سرویس خبری 7 اسفند 1396

چنگیز بهادر، فردی است که دقایقی قبل از سقوط هواپیمای یاسوج در 29 بهمن 96 در حالی به استانداری کهگیلویه وبویراحمد آمد که لبانش را با سوزن خیاطی به هم دوخته بود؛ او برای دفاع از حق همسرش آمده بود اما خبر سانحه هوایی اعتراض او را به حاشیه برد و انعکاسی پیدا نکرد؛ ماجرای این مرد خواندنی است.

دکتر محمدحسین نظری پدر دکتر مژگان نظری که در سانحه هوایی یاسوج جانش را از دست داد حرف‌های جالب و پرمغزی زد؛ او از مسئولان خواست تا ابتدا به وضعیت خانواده‌های غریبه رسیدگی کنند هر چند با این رفتار مردم، کسی اینجا غریبه نیست؛ دکتر نظری گفت تعدادی از مسئولان و آشنایان روز اول از من خواستند که عکس دخترم را بفرستم تا شناسایی شود اما گفتم همه مثل هم هستند و آن 66 نفر همه عزیزند؛ دکتر نظری از رسانه‌ها خواست تا عاطفه و محبت مردم و شریک شدن در غم خانواده‌های جانباختگان که جنبه اصلی این حادثه است را با اینکه هواپیما رادار داشت یا نداشت به حاشیه نبرند و هر چیزی را به متخصص خود بسپارند.

 وقتی سوخت بود، هوا مساعد نبود، وقتی هوا مساعد است سوخت نیست!