خانم ضرغام‌پور، مشکل نه از آگاهی مردم است نه کوتاهی رسانه‌ها، مشکل دقیقا از عملکرد شما مدیران است/
آیا شما بی کیفیتی لوازم یدکی خودرو، نان‌ها، آسانسورها، چیپس‌های نصفه و سموم باقیمانده در میوه‌ها را نمی‌بینید؟

ریواس/ فرشته ضرغام پور، مدیرکل استاندارد دولت پزشکیان که بعد از ۱۴ ماه، اولین حضور رسمی‌اش در رسانه‌ها را تجربه کرده، ذوق‌زده و احساسی، مشکل کالاهای غیراستاندارد بازار را به نوعی گردن ناآگاهی مردم و اطلاع‌رسانی رسانه‌ها انداخت و ادعا کرده که مردم با وظایف استاندارد و حق و حقوق خود آشنا نیستند؛ اما در مقابل، مردم با دستِ پُرتری می‌گویند که شما برای قطعات بی‌کیفیت خودرو، چیپس‌هایی که دو سوم آنها هواست، نوشابه‌هایی که انگار یک نفر از آن خورده و بعد پلمپ شده، باقیمانده سموم شیمیایی در میوه‌ها و محصولات کشاورزی، نان‌هایی که اگر نپخته باشند مردم با آن‌ها راحت‌ترند و نهایتا شهربازی‌ها و آسانسورها و مصالح ساختمانی غیراستاندارد و ده‌ها مورد دیگر چه برخوردی داشتید که حالا نگران عدم آشنایی ما با حق و حقوقمان هستید؟ شما نصف همین‌ها را درست کنید بقیه پیش‌کش!

فرشته ضرغام‌پور، مدیرکل استاندارد کهگیلویه و بویراحمد است؛ او از معدود زنانی است که در یک دهه‌ی اخیر توانست از فیلتر زن‌گریز مدیریتی این استان بگریزد و به صندلی قدرت برسد.
اینکه او در این حدود ۱۴ ماه مسئولیتش در اداره‌کل استاندارد موفق بوده یا نه، موضوع این گزارش نیست و حتما از موفقیت‌های او در گزارشات مستقلی خواهیم نوشت اما صحبت‌های چند روز گذشته او در جمع خبرنگاران، محل چند نقد اساسی است که در این مجال به آنها می‌پردازیم.

خانم ضرغام‌پور در این گفت‌وگو در حالی فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی را اولویت اول کاری‌اش اعلام کرد که در ۱۴ ماه اخیر، خودش اولین بار است که در جمع خبرنگاران حاضر می‌شود؛ عملکرد ضدرسانه‌ای او به حدی است که مردم استان شناختی از او ندارند و حتی به قیافه هم او را نمی‌شناسند! چنین رویکردی برای مدیری که می‌گوید فرهنگ‌سازی و ترویج و رسانه، اولویت کاری اوست به هیچ عنوان قابل قبول نیست.
او باید بداند که مردم رفتارها و عملکرد را می‌بینند نه حرف‌ها و ادعاها را!

در حوزه‌ی روابط عمومی اداره‌کل استاندارد نیز تقریبا شاهد یک انزوا و کم تحرکی عجیبی هستیم که کاملا در تضاد با ادعاهای مدیرکل استاندارد کهگیلویه و بویراحمد است.

با یک جستجوی ساده در اینترنت می‌شود فهمید که روابط عمومی این سازمان در هیچ‌کدام از رسانه‌های معتبر استان، تقریبا منبع هیچ خبر و گزارشی نبوده است!

خانم ضرغام‌پور پا را فراتر می‌گذارد و از خلأهای فرهنگ‌سازی و آشنا نبودن مردم با حق و حقوق خود می‌گوید و معتقد است مردم اطلاعی از وظایف اداره‌کل استاندارد و کارکردهای علامت استاندارد ندارند!

این موضوع اگرچه دغدغه‌ی به جایی است اما وقتی مدیرکل استاندارد، خودش اولین حضور جدی‌اش در رسانه است، چطور می‌خواهد مردم را با حق و حقوق خودشان آشنا کند؟ مگر فرهنگ‌سازی از راه دور و با دستور و شعار انجام می‌شود؟ مهمترین ابزار برای فرهنگ‌سازی همین رسانه‌ها هستند که از آنها در این ۱۳ ماه اخیر گریزان بودید!

اگر واقعا به دنبال تحول در این زمینه هستید بدانید با یک نشست خبری و یک مصاحبه، نه مردم با حق و حقوق‌شان آشنا می‌شوند و نه هم فرهنگی ساخته می‌شود بلکه شما باید در این زمینه برنامه و طرح داشته باشید، استمرار داشته باشید و هزینه کنید قطعا رسانه‌ها هم با همه‌ی قوا در کنار شما خواهند بود.

