نامه ارسالی-
یک شهروند گچسارانی در یادداشتی نوشت: کاش در روزهایی که غلامرضا تاجگردون را غریبانه در مجلس شورای اسلامی ذبح کردند، نمایندهای همانند سید علیمحمد بزرگواری در مجلس بود تا یکتنه در مقابل زیادهخواهی زاکانی و تیمش میایستاد و اجازه رد اعتبارنامه تاجگردون را نمیداد.
همه ما میدانیم که اگر دو نماینده استان یعنی روشنفکر و موحد به اعتبارنامه غلامرضا تاجگردون رأی مثبت میدادند، تاجگردون در مجلس میماند و امروز این سرنوشت استان و حوزه گچساران نبود.
اما در دل این روزهای برادرکشی و سکوت چهرههای ذینفوذ استان، یک جوانمردی به نام علیمحمد بزرگواری بود که فراتر از همه مرزهای جغرافیا و سیاست، پشت برادر دینیاش ایستاد و همه شماتتها و سرزنشها را تحمل کرد تا اخرتش برای دنیای امثال زاکانی خراب نشود.
بزرگواری در سایه حمایت از حق و مظلومیت و به دلیل محبوبیت بیاندازه غلامرضا تاجگردون، به قهرمانی در بین قاطبه مردم استان تبدیل شده است چرا که بزرگواری دقیقا جایی ایستاد که حق بود و مظلوم بود.
او اگر چه در مجلس نبود اما با نطقهای اتشینش بر همه هتاکان و کسانی که چشم دیدن پیشرفت فرزندان این استان و سرنشینان را نداستند، تاخت و نامش را در تاریخ کشور و کهگیلویه و بویراحمد ماندگار کرد.
غلامرضا تاجگردون در وصف بزرگوارب در جایی گفته است مرام و جناح آقای بزرگواری نه چپ است نه راست، جناح و کیش و مرام او انسانیت است و حقطلبی؛ او به معنای واقعی یک جوانمرد است.
به عقیده نگارنده، تاجگردون، مزد صبوریاش را میگیرد و بزرگواری مزد شهامتش در دفاع از برادرش در روزهای برادرکشی را میگیرد و با محبوبیتی که نزد مردم کسب کردند، مجلس دوازدهم در حوزه گرمسیر شاهد یک زوج موفق، هماهنگ و توانمند خواهد بود.
مردم در دوازدهم اسفندماه ۱۴۰۲ پاسخشان را به افراد هر دو سر ماجرای برادرکشی میدهند.
انتهای پیام/

