ریواس جنوب/ مراسم معارفه سرپرست جدید ادارهکل کار و تودیع مدیرکل سابق این ادارهکل، درسهای مهمی داشت که بیش از هر کسی به درد ابراهیم مهرجو میخورند که به تازگی جایگزین نوذر شبرنگ شده است؛ مهرجو فرصت درس گرفتن از آنچه بر اداره کار و کارکنان و بیکاران گذشته را دارد اما اگر قدر این فرصت را نداند او نیز همانند نوذر شبرنگ، عبرتی برای مدیر بعدی خواهد شد.
سکانسی شنیدنی از فرار شبانه یکمدیر؛ آیا سرنوشت شبرنگ برای دیگر مدیران عبرت میشود؟
به گزارش ریواس جنوب جنوب از یاسوج، ساعت ۲۴ شب چهارشنبه و دو روز مانده به مراسم تودیع و معارفه سرپرست ادارهکل کار، تعاون و رفاه اجتماعی کهگیلویه و بویراحمد بود که نوذر شبرنگ از مهمانسرای داخل محوطه این ادارهکل که محل اسکان و خانه مجردی او بود، یواشکی خارج و با خودروی بیتالمال و در سیاهی شب، راهی شیراز شد؛ از همان موقع خیلی واضح بود که او قصد حضور در مراسم تکریمش را ندارد اما خیلیها انتظار او را در این مراسم میکشیدند؛ انتظاری البته از یک جنس دیگر و با طعم انتقام!
آری، شبرنگ آنقدر بد عمل کرد که به جز دو سه مدیر دور و برش، حتی یک کارمند عادی هم از او راضی نبود و طبیعی بود که راهی جز شبانه رفتن ندارد!
شبرنگ آنقدر بیعدالتی کرد که این نارضایتیها ریشهدار شد و بخش عمدهای از کارمندان ادارهکل کار در استان، شب و روز نمیشناختند تا او فقط برود و حتی بخشی نیز خصومت و کینه عجیبی از شبرنگ به دل گرفتند تا جایی که برای روز تکریم او، دو سبد گوجه گندیده خریدند تا او را با گوجه، بدرقه کنند.
طبق بررسیهای انجام شده و شنیدهها، در این روزها پیامهای زیادی روی گوشی شبرنگ ارسال شده که به نوعی میخواستند بیعدالتیهای او را در روز تودیعش، پاسخ دهند ولی شبرنگ، که از قبل هم میدانست دل خیلیها را خون کرده است اما با همین پیامها، دوریالیاش جاافتاد و عاقلانهترین کار ممکن را کرد و به مراسم تودیعش نیامد چون میدانست تکریمی در کار نخواهد بود و «گوجه» منتظر اوست.
شبرنگ برای توجیه حرکت زشتش در نیامدن به مراسم تودیع و معارفه به یکی از مقامات وزارت کار که به استان آمده بود گفت که به مراسم نمیآیم چون مردم این استان عادت دارند روز آخر به مدیران بیاحترامی میکنند! حرفی عجیب که با روح مهمان نوازی مردم کهگیلویه و بویراحمد در تضاد است.
در واقع باید گفت که مردم این استان به هیچ عنوان خوش استقبال و بد بدرقه نیستند و دستکم در همین ادارهکل کار مدیرانی بودند که در روز تودیع، اشک در چشمان کارکنان جمع میشد و بودند مدیرانی که با احترام و آبرو، بدرقه شدند و با احترام و تکریم به مسئولیتهای بالاتری رسیدند؛ پروانه نیکمرام، اردلان زینلزاده و خلیفه خلقیپور نمونهای از همین مدیران بودند.
باید گفت اگر مردم ما اینگونه هستند که شبرنگ میگوید پس چرا برای مدیرانی که یا خوب کار کردند یا تلاش کردند که خوب کار کنند یا اگر کاری نکردند حداقل خیانتی هم نکردند، چنین برخورد نکردند و بدبدرقه نبودند؟
به هر حال گویا آقای شبرنگ هنوز هم درس نگرفته و نمیخواهد بپذیرد که اگر جرات نکرده به مراسم تودیع و تکریمش بیاید، دلیل آن مردم نیستند بلکه عملکرد اوست؛ عملکردی که در آن آقای شبرنگ رفاهیات ماهیانه را برای خودش اعداد ۲۰ و ۴۰ میلیونی میریخت و به جز برای مدیران دور و بری حلقه به گوشش، برای آن کارمند بینوای نگهبان و خدمات و دیگر کارکنان عادی و مدیران میانی یک و دو و صفر میلیون تومان میریخت!
شبرنگ هنوز هم نفهمیده است که اگر برای روز تودیع او گوجه گندیده خریداری میشود، دلیل آن بدبدرقه بودن مردم این استان نیست بلکه عملکرد خود اوست که از مدیریت فقط حقوق و مزایا و رفاهیات ۴۰ میلیونیاش را دوست داشت اما حتی حاضر نشد که خانوادهاش را به استان بیاورد که هزینه و وقت سفر هرهفتهای دو بار او به شیراز را بیتالمال مردم بینوای کهگیلویه و بویراحمد ندهند؛ هزینه صبحانه و نهار و شام او را بیتالمال ندهد؛ او به جای آنکه خودرویش را روشن کند و بنزین این مردم را بسوزاند و برای آنها کار کند و در تهران پولی برای این استان بیاورد، همهاش در مسیر شیراز و یاسوج برای سرکشی به خانوادهاش بود.
