مناسبترین گزینه برای «عبور از تکرار» کیست؟
راز راه افتادن سیل مردمی به اردوگاه بزرگواری
در زمانهای که بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاسی از عدم مشارکت مردم در انتخابات میگویند؛ در شرایطی که برخی نامزدها و نمایندگان به زور چند مدیر را در سفرهایشان همراه میکنند؛ در شرایطی که بسیاری از مردم از این مسئولان و از هر وعدهای ناامید شدند، شاهد هستیم در سفرهای سید علی محمد بزرگواری، استقبالهای غیر قابل پیشبینی از او میشود که بدون جانبداری بیمنطق، این استقبال ها قابل تحلیل و واکاوی هستند.
نماینده یا نامزدی که دسترسی به او سختتر بود، به تلفنهایش جواب نمیداد، دفتر و دستک و بروکراسیهای پیچیده داشت، نزد مردم ابهت داشت و مردم او را میخواستند و همین تفکر هم، سرنوشت تقریبا نیم قرن مردم کهگیلویه را در مجلس شورای اسلامی رقم زد.
تفکر غالب همین بود و ظواهر قضاوت میکردند، اما حقیقتا بیداری و آگاهی جامعه رشد دوچندانی کرد هر چند به نقطه مطلوب نرسید.
در کنار این آگاهیها، ابزارهای ارتباطی و شفافیتها هم رشد دوچندانی کرد و اکنون بسیاری از جوانب زندگی افراد و چهرههای سیاسی قابل مخفی شدن در دید مردم نیست.
حالا سوال اساسی این است که این شفافیت و این اتاقهای شیشهای در دهکده جهانی به نفع چه کسانی است؟
شاید این مطلب به جانبداری و تعریف و تمجید از بزرگواری، تعبیر و تفسیر شود اما واقعیت این است که رسانههای حقطلب وظیفه دارند در این دنیایی که یک درصد افراد با قدرت پول و رسانه، هرطور که دلشان میخواهد، خودشان را معرفی میکنند، واقعیتهای را بگویند و به آگاهی بیشتر مردم و جامعه کمک کنند.
آنگونه که اشاره شد، کهگیلویه بزرگ یعنی مناطق لنده، چرام، بهمیی و خود کهگیلویه در حدود نیم قرن گذشته شاهد انتخابهایی بودند که نامش را «تکرار» گذاشتند و حالا بسیاری از جوانان و افراد آگاه جامعه، شعار عبور از تکرار دادهاند.
اما در این تکرار، چندین نکته نهفته است؛ ابتدا اینکه آیا سید علیمحمد بزرگواری، بخشی از این تکرار است؟
واقعیت این است که علی محمد بزرگواری بخشی از این تکرار است اما ابهام آن این است که خود آقای بزرگواری نخستین چهره سیاسی بود که بدون واهمه بر طبل عبور از تکرار کوبید! تا این سوال کمی جدیتر شود که اگر خود او بخشی از این تکرار است، چرا خودش دنبال عبور از تکرار است؟
در واکاوی این ابهام ابتدا باید از روحیه صراحتگویی و صداقت بزرگواری گفت که اذعان به این تکرار ناشی از این روحیه واقع بینی و صراحت لهجه است اما نکته مهمتر آن این است که بزرگواری میخواهد خودش هم در کنار جوانانی که دنبال عبور از تکرار هستند به تحقق این شعار کمک کند.
کنارهگیری از قدرت دقیقا در ۸ سال پیش و عدم نامزدی در انتخابات دوره دهم و یازدهم از یک سو و عملکرد خاص بزرگواری در ۸ سالی که نماینده بودند، یک سر از این گره و ابهام در مسیر عبور از تکرار است که بزرگواری آن را پشتوانه اصلی خود میداند.
بزرگواری حدود ۸ سال است که از صحنه سیاست کنار رفت و و با همراهی و غلبه بر حس قدرتطلبی، به مردم فرصت داد تا با رأی خود، عبور از تکرار را عملی کنند اما اینگونه نشد و درب بر عمان پاشنه چرخید تا اینکه بزرگواری مجدد بعد از ۸ سال به صحنه بازگشت تا خودش به تحقق این شعار کمک کند.
