“سرو ایستاده در باد: جنگل‌بانان، پاسداران جنگل در برابر تاراج‌گران طبیعت” 

یادداشت ارسالی/ کیوان ضرغامی

ریواس جنوب/ جنگل‌بانان در کهگیلویه و بویراحمد با دست خالی به جنگ آتش و آره و سوداگرانی می‌روند که نه از تعرض به جنگل‌ها و طبیعت بی‌پناه ابایی دارند و نه هم شرمی از حمله و وحشی‌گری در مقابل ماموران منابع طبیعی!.

جنگل‌بانان کهگیلویه و بویراحمد، این پاسداران خاموش و بی‌ادعای طبیعت، امروز در موقعیتی خطیر و شکننده قرار گرفته‌اند؛ موقعیتی که نه تنها جان و سلامت آن‌ها را تهدید می‌کند، بلکه آینده زیست‌بوم و اکوسیستم‌های شکننده این خطه از زاگرس را نیز به مخاطره انداخته است.این یادآوری تلخ و در عین حال حیاتی، هشداری است به همه ما که حفاظت از طبیعت و حافظان آن، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت غیرقابل انکار است.

جنگل‌بانان، با کمترین امکانات دفاعی و علی‌رغم آموزش‌های تخصصی که برای رویاروئی با چالش‌های این حرفه دریافت کرده‌اند، در عمق جنگل‌ها و بر فراز ستیغ کوه‌های صعب‌العبور، بدون ابزار و تجهیزات کافی برای دفاع از خود، در برابر متجاوزانی ایستادگی می‌کنند که با بی‌رحمی تمام، هم به طبیعت و هم به جان این حافظان دست‌درازی می‌کنند. این شرایط، زنگ خطری است که ما را به بازنگری فوری و جدی در سیاست‌ها، حمایت‌ها و اقدامات حفاظتی فرا می‌خواند.

جنگل‌ها، این سرمایه‌های بی‌بدیل طبیعی، به‌عنوان ریه‌های تنفسی زمین و ستون‌های استوار اکوسیستم، نقشی بی‌جایگزین در حفظ تعادل منابع‌طبیعی و تضمین توسعه پایداردارند.

پژوهش‌های علمی به‌کرات نشان داده‌اند که تخریب جنگل‌ها، پیامدهای فاجعه‌باری چون کاهش تنوع زیستی، نابودی زیستگاه‌های گونه‌های گیاهی و جانوری، اختلال در چرخه آب، افزایش فرسایش خاک، و تشدیدتغییرات اقلیمی را به دنبال دارد. این اثرات،تنها به منابع‌طبیعی محدود نمی‌شود؛ بلکه امنیت غذایی، منابع آبی و حتی سلامت جوامع انسانی را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

در این میان، جنگل‌بانان به‌عنوان خط مقدم دفاع از این میراث ارزشمند، در سخت‌ترین و طاقت‌فرساترین شرایط آب‌وهوایی، از سرمای استخوان‌سوز زمستان گرفته تا گرمای سوزان تابستان، شبانه‌روز در تلاش‌اند تا از این گنجینه‌های طبیعی حفاظت کنند. اما با کمال تأسف، بارها و بارها شاهد بوده‌ایم که متخلفان، با ابزارهایی چون اره، سنگ و حتی خشونت فیزیکی، نه تنها به درختان و طبیعت، بلکه به جان و جسم این حافظان بی‌ادعا نیز تعرض می‌کنند.

از منظر قانونی، این اقدامات نه تنها نقض آشکار حقوق محیط‌زیست و تخریب منابع ملی است، بلکه بر اساس قوانین جاری کشور، جرائمی سنگین و قابل پیگرد محسوب می‌شوند. ماده ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) به صراحت اعلام می‌کند که هرگونه تخریب عمدی منابع‌طبیعی و تعرض به مأموران دولتی در حین انجام وظیفه، جرم بوده و مرتکبان آن مستوجب مجازات‌اند.

همچنین، قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع، وظایف دستگاه‌های مسئول را در حفاظت از منابع طبیعی و حمایت از جنگل‌بانان به وضوح مشخص کرده است. افزون بر این، ماده ۵۷۰ قانون مجازات اسلامی نیز هرگونه تعرض به حقوق مأموران در حین خدمت را به شدت محکوم می‌کند.