او آنقدر مدیر پروازی بود که حتی جلسات استانی را هم شرکت نمیکرد و حتی مهمترین شورای این استان یعنی شورای اشتغال هم تعطیل شد بعد آقای شبرنگ انتظار دارد مردم بویراحمد و کهگیلویه و گچساران او را روی دستش حلوا حلوا کنند؟
شبرنگ آنقدر بیخیال بود و فقط به خودروی سوزوکی و بنزین و شام و نهار و مزایای چند ده میلیونی مدیریت دل خوش کرده بود که حواسش نبود که رتبه اشتغال استان را به آخرین استان کشور یعنی رتبه ۳۱ رسانده است، بعد میخواهد جرأت آمدن به مراسم تودیعش را داشته باشد؟
شبرنگ در اقدامی عجیب، تنها مجتمع ورزشی کارگران مرکز استان را پلمپ کرد و برای بازگشایی آن به هیچ کس پاسخگو نبود.
شبرنگ، تسهیلات اشتغالزایی را ۱۸۰ درجه منحرف کرد و به هر کس دلش خواست، وام اشتغال داد اما اشتغال بدون شغل! اشتغال آبکی! تسهیلات بدون نظارت و وامهای خاله خرزویی و…..قطعا نتیجه این عملکرد رتبه آخر اشتغال کشور خواهد بود!
شبرنگ آنقدر پوست کلفت شده بود که حتی در آخرین روز هم با جملهای که تلفنی به مقام ارشد وزارت کار گفت، آخرین ضربه را هم به مردم زد؛ او به این مقام کشوری گفت که مردم اینجا در روز آخر، به مدیران بیاحترامی میکنند و قدرنشناسند و….
او نهایت بی انصافی و ظلم را در حق مردم و بیتالمال مسلمین داشت و حتی در اظهارنظر پایانیاش نیز بیانصاف بود و ایرادات خودش و تیمش را ندید.
در آخرین روزهای مدیریتش و بعد از آنکه برایش مسجل شد که عزل میشود، در نیمههای شب، پشت فرمان خودروی سوزوکی مشکی بیتالمال نشست و به شیراز رفت و حتی برای مراسم تودیع و معارفه هم برنگشت و پیام داد که یکی بیاید و خودرو را تحویل بگیرد؛ خودرویی که گویا تصادف هم کرده بود و چراغ و سپر و… نداشت!
ماجرای پول نقدی که شبرنگ از کارپرداز گرفته بود و پس نمیداد تا کار به جاهای باریک کشید و حتی کارتش را گرفتند و آن پول را از او پس گرفتند نیز با آبروی خودش که هیچ، با آبروی جامعه کارگری و یک استان بازی شد! او در آخرین روزها مبلغ ۱۵ میلیون دیگر نیز از کارپرداز گرفت و در حالی که باید پس بدهد، عزل شد و این پول بیتالمال همچنان بلاتکلیف است.
اسناد مالی هزینههای غذای او و عدم پرداخت مطالبات رستوران طرف قراردادش نیز حاشیهساز شد.
شبرنگ حتی پول قبض آب ادارهاش را نداد تا اینکه ماموران آب کنتور اداره را بردند اما این کنتور به صورت غیرمجاز وصل شد و همه اینها از اداره کار که امید جامعه بیکاران و کارگران استان است یک ویرانه و یک دکان برای چپاول بیتالمال ساخت.
بسیاری از موارد و اتفاقات عجیب و خارج از عرف در این اداره را نمیشود در رسانه مطرح کرد اما باید گفت وقتی استاندار سابق استان یک معلم شیمی را بدون سابقه کارآمد مدیریتی به مدیرکلی یک ادارهکل مهم میرساند باید هم یک ویرانه تحویل دهد و برود؛ آری شبرنگ هم اشتباهی آمده بود و آنگونه که حقش بود، بدرقه شد.
در خصوص جایگزین آقای شبرنگ نیز به همین یک پاراگراف بسنده میکنیم که اولین نشانههای بیتدبیری در مدیریت جدید مشاهده شده و سالن محل برگزاری مراسم معارفه در آخرین لحظات تغییر کرد، از خبرنگاران دعوت نشد و این مراسم در یک سالن کوچک برگزار شد که عمده مهمانان به ویژه بانوان تا آخر جلسه، سرپا ایستاده بودند.
موضوعی که معاون پارلمانی وزیر کار به خوبی به آن اشاره کرد و به احترام بانوان ننشست و گفت که من پرورش یافته قومی هستم که یک زن در آن جایگاهی داشت که یک خون و یک قتل را به احترام او میبخشیدند ولی در این مراسم آنها ایستاده هستند و ما نشسته و اینگونه درست نیست.
نکته دیگر اینکه مهرجو باید از همین امروز بداند که چگونه عمل میکند و با اعتمادی از یاسوج تا تهران به او شده چه میکند؟ او قطعا بهتر از هر کسی میداند که در روز تودیعش که دیر یا زود خواهد بود، واقعا تکریم میشود و با احترام میرود یا به سرنوشت شبرنگ، مبتلا میشود.
مهرجو باید از آنچه گفته شد، درس و از سرنوشت شبرنگ عبرت بگیرد و کاری کند که خودش عبرت مدیر بعدی نشود.
گزارش از کریم بنام
انتهای پیام/