او البته موحد را تکرار بزرگ کهگیلویه میداند و خودش را بخشی از این تکرار و از طرفی هم میداند که تنها شخصی است که میتواند با این تکرار بزرگ، رودرو شود و به کمک مردم، زنجیر «تکرار» را پاره کند؛ او این را هم در محاسباتش آورده که دلبستگی و چسبندگیاش به صندلی بهارستان کمتر از دیگران است و بعد از پایان دادن به انتخاب موحد، راحتتر از بقیه از این قدرت، دل میکَند و کهگیلویه از نقطه جدیدی، مسیر توسعهاش را از سر بگیرد.
شاید این سوال پیش آید چرا او بعد از ۸ سال دوری از قدرت و شعار عبور از تکرار، اینک به جای اینکه خودش نامزد شود، چرا از نامزدهای جوانتر و متخصصتر حاضر در صحنه حمایت نمیکند؟
خلاصه متن/ سوتیتر
بزرگواری در مدت اندکی که از فعالیت های انتخاباتی گذشته است توانسته به خوبی یک جریان مردمی فزاینده را شکل دهد که کمتر کسی فکرش را میکرد.
استقبالها از بزرگواری به حدی است که گویا او ناجی کهگیلویه بزرگ است.دور و بر بزرگواری را هم جوانان و قشر آگاه جامعه و هم فرهیختگان و مردم عادی در دورافتادهترین نقاط استان و این تنوع در هواداران بزرگواری نوید یک خواسته جدی و تغییر بنیادین در انتخاب مردم در اسفند دارد.
بزرگواری اینک رهبر کسانی شده که دنبال عبور از تکرارند؛ تکراری که بیش از ۶ دوره است که یک نفر، سرنوشت مردم را رقم زده و اکنون مردم دنبال تغییر بنیادین در انتخابشان هستند.
اما سوال اساسی اینجاست که بزرگواری که خودش هم بخشی از این تکرار است، چگونه رهبر جریان عبور از تکرار شده است؟
پاسخ نخست به این سوال این است که بزرگواری با بدنه رأیی که دارد و موج جدیدی که برای هواداری از او راه افتاده است، بهترین گزینه برای شکست دادن سید محمد موحد است و سایر گزینههای علیرغم چهرههای موجه دانشگاهی و شایستگی اما قادر به شکست غول تکرار نیستند.
از سوی دیگر بزرگواری تنها کسی بود که برای عبور از تکرار پیشقدم شد و ۸ سال از قدرت کناره گرفت تا مردم انتخابی دیگر کنند اما وقتی دید درب بر همان پاشنه میچرخد، دوباره آمد تا با شکست موحد، جاده تغییر در انتخاب مردم و عبور از تکرار را هموار کند و در دور بعد میدان را به چهرهای جوان و کاربلد تحویل دهد.
عملکرد ۸ ساله بزرگواری نیز در محبوبیت فعلیش و انتخاب او به عنوان رهبر جریان عبور از تکرار بیتاثیر نبود؛ او نخستین کسی بود که مسیر تکراری کارهای شخصی را تغییر داد و برای نخستین بار از کارهای عامالمنفعه تخصیص اب، گازرسانی، برقرسانی پایدار، سدسازی و آبی کردن زمینهای کشاورزی سخن گفت و در همین راستا هم کارهای بزرگی شروع شده که ۸ سال بعد از او تقریبا دستنخورده باقی ماندند و آمدن او دلیلی بر تکمیل این پروژههای نیمهتمام خواهد بود.
از سوی دیگر، بزرگواری شبیهترین نامزد به مردم است؛ او با وجودی که یک طلبه ذینفوذ در حاکمیت است اما هنوز هم خودروی شخصی ندارد و زندگی سادهای شبیه به بدنه مردم دارد.
علاوه بر اینها رد صلاحیت عدل هاشمی پور نیز در این سیل هوادارانی که به اردوگاه بزرگواری سرازیر شده بیتاثیر نبوده و در حال حاضر بزرگواری بهترین گزینه برای عبور از تکرار و شکست موحد است.
ادامه متن اصلی
پاسخ به این سوال را باید اینگونه داد که اگر بخواهیم برای عبور از تکرار، میدان را به دکتر دهبانی، دکتر مژدهی، مجتبی اندرزیان یا سعادتیان بدهیم بدون شک نه تنها از تکرار و انتخاب تکراری عبور نمیکنیم بلکه دو دستی به استقرار مجدد «تکرار» بر سرنوشت این دیار کمک کردیم.
هیچکدام از این افراد قدرت رقابت با سید محمد موحد را ندارند و تنها شخصی که میتواند موحد را شکست دهد، سید علیمحمد بزرگواری است.
