پایگاه خبری-تحلیلی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/

الهام فرهادی

الهام فرهادی

ریواس جنوب–  وقتی صحبت از تعارض می شود تصور عموم این گونه است که تعارض موجب از هم گسیختگی، انفعال و کاهش بازدهی می شود که این نوع تعارض مخرب نام دارد که در جامعه و سازمان وجود آن موجب کاهش اثربخشی و بازدهی افراد، جامعه و سازمان می شود.

در مقابل تعارض مخرب که ویرانگر است تعارضی هست که موجب افزایش کارایی، اثربخشی و بازدهی می شود که این تعارض سازنده است از طرفی از دیرباز چنین القا کرده اند که وجود تعارض همیشه مخرب و ویرانگر است که این نظریه سنتی مدیریت است اما نظریه های جدید وجود تعارض را در سازمان و جامعه مثبت، موجب تحرک و همچنین موجب ارائه راهکارهای مفید می دانند.

تعارض موجب تحرک افراد ، پویایی سازمان ، و درنهایت اثربخشی می شود جایی که تعارض نباشد به کم ترین و اولین راه حل ها رضایت می دهند که این موجب کاهش کیفیت کار ، کم تحرکی و سکون می شود در ثانی تعارض موضوعی ادارکی است و تا طرفین آن را درک نکنند تعارضی مطرح نیست. به علاوه در تعارض باید تعادل حفظ شود، تعارض نباید موجب خشونت، رفتارهای انحرافی، افراطی، تخریب و غیر منطقی بودن شود. تعارض باید موجب وحدت، انسجام، پویایی و تحرک شود.

امروز در جامعه ما انواع تعارض ها حاکم است؛ تعارض قدرت، تعارض ارزش ها، تعارض مدیریت، تعارض اندیشه ها و… که این موضوع متاسفانه منجر به نوعی تعارض مخرب، غیرمنطقی و گاهی توام با خشونت شده است که نه تنها حاصلی در بر ندارد بلکه موجب هدایت به مسیر انحرافی، ایجاد چشم انداز غلط و ناکارمدی می شود. همچنین ناامیدی و یاس را به جامعه تزریق می کند.

عده ای بر ارزش های مذهبی تاکید دارند و می خواهند تمام امور را با آن اداره کنند. عده ای دیگر بر ارزشهای نو، مدرن و عاری از مذهب تاکید دارند، عده ای خواهان گسترش سنت و ادامه آن هستند در حالی که عده ای دیگر می خواهند در اموری سنت شکنی کنند و طبق خواست خود رفتار کنند که این در جوامع مدرن در صورت عدم آسیب به جامعه کاملا پذیرفته شده است و هیچ منعی ندارد اما در جوامع جهان سوم موجب انزجار، خشونت، انفعال و اصطکاک بین افراد می شود.

در امور سیاسی عده ای بر توازن قدرت تاکید دارند و عده ای دیگر خواهان سیطره قدرت و تجمیع آن در یک گروه، حزب یا دسته هستند که این امر و اصرار در آن موجب استبداد می شود.

بنابراین تعارضی که اکنون در جامعه ما حاکم است تعارضی ایستا، مخرب و ویرانگر است که موجب انحراف جامعه از مسیر اصلی، درجا زدن، عقب ماندگی و انحراف می شود. انحراف از رشد، توسعه و تعادل.

پس تعارضی که منجر به تعادل، ثبات و توازن در جامعه نشود ویرانگر و مخرب است آن چنان مخرب که جامعه را به قهقرای خود نزدیک می کند. در نتیجه برای ایجاد جامعه ای سالم، ثابت، پیشرفته و پویا در مسیر توسعه باید تعارض ها را از ویرانگر به سازنده تبدیل کنیم که این امر در صورتی میسر است که به افراد اجازه بیان اندیشه ها، افکار و آراء به صورتی موثر داده شود. از حضور همه اندیشه ها در قدرت، سیاست و اجتماع استفاده شود از خشونت در برابر ارزش های متعارض با خود جلوگیری شود، ارزش های نو در کنار ارزش های سنتی نه در تضاد با آن پذیرفته و تعریف شود و محیطی پویا فراهم شود که همه در آن مشارکت کنند تا بتوان از تعارض ها پلی ساخت به سمت وحدت و تعادل نه مثل اکنون تعارض عامل از هم گسیختگی، لجبازی، انفعال و خشونت باشد به گونه ای که راه بر دخالت افراد نااهل و بیگانگان جهت دخالت باز شود.

انتهای پیام/سحر فکورپور