پایگاه خبری-تحلیلی ریواس جنوب (rivasjonoob.ir)/

مدارس کشور از ۱۵ شهریور با توجه به وضعیت شهرستان و استان به سه صورت حضوری، مجازی و ترکیبی آغاز می‌شود و دراین میان، بحث بر سر چگونگی کنار آمدن با موضوع نگران‌کننده کرونا دغدغه معلمان و خانواده‌ها است.

کرونا همه چیز را تغییر داد، زندگی روزمره ما و جزییاتش را. مدرسه، معلم و دانش‌آموز نیز در این تغییر، بسیار تحت تأثیر قرار گرفت و روند همیشگی‌اش که شروع سال تحصیلی از ابتدای مهر با حضور در کلاس درس و تدریس رو در رو بود تا پایان خرداد، تغییر کرد و نام شناخته شده اما ممنوع «فضای مجازی» در مدارس و برای دانش‌آموزان الزامی شد.

 

در این میان ترس از بیماری کووید۱۹، اخبار مرگ و میر و ابتلا، رفتارهای ناشناخته و دائم در تغییر ویروس کرونا همگی دست به دست هم داد تا زندگی اجتماعی ما دستخوش تغییری بزرگ شود: ترس از حضور در اجتماعی که پیش از این با خیالی آسوده با آن مواجه می‌شدیم.

 

بنا به گفته مسئولان وزارت آموزش و پرورش، سال تحصیلی پیش رو از ۱۵ شهریور آغاز می‌شود و بسته به شرایط کرونا در هر شهرستان، تصمیم به برگزاری کلاس‌ها به صورت حضوری، مجازی و ترکیبی گرفته می‌شود. وزیر آموزش و پرورش ۲۷ تیرماه در برنامه دست‌خط شبکه تهران گفت: «در ۱۵ شهریور سال تحصیلی را در هر شرایطی آغاز می‌کنیم. اگر وضعیت در آن منطقه قرمز باشد کلاس‌ها غیرحضوری برگزار می‌شود، اگر زرد باشد به صورت ترکیبی و اگر سفید باشد مثل روال گذشته (حضوری) برگزار می‌شود. فعلا حدود ۴۰ درصد مدارس ما می‌توانند با رعایت فاصله و نکات بهداشتی کلاس‌ها را حضوری برگزار کنند اما ۶۰ درصد مدارس در وضعیت قرمز نیازمند اجرای طرح زوج و فرد می‌شوند.»

 

اما گفته معلمان و کادر اداری مدرسه چیست؟ خیال آن‌ها هم راحت و بی دغدغه است یا قرار است با ذهنی مشوش از کرونا به علاوه مدرسه، راهی این محیط شوند؟

 

آزیتا سلیمانی هنرآموز طراحی دوخت هنرستان که پیش از این سه روز در هفته تدریس داشته و از سوم اسفند تاکنون تنها یک‌بار برای اعلام نمرات پایان ترم هنرآموزانش به مدرسه مراجعه کرده است، می‌گوید: «هنوز به ما برنامه‌ای برای سال تحصیلی جدید اعلام نشده است. هم تدریس عملی دارم هم تئوری. در نظر بگیرید که در حالت دروس تئوری دست کم ۳۰ هنرجو در کلاس حضور دارند اما در کلاس عملی ۱۵ تا ۲۰ هنرجو لازم است از جایشان بلند شوند و کنار هم یا کنار هنرآموز بایستند تا دست او را هنگام کار عملی ببینند و بیاموزند. در این شرایط چگونه فاصله رعایت شود؟ من هنرآموز که نمی‌توانم در ۳۰ دقیقه زمان کلاس، جدا جدا به هر هنرجو آموزش دهم تا فاصله رعایت شود.»

 

او این شکل از کار را عامل به خطر افتادن سلامت خود و هنرجویانش می‌داند که حداقل ۴ ساعت در روز طول خواهد کشید.

 

سلیمانی به موضوع دیگری هم اشاره می‌کند و آن ترس خانواده‌ها از حضور فرزندانشان در محیط شلوغ مدرسه و کلاس با وجود کرونا است: «احتمال اینکه برخی خانواده‌ها فرزندشان را به مدرسه نفرستند هست، در این صورت من باید مجددا آن چه را در کلاس درس برای دانش‌آموزان حاضر توضیح دادم، مجددا در منزل انجام دهم و فیلم بگیرم و در فضای مجازی برای این تعداد دانش‌آموزی که حضور نداشته‌اند، بفرستم. این به این معناست که کارم دو برابر می‌شود و وقتم دو برابر گرفته می‌شود.»

 

کادر اجرایی و معلمان مدرسه موظف به حضور در مدرسه هستند

 

زهره قربانی مدیر دبیرستانی است که معتقد است کادر اجرایی و معلمان مدرسه موظف هستند در روزهایی که لازم است و به آن‌ها اعلام شده در مدرسه حضور یابند حتی اگر دانش‌آموزی حضور نیابد: «از نظر وجدانی باید در مدرسه حاضر شوند. من خودم ده روز است که از قرنطینه کرونا خارج شده‌ام و ترس نباید مانع انجام درست کارمان شود.»

 

از او در مورد کادر اجرایی پرسیدم که فرزندان زیر شش سال دارند و نیاز به دورکاری دارند: «اگر همکاری درخواست کند می‌شود با جابجایی این کار را انجام داد.»

 

قربانی البته اذعان دارد که در صورت اعلام وضعیت سفید و حضور همه دانش‌آموزان به صورت روزهای عادی در مدرسه، مشکل‌ساز است: «سال گذشته در دوران مدرسه، حدود ۳۰ دانش‌آموز یکی از کلاس‌های ۴۴ نفره ما با حالت سرماخوردگی به مدت ۲۰ روز مدرسه نیامدند و ما نمی‌دانستیم که ممکن است کرونا باشد.»

 

مدرسه‌ این مدیر، ۱۵ کلاس با حداکثر ۴۴ و حداقل ۳۶ دانش‌آموز در هر کلاس دارد که به صورت متوسط در وضعیت سفید، باید مراقب سلامت ۶۰۰ دانش‌‌‌آموز باشد؛ ماسک بزنند، فاصله اجتماعی را رعایت کنند، بهداشت را جدی بگیرند و از همه مهم‌تر اجتماعات کوچکی که به آن عادت دارند را تشکیل ندهند.