زاویه دیگری که بزرگواری خودش را برای عبور از تکرار، گزینه مناسبی میداند، جنس و نوع عملکرد ۸ ساله اما نیمهکاره اوست.
بزرگواری در ۸ سال نمایندگی، پایهگذار اقدامات زیربنایی بود؛ او به خوبی دست روی نسخههای شفابخش گذاشت و بانی گرفتن بخشی از حق مردم از آبهای و سدهای استان شد و در روزهایی که «حقابه» واژه ناآشنایی برای مردم و حتی مسئولان بود، او تخصیصهای امیدبخشی گرفت و چند طرح کلان را برای آبی کردن دشتهای تشنه کهگیلویه بزرگ آغاز کرد که احداث سد ایلی آباد در بهمئی و آبرسانی به اراضی دهدشت غربی دو نمونه از این اقدامات است.
بزرگواری اگر خودش را مناسب هموار کردن مسیر عبور از تکرار میداند، دلیلش آن است که او نخستین شخصی بود که بعد از چهار دهه، پیگیری کارهای شخصی را کمتر کرد و روی کارهای زیربنایی و عامالمنفعه تمرکز کرد تا یک مسیر تکراری در همه این سالها تغییر کند و واژه توسعه اینبار جدیتر وارد ادبیات سیاسی کهگیلویه بزرگ شود.
بزرگواری، برای کاهش کارهای شخصی و گذر از این مسیر تکراری، توانست روی کارهای عمومی، ضربه خورد و جامعهای که چهار دهه عادت کردند از نماینده خود کار شخصی بخواهند، آن را نقطه ضعف بزرگواری میدانستند.
دلیل دوم این ادعا که بزرگواری خود را در قامت ناجی مردم برای عبور از تکرار میداند، این است که مسیری که بزرگواری در ۸ سال برای خدمت به دیارش آغاز کرد، به هر دلیلی نیمهتمام ماندند و خیلی عجیب است که بعد از ۸ سال وقتی سراغ آن پروژههای زیربنایی برویم میبینیم که یا همانطور رها شدند یا رشدی لاکپشتی دارند و همین کافیست که بزرگواری با سری بالا از مردم، ۴ سال دیگر برای هموار کردن مسیر عبور از تکرار، فرصت بخواهد.
او در این ۴ سال میخواهد در گام نخست، سید محمد موحد را شکست بدهد و از آنجا که موحد دیگر به لحاظ قانونی و بخاطر کهولت سن نمیتواند نامزد انتخابات شود، اولین مانع انتخابهای تکراری برداشته شود و از سوی دیگر با تکمیل کارهای زیربنایی ناقص گذشته هم در بحث کشاورزی و آب هم صنایع و گردشگری، مسیر تکراری گذشته را در توسعه تغییر دهد و راهی جدید را برای توسعه این دیار هموار کند.
به بزرگواری نه تنها اولین کسی بود که تابوی کار شخصی را از سوی نماینده شکست بلکه تعاریف منطقی و درستی از وظایف نمایندگی و تاکید بر قانونگذاری و نظارت را در این مدت ارائه داده که با استقبال طیف زیادی از مردم مواجه شده است.
حالا اینکه سید علی محمد بزرگواری بتواند در این اهداف بزرگ موفق شود یا به خوبی عمل کند، موضوع دیگریست و قابل واکاوی اما در اینکه در شرایط فعلی او تنها شخصی است که این امکان را دارد که به صدارت و مجلسنشینی موحد پایان دهد، شکی نیست.
دلیل دیگری که میتواند، بزرگواری را فارغ از جانبداری، گزینه مناسبی برای عبور از تکرار دانست این است که بیداری جامعه و مردم خسته از وعدههای بیعمل، در این مدت و در نقاط مختلف حوزه انتخابیه، استقبالهای معنادار و غیرقابل پیشبینی از او داشتند و اینها نشانههایی است که میتواند بزرگواری را بهترین گزینه برای «شکستن شاخ غول تکرار» در کهگیلویه بزرگ قلمداد کند.
در میان دیگر گزینهها برای شکست دادن سید محمد موحد، دکتر علی مژدهی و دکتر سعادتیان علیرغم ویژگیهای مثبت فراوان اما به واسطه اتکا به پایگاه رأی قومی، نمیتوانند آرایی در حد عبور از تکرار کسب کنند؛ برخیها، به دلیل سوابق افراد، دکتر مژدهی را امتداد موحد میدانند؛ در این بین دکتر دهبانیپور نیز با وجود چهره موجه دانشگاهی که دارد، اما آن انسجام تشکیلاتی برای به دست آوردن رأیی در حد پیروزی را ندارد و این را در همه سالهایی که نامزد انتخابات بوده، نشان داده است.
