یکی از حرکات تکنیکی و چشم‌نواز «رونالدینیو» -فوتبالیست مطرح دنیا در سال‌های نه‌چندان دور- نگاه و دورخیز به یک سمت و ارسال توپ به سمت دیگر بود؛ حالا حدوداً 12 هزار کیلومتر این‌سوتر، «حیدر اسکندرپور» -شهردار شیراز- هم دست‌کم در برخی پروژه‌های بزرگ شهر، چنین کرده است!

به گزارش ریواس جنوب، از اول شهریورماه سال گذشته که 1+12 عضو جدید شورای شهر شیراز رسماً شروع به کار کردند، شعارهای تیم مدیریت جدید شهر، به کلی رنگ عوض کرد.

دو ماه و اندی بعد و همزمان با آنکه «حیدر اسکندرپور» -در یکی از سخت‌ترین شرایط دهه‌های اخیر- سکّان مدیریت این کلان‌شهر را بر عهده گرفت، شعارهای مدیریت جهادی نیز جای خود را به شعارهای مدیریت علمی و مدرن داد و رویکرد اصلی مدیر جدید شهر راز، نگاه «انسان‌محور» به شهر اعلام شد؛ نگاهی که به تعبیر آنها در مقابل نگاه صرفِ عمرانی و ساخت و ساز‌های بتُنی بی‌رویه‌، پرهزینه و البته کم فایده قرار دارد.

این شعارهای جدید، علاوه بر درست بودن ماهیت اصلی آن، با در نظر گرفتن وضعیت مالی بحرانی در شهرداری شیراز نیز سیاستی هوشمندانه و عاقلانه به حساب می‌آمد.

اما حالا با گذشت 16 ماه از سکان‌داری شهردار جدید شیراز، گویی، در همچنان بر همان پاشنه می‌چرخد و از تغییر اساسی در رویکردها و عملکردها، خبری نیست.

به نظر می‌رسد اگرچه اسکندرپور حقیقتاً نگاه متفاوتی به شهر دارد و شعارهای زیبایی را هم سر داده و می‌دهد اما در میدان عمل همان راه گذشته را رفته است؛ حالا هم آنچه که بیش از همه در عملکرد حدوداً یک و نیم ساله‌ی شهردار شیراز خودنمایی می‌کند، همان عملکرد عمرانی او است.

به زبانی دیگر، اسکندرپور نگاهش به سمت شعارهای انسان‌محور بود اما توپ را به سمت سازه‌های بتُنی  و پروژه‌های عمرانی پاس داد!

برای نمونه می‌توان به عملکرد فوق‌العاده‌ی شهرداری شیراز در تکمیل پروژه‌های عمرانی همچون قطار شهری و تقاطع‌های چند سطحی نگاهی انداخت؛ پروژه‌های غول‌پیکری که اسکندرپور با سرکشی‌های پی‌درپی و تلاش و سرعت خیره‌کننده‌ی مجموعه‌های زیردست خود، کارنامه‌ی کم‌سابقه‌ای از شهرداری را در این زمینه بر جای گذاشت.

اما در سویی دیگر، شهرداری شیراز هرگز نتوانست حتی از معدود فعالیت‌های چشمگیر فرهنگی خود نیز -آنگونه که باید- دفاع کند و تحولی بنیادین بنا نهد.

هرچند اسکندرپور پیش‌تر در پاسخ به انتقادات برخی فعالین رسانه‌ها در خصوص ادامه روند پل‌سازی در شیراز تصریح کرده بود که پروژه‌های نیمه‌تمام گذشته سرمایه‌ی شهروندان است و شهرداری نمی‌توانست آنها را کنار بگذارد اما وقتی این موضوع را در کنار فعالیت‌های کم‌رنگ فرهنگی در دوره‌ی اخیر مدیریت شهری می‌گذاریم، حکایت رنگ تکراری گذشته را به خود می‌گیرد.

به هر روی شهردار شیراز باید بپذیرد که کلنگ‌زنی یا حتی افتتاح چند پروژه‌ی فرهنگی، توفیق چندانی در اجرای شعارهای اصلی او محسوب نمی‌شود.

هرچند روشن است که بخشی از این کارنامه، متأثر از بسته بودن دست او بوده که دست‌اش این چنین از عمل به شعارها خالی است و بخش مهم دیگر هم ممکن است ناشی از عملکرد نهاد سیاست‌گذار او یعنی شورای اسلامی در ارائه‌ی برنامه و سیاست کلان برای او بوده باشد اما اینکه از اندک فرصت‌های موجود نیز برای ارائه‌ی لایحه‌های مؤثر استفاده‌ی کافی نشده و نمی‌شود، برای کسانی که دل به تغییر بسته بودند، قابل پذیرش نیست.

اسکندرپور، یا باید رسماً بگوید که نتوانسته دل از دل‌خوشی‌های بتُنیِ عوام‌پسند بکَند و یا باید تا دیرتر نشده برای تغییر بنیادین در حوزه‌های انسان‌محور شهر راز، فکری تازه بکند.

یادداشت از: سجاد بنام

انتهای پیام/ س2539