تفاوت موحد و بزرگواری در انتخابات اخیر/ جمله سنگینی که این روزها دهن به دهن میچرخد/ راز سانسور صحبتهای موحد در سخنرانیهایش چیست؟
ریواس جنوب/ نخستین ردپای تفاوت بزرگ موحد و بزرگواری را باید در عملکرد رسانهای این دو جستجو کرد؛ موحد در ابتدای کارزار انتخاباتی در سکوتی عجیب فرورفته بود و تقریبا همین رویه را ادامه داد و اینک در ایام پرشور تبلیغات نیز عملکرد رسانهای او به گونهای است که از هر سخنرانی او یک عکس بیرون میآید و نهایتا یک ویدیو موسیقی آن هم با موسیقی بلوط ریشهدار و آهنگهای حماسی!
این رویکرد رسانهای موحد دلیل واضحی دارد؛ موحد ۲۴ سال و به اندازه عمر بسیاری از طرفدارانش در مجلس حضور داشت و تقریبا نیم قرن در عرصه سیاست و قدرت این استان، نفوذ کلان داشت.
موحد با این سابقه حضورش در مجلس، این روزها در نطقهایش همانند یک نامزد جدید، همچنان وعده میدهد و میگوید فلان پروژه را پیگیری میکنم و….؛ به عبارتی موحد در زمینه چه کاری کردهام، حرف زیادی برای گفتن ندارد و برای همین به جای حرف از گذشته و کارنامه و عملکردش از آینده و وعده و وعید حرف میزند.
و شاید این است راز عملکرد رسانهای سید محمد موحد که تقریبا از محتوای سخنرانیهایش خبری بیرون نمیآید و تیم رسانهای او به یک ویدیو آهنگ بسنده میکنند.

در مقابل اما سید علیمحمد بزرگواری، در تمام نطقهایش از کارهای انجام شدهاش میگوید و تمام سخنانش در قالب خبر، از طرف تیم رسانهای او مخابره و به اطلاع مردم رسانده میشود.
بزرگواری در هشت سال نمایندگیاش اقدامات خوبی را شروع کرد که در نطق هایش در هر منطقه از این کارها میگوید و حتی موحد را به دلیل نیمهکاره رها کردن این پروژهها و بیتوجهی به کارهای عمومی و سرگرم شدن به کارهای شخصی زیر سوال میبرد.
بنابراین، بزرگواری حرف برای گفتن دارد و تمام سخنانش در سخنرانی های انتخاباتیاش انتشار عمومی پیدا میکنند اما سید محمد موحد شاید در جمع طرفداران متعصبش بگوید این کار را در این دوره میکنم و حرفش آنجا خریدار داشته باشد اما اگر در جامعه منتشر شود همه میگویند چرا نمیگویید این کار را کردم؟چرا در این چهار سال و این ۲۴ سال نکردی؟
به تازگی نیز علیمحمد بزرگواری خطاب به موحد گفته است شما در مقابل رسانهها و مردم بگویید این کار را من از صفر شروع کردم و به اینجا رساندم! بگویید فلان کار نیمهکاره را از این میزان پیشرفت به این میزان رساندم! مردم و رسانهها میدانند که تخصص شما تعطیل کردن پروژهها بود؛ جمله سنگینی که دهن به دهن میچرخد.