موضوع دیگری که حائز اهمیت است این بوده که ریشه‌ی همه مشکلات در عدم فرهنگ‌سازی و عدم آگاهی مردم با حق و حقوق خود نیست بلکه یکی از مهمترین دلایل آن ناامیدی مردم از عملکرد شما مدیران است؛ بسیاری از مردم از ضرورت استاندارد بودن محصولات آگاهی دارند اما چون امیدی به پیگیری موثر بسیاری از مدیران ندارند، ظلم‌پذیر می‌شوند، کوتاه می‌آیند، بی‌تفاوت می‌شوند و نهایتا شکایتی از متخلفین بازار نمی‌کنند!

بسیاری از مردم از روند طولانی آزمایشات و کمیسیون‌های و بوروکراسی‌ها و نمونه‌گیری‌ها در محصولات غیراستاندارد، خسته‌اند و آن را فرسایشی و نهایتاً بی‌نتیجه می‌دانند.

برخی از مردم نیز به این باور رسیدند که وجود علامت استاندارد روی محصولات، نشانه‌ای سلامت و اصالت و کیفیت آنها نیست و بسیاری از محصولات با پرداخت هزینه، می‌توانند این علامت استاندارد را بگیرند، فرقی هم نمی‌کند که آن محصول پفک باشد یا چیپس و یا هم میلگرد باشد و تیرچه بلوک!

اینکه این باور غلط است یا درست، موضوع بحث نیست اما باید بپذیریم که این باور در میان برخی از مردم وجود دارد.

از نگاه شما چه ارتباطی میان وجود علامت استاندارد روی یک کالا و کیفیت آن وجود دارد؟

آیا کالاهایی نداریم که هم علامت استاندارد دارد و هم بی‌کیفیت است؟

از سوی دیگر مردم می‌گویند از پیگیری شما مسئولان در برخورد با مسببین و متخلفین در مواردی از جمله آسانسورهای ناایمن، شهربازی‌های خطرناک و غیراصولی، تیرچه‌بلوک‌های غیراستاندارد، وجود سم و آفت‌کش در برخی محصولات کشاورزی، ناامید هستند و اعتمادی ندارند؛ برای همین باید گفت نه اینکه مردم از حقوق خود آگاهی ندارند بلکه دلیل بی‌تفاوتی آنها، ضعف‌های عملکردی شما مدیران است.

مردم می‌گویند اداره‌کل استاندارد در سایر مواردی که سال‌ها دغدغه‌ی جامعه بوده چه اقدام روشنی انجام داد که اکنون سایر موارد را گزارش کنند و شکایت کنند!
سال‌ها در این استان موضوع وجود باقیمانده سموم در محصولات کشاورزی به ویژه میوه‌ها دغدغه‌ای مردم بوده اما شما مدیران به جز وعده و شعار، چکار کردید؟ اگر هم کاری کردید به مردم نگفتید و اکنون باید گفت در کنار خلاهایی چون فرهنگ‌سازی، موضوع مهمتری به نام اعتمادسازی، نیاز شما مدیران است.
خانم ضرغام‌پور، شما برای استاندارد بودن آسانسورهای شهر، ایمنی آنها و تضمین کارایی و استاندارد آنها در این ۱۴ ماه چکار کردید؟ برای وجود سموم شیمیایی در میوه‌ها و سبزیجات چه کردید؟ برای مصالح ساختمانی ناایمن چه کار کردید؟

چه پاسخی به این ذهنیت دارید که با پرداخت هزینه و قرارداد با شما، به راحتی می‌توانند علامت استاندارد را اخذ کنند؟

شما می‌گویید اگر کالایی غیراستاندارد در بازار ببینیم بلافاصله با استان و کارخانه ی تولیدکننده‌ی آن مکاتبه می‌کنیم، آیا تاکنون به این اندیشیده‌اند که بسیاری از مردم به این پیگیری‌ها، امیدی ندارند و اعتماد آنها کم‌رنگ شده است؟ چرا بسیاری از این پیگیری‌ها، نتیجه نمی‌دهد، موثر نیستند و یا به سرانجام نمی‌رسند؟

سخنم فقط با شخص شما نیست اما شما که بعد از ۱۴ ماه در انظار عمومی ظاهر شدید و از فرهنگ‌سازی و ارتباط با مردم حرف می‌زنید، آیا این آسیب‌ها را بررسی کردید؟ آیا برنامه‌ای برای احیای اعتماد مردم به کارکرد و کارایی علامت استاندارد و پیگیری‌های مدیریتی‌اتان دارید؟

خانم ضرغام‌پور بپذیرید که مشکل نه از مردم است و نه از رسانه‌ها! آیا خود شما به عنوان یک شهروند نمی‌دانید که لوازم یدکی‌ها پر شدند از کالاهای بی‌کیفیت؟
آیا برای خودتان پیش نیامده که یک قطعه خودرو را امروز می‌خرید و نصب می‌کنید، فردای همان روز خراب می‌شود و باید مجدد آن را بخریم؟

آیا مردم حق ندارند گله‌مند و بی‌اعتماد باشند؟

آیا شما می‌توانید خیلی شفاف به مردم بگویید در ۱۴ ماه اخیر، با کدام فروشنده و تولیدکننده‌ی متخلف و متقلب برخورد کردید و کدام مشکل را از بازار و محصولات مورد نیاز مردم رفع کردید؟

