۰۰ متری آن مجتمع فرهنگی مذهبی امام حسین (ع) وجود دارد.

شورای شهر چهارم با واگذاری زمین موافقت می کند و طی قراردادی میان شهرداری شیراز به نمایندگی علیرضا پاک فطرت و هیئت امنای مسجد زمینی به مساحت ۱۶۹۲ متر از فضای سبز به فرهنگی مذهبی تغییر کاربری داده و برای احداث مجموعه فرهنگی مذهبی و ۱۰۰ متر آن به ناحیه مقاومت بسیج جهت پایگاه مقاومت واگذار می شود.

در پی این تصمیم جمعی از اهالی محل شکواییه ای به استانداری و شورای شهر شیراز ارسال و از نبود درمانگاه و مجتمع درمانی در محل گلایه و درخواست تغییر کاربری آن به درمانگاه را می دهند.

اما بعد از روی کار آمدن شورای پنجم تصمیم بر آن می شود برخی مصوبات گذشته ی شورای چهارم جهت بررسی مجدد و بازنگری به شورای شهر بازگشته و مجدد تصمیم گیری شود؛ پرونده ی زمین مذکور نیز یکی از این مصوبات بود.

کمیسون برنامه و بودجه، امور حقوقی و املاک شورای پنجم، تصمیم به بازپس‌گیری زمین و معاوضه آن با زمین در محلی که مسجد یا مجتمع فرهنگی در آن وجود نداشته نباشد می گیرد اما با اختلاف نظر با سایر کمیسون های شوای پنجم در صحن شورا موضوع به کمیسیون تلفیق و هماهنگی دستگاه های شورای پنجم به ریاست قاسم مقیمی می رود تا این بار نتیجه جور دیگری رقم بخورد…

این کمیسیون در اقدامی تامل بر انگیز همانند شورای چهارم کمیسون تصمیم بر آن می گیرد که با توجه به فاصله ی کم مجتمع امام حسین و محل احداث مجموعه ی جدید، جهت خدمت رسانی بهتر این دو مرکز که فاصله ای کمتر از ۲۰۰ متر دارند تقسم وظایف صورت گیرد؛ در یکی از مساجد نماز جماعت و مراسم ترحیم و .. و در دیگری برگزاری مراسم بزرگداشت شهدا و بزرگان، ایجاد کتابخانه، درمانگاه و… صورت بپذیرد! مصوبه ای که بدون تصویب در صحن شورای پنجم از طریق کمیسون به شهرداری ابلاغ شد در حالی که به نظر می‌رسد تصمیمات کمیسیون های شورا باید توسط همه ی اعضای شورا در صحن تصویب و از طریق رئیس شورا به شهرداری ابلاغ شود.

نکته جالب دیگر اینکه آخرین مکاتبات در دورانی صورت گرفت که شهرداری شیراز با سرپرست (اسدی) اداره می شد؛ در پی اعتراض مردم محل مبنی بر اینکه علی رغم قرارداد که باید مجتمع فرهنگی با محوریت کتابخانه، درمانگاه، سالن ورزشی و سالن اجتماعات باشد پروانه ساخت با کاربری غالب مسجد داده شد، استانداری فارس نیز از شهرداری درخواست رسیدگی می کند.

در بیست و ششمین جلسه علنی شورای پنجم شیراز مصوبه کمیسیون تلفیق مبنی بر تقسیم کار بین دو مسجد در یک محل برای بار دوم جهت رد یا تایید در صحن شورای پنجم مطرح شد که در این جلسه رییس شورا (دستغیب) و احمد تنوری غایب بودند، مهدی حاجتی به عنوان مخالف واگذاری و نواب قائدی به عنوان موافق واگذاری زمین نطق کردند اما در نهایت تنها با مخالفت مهدی حاجتی، سید عبدالرزاق موسوی و ابراهیم صبوری مواجه شد و سایر اعضای حاضر در جلسه رای به واگذاری زمین داده اند تا در شورای پنجم نیز طرحی که با مخالفت اهالی محل موجه شده بود همانند شورای چهارم تصویب و زمینی به مصاحت ۱۶۹۲ متر در فاصله ی کمتر از ۲۰۰ متری مسجد امام حسین جهت احداث مسجد حضرت ابوالفضل واگذار شود.

مهدی حاجتی در نطق مخالفت خود با این واگذاری در بیست و ششمین جلسه ی شورای شهر شیراز به نکات قابل تاملی اشاره کرد که شائبه های اعمال نفوذ در این موضوع را دو چندان می کند.

او با بیان اینکه کمیسیون تلفیق صلاحیت بررسی این موضوع را ندارد و پیش از این کمیسیون تخصصی پیشنهاد بازپس گیری زمین را داده بود گفته که به دلیل اینکه احتمالا برخی روابط وجود دارد که کارشان در یک کمیسیون خاص شدنی تر است این پرونده از کمیسیون تخصصی گرفته شد و به کمیسیون دیگری ارجاع داده شد.

حاجتی تاکید کرد نباید با هر موضوعی در صحن مخالفت می شود به کمیسیونی که امکان موافقت وجود دارد ارجاع داده شود و میان کمیسیون ها بچرخد تا از مجرای دیگری به صحن بازگرد!

حاجتی همچنین با خطاب قرار دادن شهردار شیراز گفت نه تنها شهرداری این صلاحیت را ندارد بلکه دون شأن شهرداری است که از دو موسسه مذهبی و مسجد که در نزدیکی هم واقع شدند تعهد گیرد که هر کدام چه کاری انجام دهند.

او از شهردار شیراز خواست اعلام کند کاربری این زمین چیست؟ چرا جایی که می شود موسسه آموزشی یا فضای سبز و پارک و … باشد باید بنا برخی ضرورت های قومی به مکانی تبدیل شود که در نزدیک آن مکانی دقیقا با همان کاربری وجود دارد؟

حال باید دید موافقان این واگذاری در شورای پنجم که وعده‌ی اتاق شیشه‌ای به مردم داده و عهد کرده بودند بر اساس منافع مردم تصمیم گیری نمایند با چه استدلالی تن به چنین تصمیمی داده اند؟ آیا اعمال نفوذی صورت گرفته است که دو کمیسیون شورای پنجم در فاصله ی کمی دو تصمیم متضاد می گیرند؟ کدام ضرورت قومی و یا اعمال نفوذ به منافع مردم ارجحیت دارد که اعضای شورای پنجم که همگی با لیست امید وارد این شورا شدند اینگونه تصمیم گیری می کنند؟

با توجه به محدودیت دسترسی به همه اطلاعات، ریواس جنوب نمی‌تواند صحت تمامی اطلاعات مربوط به این مصوبه را به طور رسمی تأیید کند. با این حال هرگونه توضیحات تکمیلی یا اصلاحی مسئولان به‌ویژه نمایندگان مردم در دو دوره اخیر شورای اسلامی شهر شیراز جهت تنویر افکار عمومی منتشر خواهد شد.

انتهای پیام/ س۲۵۳۹