با این اوصاف، انتظار می‌رود دستگاه قضایی، به‌عنوان رکن اصلی اجرای عدالت، با قاطعیت تمام و بر اساس نص صریح این قوانین، با متجاوزانی که امنیت جنگل‌بانان و سلامت اکوسیستم را به خطر می‌اندازند، برخورد کند. این اقدام، نه تنها عدالت را در حق جنگل‌بانان مظلوم و زحمتکش برقرار می‌سازد، بلکه هشداری جدی به قانون‌شکنان خواهد بود که دست‌درازی به طبیعت و حافظان آن، بدون عواقب نخواهد ماند.

توسعه پایدار، که هدف غایی هر جامعه پیشرفته و آینده‌محور به شمار می‌رود، بدون حفاظت مؤثر از منابع طبیعی، به‌ویژه جنگل‌ها، هدفی دست‌نیافتنی است. جنگل‌بانان کهگیلویه و بویراحمد، در شرایطی طاقت‌فرسا و با دستانی خالی از امکانات دفاعی کافی، در نبردی نابرابر با متجاوزان طبیعت و قانون‌شکنان قرار دارند.

این وضعیت، ضرورت حمایت همه‌جانبه از این نیروها را بیش از پیش آشکار می‌سازد؛ از تأمین تجهیزات مدرن و امکانات دفاعی گرفته تا تقویت سازوکارهای قانونی و اجرایی برای مقابله با تخلفات زیست‌محیطی. اگر امروز به جنگل‌ها و جنگل‌بانان اهمیت ندهیم، فردا هزینه‌های سنگین و جبران‌ناپذیری را در از دست دادن اکوسیستم، تنوع زیستی، و حتی امنیت غذایی و آبی خود متحمل خواهیم شد. این هزینه‌ها، تنها به شکل مادی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه نسل‌های آینده را نیز از موهبت داشتن محيطی سالم و پایدار محروم خواهد کرد.

جنگل‌بانان، تنها نگهبانان طبیعت نیستند؛ آن‌ها نمادی از مقاومت، فداکاری و تعهد به آینده‌ای هستند که در آن انسان و طبیعت در تعادل و همزیستی مسالمت‌آمیز به سر می‌برند. اینان، با کمترین امکانات و در بدترین شرایط، از جمله مواجهه با تهدیدات جانی، به رسالت خطیر خود ادامه می‌دهند. اما این وظیفه تنها بر دوش آن‌ها نیست؛ بلکه وظیفه‌ای جمعی است که بر عهده همه، از مردم عادی گرفته تا نهادهای دولتی و قضایی، قرار دارد.

دستگاه‌های مسئول، از جمله قوه قضائیه، سازمان حفاظت محیط‌زیست، نیروهای انتظامی و سایر نهادهای مرتبط، باید با هماهنگی و جدیت، این تهدیدات را ریشه‌کن کنند.

تأمین بودجه کافی برای تجهیز جنگل‌بانان، افزایش مشارکت محور مردم و نظارتِ مسئولانه آنها همراه با بسترهای فرهنگ‌سازی و آموزش و ترویج بر مناطق جنگلی، و اجرای سریع و قاطع احکام قضایی علیه متخلفان، از جمله اقداماتی است که می‌تواند امنیت جنگل‌بانان و سلامت جنگل‌ها را تضمین کند.

در پایان، باید تأکید کرد که ارزش جنگل‌ها و جان جنگل‌بانان، فراتر از هر مصلحت کوتاه‌مدت یا سودجویی لحظه‌ای است. کهگیلویه و بویراحمد، با طبیعت بکر و جنگل‌های ارزشمندش، نه تنها میراثی برای این منطقه، بلکه گنجینه‌ای برای کل کشور و حتی جهان است. بیایید با حمایت قاطع از جنگل‌بانان و پیگیری قانونی متخلفان، نشان دهیم که این ارزش‌ها برای ما مقدس‌اند.

جنگل‌بانان کهگیلویه و بویراحمد، این قهرمانان گمنام، شایسته احترام، حمایت و امنیتی و معیشتی هستند که حق مسلم آن‌هاست. طبیعت و حافظانش، امروز بیش از هر زمان به عدالت، توجه و اقدام عملی ما نیاز دارند. بی‌تفاوتی ما امروز، فاجعه‌ای برای فردایمان خواهد بود.

جنگل‌بانان در کهگیلویه و بویراحمد با دست خالی به جنگ آتش و آره و سوداگرانی می‌روند که نه از تعرض به جنگل‌ها و طبیعت بی‌پناه ابایی دارند و نه هم شرمی از حمله و وحشی‌گری در مقابل ماموران منابع طبیعی!.

انتهای پیام/