یادداشت بقلم ادریس کشاورز؛ برای کهگیلویه ، چرام ؛ برای سرزمینم؛ “به خاطر جان و جهانمان در خانه بمانیم


پایگاه خبری-تحلیلی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/

ریواس جنوب؛ ادریس کشاورز
“برای کهگیلویه برای چرام ؛ برای تمام سرزمینم؛”کالای نامیمون و نامبارک چینی ها این بار نه از نوع دست چندم بلکه از نوع درجه یک کرونایی این روزها و شب های همه ما را تلخ کرده و کاری کرده که نه دستی در دستی دیده می شود و نه دیدی و نه بازدیدی ؛ هیچ کس به درستی نمی داند کرونا ویروس چرا و چگونه از اویل اسفند جهان را درگیر خود کرده و منشا و دلایل آن چیست و چگونه است !!! تاریخ به زودی بی رحمانه پشت پرده های “کرونا” را در “کرنای”خود فریاد خواهد زد ولی آنچه امروز ؛من ،تو و ما بدان شدیدا نیازمندیم دل به جان و خانواده سپردن و در خانه ماندن است ،میدانیم وخوب هم می دانیم گلایه و انتقاد از مدیران و مسئولان به حق است و حقمان است فریاد بزنیم اما امروز روز حفاظت از جان خود و خودمان است و بیایید گلایه ها و نقدها را کنار بگذاریم و با تمام جان از جانمان مراقبت کنیم و نیز از جان دیگران ؛ خدا کند هیچگاه هیچ کسی در باتلاق سخت کرونا ویروس گرفتار نشود چرا که آنچه نجات یافتگان و پرسنل درمان گفته اند ؛ جدال سخت و دردناکی است که پایان این جدال یا پایان جان است و یا به سختی و خسته به خانه باز میگردی و باید سوال پرسیده شود چرا اصلا به چنین میدان و جدالی قدم بگذاریم که سوال به حق و درستی است.

“در خانه بمانیم” این بار نه به خاطر هیچ کس بلکه بخاطر خود و خانواده و هم شهری های خود ؛ بیایید در محیط امن و راحت خانه با اهل خانه دو هفته زندگی کنیم و بیرون نیاییم ؛ اصلا فرض بگیریم دو هفته مدام باران است و بیرون رفتن مثل همین امروز بی فایده است ؛ کهگیلویه ای ها ، چرامی ها و همه مردم عزیز ؛ دلمان به حال دل خود بسوزد و چشم به انتظار هیچ کسی نمانیم در خانه بمانیم و از جانمان مراقبت کنیم چرا که کرونا ویروس خطرناک و بدجوری است که جهان علم و تکنولوژی حتی در قلب اروپای توسعه یافته از درمان آن تا الان عاجز ماند؛ چاره این است ؛ بدون توجه به هیچ چیزی فقط و فقط “در خانه بمانیم” وفردا روز به امید حمایت جهان آفرین، تنِ جانمان را در خنک آب های جاری استان مظلوم اما عزیزمان و پسا بحران کرونا رها کنیم و لبخند بزنیم…..

رنج ها و دردهای ما کم نیست به تمام نداری ها و نداشته هایمان درد وداع با جهان خود و عزیزان را نیفزاییم و دو هفته حداقل برای نجات جان و شاید جهانمان “در خانه بمانیم”….