چرا برخورد موثری با متخلفین و متقلبین نمی‌شود؟ چرا برخوردها بازدارنده نیستند؟
در همین موضوع طلافروشی‌های که شما هم در مصاحبه‌تان به خوبی به آن اشاره کردید، تاکنون چه برخوردهای موثر و بازدارنده‌ای با طلافروشی‌های متقلب انجام شده است؟

آیا شما به عنوان یک خانم، تاکنون با خرید طلاهایی با عیار پایین یا تقلبی و هزینه‌های هنگفت اجرت مواجه نشدید؟
مردم می‌دانند این مشکلات وجود دارد به حقوق خود هم آگاهند اما شاید از پیگیری و برخورد با متخلفین ناامیدند!

آیا می‌توانید ادعا کنید که در کمیسیون ماده ۴۲ شما که وظیفه‌ی رسیدگی به تخلفات بازار را دارد بدون رابطه و مصلحت‌های قومی و قبیله‌ای و سفارش این نماینده و آن نماینده، با تولیدکنندگان یا توزیع کنندگان متخلف برخورد شده است؟ آیا در این زمینه قادر به راستی‌آزمایی و اعتمادسازی حداقل برای رسانه‌ها هستید؟

همان‌طور که خودتان هم در این مصاحبه گفتید همه مواردی که مردم گزارش دادند و یا بازرسان شما متوجه شدند در کمیسیون‌های شما رفع و رجوع و سازش و نهایتا اغماض و بخشش شده و فقط یک مورد را به دادگاه معرفی کردید!

شما در مصاحبه‌اتان به درستی گفتید که در برخورد با واحد‌های صنفی متخلف اما فاقد پروانه کسب محدودیت شدید دارید و دستتان بسته است اما به این موضوع توجه نمی‌کنید که بسیاری از تخلفات، فروش کالای بی‌کیفیت، فاسد و معیوب در همین واحد‌های صنفی بدون پروانه و واحد‌های صنفی سیار و دستفروش اتفاق می‌افتد که شما اعتراف می‌کنید، کاری از دستتان برنمی‌آید، حالا سوال این است چرا باید چنین واحدهایی، از اساس، اجازه فعالیت داشته باشند؟

قطعا عملکرد بسیاری از ادارات دیگر از جمله علوم پزشکی، تعزیرات، جهاد کشاورزی، اتاق‌های اصناف و… در موفقیت شما موثر است و نمی‌شود همه چیز را گردن شما انداخت اما آیا شما در سطح بازار می‌بینید که یک چیپس که ۱۱۰ هزار تومان است و علامت استاندارد هم دارد دقیقا ۱۰ دانه چیپس است و بقیه آن هواست؟ آیا این هم شامل بازرسی‌های شما می‌شود؟

آیا نوشابه‌هایی که انگار مقداری از آنها را یک نفر خورده و بعد درب آن را پلمپ کردند، را می‌بینید؟ قیمت آنها سه برابر شده اما حجم آنها بسیار کمتر شده است!
عمده‌ی کالاها به همین شکل هستند و انگار نصفه هستند! آیا حتما باید مردم شکایت کنند تا شما و دیگر مدیران در دستگاه‌های دیگر ببینید؟

آیا وضعیت افتضاح کیفیت نان‌های پخته شده در نانوایی‌های استان کهگیلویه و بویراحمد را نمی‌بینید که خودتان کاری کنید و منتظر شکایت مردم با فرهنگ‌سازی برای آشنا شدن آنها به حق و حقوق خود نمانید؟

وقتی خود شما به درستی می‌گویید که ۹۰ درصد آسانسورهای استفاده شده فعلی در ساختمان‌ها و مجتمع‌ها اداری غیراستانداردند، یعنی مشکل از عدم آشنایی مردم با حق و حقوق خود نیست بلکه دقیقا مشکل از عملکرد شماست که نه با متقلبین برخوردی می‌کنید و نه هم آنها را ملزم به رعایت استاندارد و ایمنی در آسانسورها می‌کنید.

البته باید انصاف داشت و گفت که خانم ضرغام‌پور فقط ۱۴ ماه است که مدیر شده و طرح این مشکلات به معنای آن نیست که فقط او مقصر است اما آنچه عیان است این است که مجموعه‌ی مدیران ما در انجام وظایف خود، کوتاهی‌های آشکار و ترک‌فعل‌های آسیب‌‌زایی به سلامت، جیب و روح و روان مردم داشته و دارند!

انتهای پیام/ کریم بنام

مشاهده‌ی مصاحبه‌ی خانم ضرغام‌پور در سایت کبنا

https://www.kebnanews.ir/news/513950/%D8%B6%D8%B1%D8%BA%D8%A7%D9%85-%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B7%D9%84%D8%A7-%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%87%DA%AF%DB%8C%D9%84%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%86%D8%AF