در میان نامزدهای حاضر در صحنه، چهرههای جوانی همچون مجتبی اندرزیان نیز اگر چه پتانسیلهای لازم برای اثبات خود به مردم و جلب اعتماد آنها را دارد، اما فرصت اندکی برای معرفی خود به جامعه داشته و هنوز آن آمادگی در جامعه برای پذیرش افرادی جدا از نامزدهای مشهور و دارای پایگاه ثابت اجتماعی ایجاد نشده است؛ بدون شک اندرزیان در ادامه مسیر و ارائه خود و برنامههایش به مردم، میتواند گزینهای جدی برای دورههای بعدی باشد.
اینها مجموع دلایلی است که اردوگاه بزرگواری را به شدت شلوغ کرده و یک جریان مردمی پرشوری در نقاط مختلف کهگیلویه، چرام، لنده و بهمئی به راه افتاده که کمتر کسی فکرش را میکرد.
به جز این دلایل ذکر شده، کاریزمای خاص بزرگواری، شجاعتش در بیان مواضع و دفاع از حقوق مردم، صداقت و سادگی او و همچنین به روز شدن برخی مبانی فکری او موجب شده که طرفداران بزرگواری از مرز قومیت و همچنین مرز اصلاحطلبی و اصولگرایی عبور کنند و او را جدیترین گزینه برای وکالت مردم در مجلس دوازدهم کند.
مردم خسته از نیم قرن توسعهنیافتگی و تمرکز بر کارهای شخصی زودگذر و بیحاصل، با بررسی کارنامه بزرگواری در ۸ سال نمایندگی، یکی پس از دیگری به اردوگاه او میپیوندند.
هر چند ردصلاحیت یکی از رقبای دیرینه او یعنی عدل هاشمیپور در ایجاد موج فراگیری که بسیاری از تحلیلگران سیاسی، آن را به «سیل مردمی» تفسیر کردند، بیتاثیر نبود اما همانگونه که اشاره شد، اینترنت و فضای مجازی بسیاری از خلوتها را شیشهای کرده و مردم میبینند که بزرگواری به عنوان طلبهای ذینفوذ در بدنه حاکمیت از قبل از انقلاب تاکنون، هنوز خودروی شخصی ندارد و ساده و بیآلایش زندگی میکنند.
مردم فرزندان رقبا را با فرزندان بزرگواری مقایسه میکنند و به این نتیجه رسیدند که بزرگواری هنوز رانت و سواستفاده را یاد نگرفته یا نخواسته است یاد بگیرد.
مردم فهمیدهاند که پیمانکاری دور و بَر بزرگواری نیست که پول بپاشد و او را برنده کند و بعد از انتخابات شکمهای گنده آنهایی که وامدارشان هست، اجازه رسیدگی به مردم را ندهد.
آنها میبینند که بزرگواری لیدرپروری و گندهپروری و طایفه گرایی را کنار گذاشته و ساده و بیواسطه بین مردم است و این را در دوران نمایندگیاش نشان داده است و مصادیق زیادی وجود دارد که در حوصله این مطلب نمیگنجد.
بزرگواری یک معلم بازنشسته است، نه در شرکت نفت استخدام است و نه در هلدینگهای پرپول عضو هیئت مدیره است و مردم میدانند که این فرد نمکگیر کسی نیست و میتواند با نفوذ و تجربهای که در حاکمیت دارد، فریاد مردم را بزند و برای آنها کاری کند.
و شاید این است راز محبوبیت او چ سیل مردمی که روانه اردوگاه او شده است…
البته اینها به معنای بیعیب و ایراد بودن بزرگواری نیست و او قطعا باید در تجربه جدیدش برای عبور از تکرار، ضعفهای گذشتهاش را کنار بگذارد و بداند که اگر اعتماد مردم در این دوره بیاعتبار شود و اگر امیدشان ناامید شود، آخرین فرصت اوست و ضربهای که به اعتماد مردم به نظام وارد میشود، غیرقابل جبران است.
بزرگواری بارها با پذیرفتن برخی ضعفهایش به صراحت گفته است که «بزرگواری» دیگر آن بزرگواری گذشته نیست.

