خودمختاری و رویه نامعلوم در قیمت های عمده ی مشاغل آزاد، علاوه بر کم کاری ها و سهل انگاری های بخش دولتی، فشارها را بر شهروندان افزوده است.
به گزارش ریواس جنوب، این روزها فقط درد و رنج مردم “کرونا و مرگ میرها و سختی های بستری و بیمارستانی ناشی از آن نیست”، چرا که تورم و گرانی از یکسو و ناکارآمدی، بینظارتی و بیتدبیری مسئولان متولی بازار نیز از سوی دیگر به کمک این ویروس منحوس آمده و زندگی را دو چندان بر مردم سخت و دشوار کرده و فشار اقتصادی گلوی خانوارهای کمدرآمد و ضعیف جامعه را باقدرت تمام میفشارد.
در ایامی که تمرکز رسانه ها و افکار عمومی بیشتر روی ادارات و مدیران دولتی متمرکز است، به نظر می رسد مشاغل آزاد از نظرها دور شدند و زیر سایه ضعف مسوولان و عدم نظارت هر طور که صلاح بدانند به مردم قیمت اعلام می کنند.
در هیاهوی قیمت ها و چند نرخی که وجود دارد باز جای شکر باقیست که در برخی کالاها و اقلام اساسی مانند برنج، روغن، نان و… اگر تفاوت فاحشی وجود داشته باشد و یا لوازم خانگی مانند یک یخچال یا فرش در صورت مشاهده تفاوت قیمتی خریدار می تواند متوجه شود و حتی اگر شکایت نکند به مغازه دیگری برود و خریدش را انجام دهد اما برخی از مشاغل که کالاهای انحصاری می فروشند یا خدمات ارائه می دهند مانند قطعات خودرو، تعمیرات خودرو، تعمیرکاران لوازم خانگی و به طور کلی همه تعمیرکاران از خرابی کولر گرفته تا تعمیر یک فلاسک و فرم عینک و…. هر آنگونه که به صرفشان باشد عمل می کنند و به بهانه ی خرد و ریز بودن چنین کارهایی ظلم آشکار بر مردم روا می دارند.
هنگام تهیه این گزارش یکی از شهروندان به ریواس جنوب گفت: ماشین لباسشویی ام خراب بود، پیش تعمیرکار بردم و تاکید کردم که اگر تا فردا میتوانی درستش کنی تا تحویلت دهم در غیر اینصورت تعمیر نمیکنم و ماشین نو می گیرم.
این شخص با انتقاد شدید از این آشفته بازار ادامه داد: این تعمیرکار قاطعانه به من گفت که تا فردا نه همین امروز تحویلت می دهم اما بیست روز گذشت و درستش نکرد و در حالیکه مطمئن بودم که سراغ ماشین نرفته ادعا می کرد که باید قطعه اش از استانی دیگر بیاید، گفتم نام قطعه را بگو تا خودم بیاورم با کلی اصرار گفت و از فروشگاهی آن طرف تر خرید کردم و گفتم این هم قطعه ات و دروغت ثابت شد، حالا تا فردا آماده کن ولی دقیقا ده روز بعد 350 از من گرفت و جالب است که ماشین را خانه که بردم باز همان مشکل را داشت ولی تعمیرکار گفته که من درستش کردم.
فرد دیگری گفت: همسایه ام پیرمرد ضعیفی بود یک روز می نالید که استادی آمد بخاری گازم را در دو دقیقه وصل کرد و 150 هزار از من گرفت، مشابه همین حرف را معلمی در مورد نصب کولر خانه اش گفت و تاکید کرد که من اگر بروم برای این 200 هزارتومان انتقاد یا شکایت کنم می گویند چه معلمی هستی که برای 200 تومان عصبانی می شوی یا پیگیری می کنی اما واقعا مسؤلان باید نظارت کنند.
در مورد قیمت کارگران و استاد کارهای ساختمانی نیز چنین انتقادهایی وجود دارد.
درست است که کیفیت در ارائه خدمات بسیار مهم است و همین باعث تفاوت می شود اما تصور کنید فردی را که می خواهد از خدمات بنایی استفاده کند و در بازار هر کدام یک نرخ متفاوت می دهند و همه هم از کیفیت کار خود می گویند و واقعا افراد چگونه باید متوجه بشوند که نرخ واقعی چقدر است؟
یا برای حمل چند عدد ماسه از بیرون حیات به داخل حیاط نرخ قیمت کارگران بومی و افغانی هم تفاوت فاحش دارد و هر کس هر طور دلش بخواهد قیمت می زند بنابراین افرادی که بلد نباشند به راحتی فریب می خورند.
این نمونه ی دردآور دیگری از آشفتگی در بازار خدمات است؛
« راننده ی پژو سمندی که در حال تعمیر خودرو خود بود به خبرنگار ریواس جنوب گفت : من از خودرو هیچ سر در نمی آورم و به تعمیرکار مشکل را گفتم و از او قیمت خواستم و گفت که 2 میلیون خرجش می شود حالا 5 روز معطلم کرده و با بهانه های مختلف می گوید که هزینه اش ده میلیون شده و من به دلیل نداشتن چند روز است که ماشینم آماده بود اما تحویلم نمی داد. این دو گانگی ها را کی باید جواب دهد و باید به کجا مراجعه کنیم؟»
آنچه از گفت و گو با مردم برای ریواس جنوب محرز شده این است که اغلب مردم یا با تصور این که فقط یک بار با چنین بی عدالتی هایی مواجه می شوند یا به دلیل مشغله و عدم حوصله برای شکایت و پیگیری ترجیح دهند که از حق خود بگذرند ولی مسئولان باید نسبت به نرخ گذاری متناسب با سطح کیفی به ویژه در مواردی که احتمال می دهند سوءاستفاده شود، حساسیت بیشتری به خرج دهند و با متخلفان برخورد کنند.
