اتصال استان به آزادراه شیراز یک خیال خام است/
کهگیلویه و بویراحمدیها چوب کارهای شخصی را میخورند/ نه
وزیرش نه وکیلش به فکر کارهای عام المنفعه نیست
با هر متر و ترازویی که حساب کنیم نمیتوان عدم اتصال استان کهگیلویه و بویراحمد به آزادراه شیراز به اصفهان در چند قدمی شهر یاسوج را باور کرد و تحمل کرد؛ حتی اگر دولت شعار مردمی بودن و توجه به مناطق محروم را هم نمیداد، حداقل به لحاظ موقعیت این استان در شاهراه ارتباطی شمال به جنوب باید این اتصال انجام میشد و این همه تبعیض در حق مردم ستمدیده این دیار روا نمیداشتند.
به گزارش ریواس جنوب از یاسوج، بیش از یک دهه است که آزادراه اصفهان به شیراز در دست ساخت است و از همان موقع تاکنون موضوع اتصال استان کهگیلویه و بویراحمد به این آزادراه مطرح شد.
غلاممحمد زارعی به واسطه دید عمرانی و جایگاهی که در نمایندگی مردم داشت نخستین کسی بود که این مطالبه بهحق مردم را فریاد زد و پیگیریهای خوبی هم شد اما واقعیت آن است که بدنه اجرایی استان نه در دولت گذشته و نه در این دولت توان و اهتمامی برای به ثمر رساندن این مطالبه مردمی مهم را نداشتند و پیگیریهای این نماینده مجلس در یک مقطع خاص نیز نیمهتمام ماند.
از سوی دیگر در دولت سیزدهم نیز عزمی برای شروع عملیات اتصال استان به آزادراه اصفهان به شیراز که از بیخ گوش مسئولان استان در فاصله ۴۶ کیلومتری رد میشود، دیده نمیشود و نماینده فعلی مردم در مجلس نیز که در سالهای اول تا سوم مسئولیتش چنین دغدغهای نداشت این روزها به شدت سرگرم تبلیغات و فاتحهخوانی است و قطعا برای او اتصال استان به آزادراه اصفهان شیرازدست کمدر سال پایانی نمایندگیاش «کیلویی، یک رای» هم ارزش ندارد. تازه اگر هم دلش بخواهد، نفوذ و برش در بین مسئولان کشوری و گرفتن اعتبار داستان خاص خودش را دارد و این یک انتظار زیادی است.
این اتصال برای استان ما دست کم هزار میلیارد تومان آب میخورد و مسئولان اجرایی و نمایندگان مجلس ما تاکنون نشان دادند آن مرد کهن میدان نیستند که بخواهند چنین خدمت ماندگاری را از خود بر جای بگذارند.
همین ماه قبل، رئیس جمهور در سفر به استان فارس، این آزادراه بزرگ را افتتاح کرد اما هیچکس هیچ جا از استان محروم ما حرفی نزد که حتی یک متر هم آزادراه ندارد؛ هیچکس نگفت حال که مردم این استان حق ندارند آزادراه داشته باشند، با کدام توجیه یک استان مهم در شاهراه ارتباطی شمال به جنوب، نباید با ۴۵ کیلومتر جاده به این آزاده راه مهم وصل شود؟
اگر استاندار و نمایندگان ما به هر دلیلی کاری نمیکنند و وقتشان با مسائل دیگر پُر است، آیا خود رئیسجمهور که شعار روز اولش توجه به مناطق محروم بود، نمیتواند ۴۵ کیلومتر جاده برای این استان بسازد؟ تازه اگر بخواهند مسیر جدیدی پیدا کنند شاید این فاصله کمتر از ۲۵ کیلومتر شود.
در حال حاضر فاصله شهر یاسوج تا منطقه کاکان که نزدیک به آزادراه است، کمتر از ۲۵ کیلومتر است با یک تونل به کمتر از ۵ کیلومتر میرسد و این یعنی اینکه میشود با احداث یک مسیر حدود ۲۰ کیلومتر، استان کهگیلویه و بویراحمد به آزادراه شیراز به اصفهان وصل شود.
واقعا چرا باید دولتمردان در این نظام تا این حد تبعیض قائل شوند؟
آیا گناه مردم کهگیلویه و بویراحمد این است که تنها استانی هستند که مشارکت ۱۰۰ درصدی و واقعی در انتخابات دارند؟ آیا گناه آنها ۱۰۰ درصد شیعه بودن انهاست؟ آیا گناه آنها این است که برای حضور در هر راهپیمایی به سود نظام، سر و دست میشکنند؟
آیا گناه مردم این استان مبارزه با رژیم شاهنشاهی و استقرار حکومت اسلامی و انقلاب بوده است؟
دولتمردان سیزدهم چرا نمیگویند مردم این استان باید چکار کنند تا حق داشتن یک کیلومتر آزادراه را داشته باشند؟
چه کسی مسئول ریختن خون صدها جوانی است که سالانه در جادههای ناایمن کهگیلویه و بویراحمد در تصادفات کشته میشوند؟
با کدام منطق احداث یک جاده که در سال ۷۳ توسط رهبر انقلاب اسلامی ایران کلنگزنی شد باید سه دهه طول بکشد و بعد از ۳۰ سال بدون ابتداییترین ایمنی های لازم توسط رئیس جمهور افتتاح شود؟!
آیا جادهای پاتاوه به دهدشت که ۳۰ سال طول میکشد نباید حداقل یک تابلو راهنمایی و رانندگی، گاردریل و دیگر علایم و ایمنی لازم را داشته باشد؟
چرا این همه تبعیض در یک نظام اسلامی باشد؟ آیا همین پروژه در سایر استانها هم سه دهه طول میکشد؟
مگر نه این است که استان کهگیلویه و بویراحمد در یک چهاراه ارتباطی شمال به جنوب و بین ۵ استان بزرگ و نزدیکترین مسیر به بنادر و دریاست؟ چرا این استان باید مغضوب خدمات دولتمردان و نظام اسلامی شود؟
اصلا مردم این استان هیچ حقی ندارند، اما چرا با اتصال استان کهگیلویه و بویراحمد به آزادراه اصفهان به شیراز به سیستم حمل و نقل کشور، ترانزیت کالا به بنادر و کاهش تلفات جادهای کمک نمیکنید؟
انتهای پیام/ بنام
