مرد کهنه کار صنعت روزی که آمد وعده داد ذوب آهن به جایگاه واقعی خودش در صنعت کشور خواهد رسید. آن روز این گفته از سوی سید اردشیر افضلی یک شعار بود و زمان لازم بود تا این گفته در بوته آزمایش قرار گیرد. به هر حال مدت زمان زیادی از آن روز نگذشت، تنها ۵ ماه و اندی، اما همین زمان کوتاه کافی بود تا شعلههای امید در کارخانه برای درخشیدن در سپهر صنعت کشور دیده شوند.
ریواس جنوب/ برگزاری نمایشگاه بینالمللی اکسپو در تهران نشان داد ذوب آهن میتواند در پیشبرد اهداف دولت در عدم اتکا به صادرات نفتی و به جای آن افزایش صادرات غیر نفتی پرچمدار باشد.
حضور پررنگ ذوب آهن با وجود مرد خستگی ناپذیر آن یعنی مهندس سید اردشیر افضلی این را به خوبی نشان داد. صحبتهای مدیرعامل ذوب آهن با مسعود پزشکیان رئیس جمهور و محمد اتابک رئیس سمت توانست آنها را نسبت به این مهم متقاعد کند.
نگاه صادراتی؛ تعامل با سرمایه گذاران خارجی و تجار آفریقایی
در کنار این بازدیدهای رسمی اما حضور سرمایهگذاران خارجی در غرفه ذوب آهن و تعامل مثبت نقطه ی عطفی در بحث توجه به صادرات بود.
افضلی در همان ابتدای حضور در راس ذوب آهن هم گفته بود وقتی محصولاتی با این مزایای رقابتی تولید میکنیم باید سهم از صادرات خود را افزایش دهیم.
هیئت آفریقایی به ویژه، در این نمایشگاه بیشتر مجذوب توانمندیهای ذوب آهن شدند. آنها بعد از بازدید در تهران و در نمایشگاه، ترجیح دادند به اصفهان بیایند و از نزدیک شاهکارهای صنعتی را در ذوب آهن ببینند.
افضلی به آنها گفت که این مجتمع عظیم صنعتی اولین تولید کننده فولاد کشور محسوب می شود و سبد متنوعی از محصولات نظیر انواع ریل مترو و راه آهن سراسری، آرک های معدنی، تیرآهن های بال پهن در سایز های متنوع، میلگرد و … را با روش روز تولید فولاد در دنیا (کوره بلند) تولید می کند.
مدیرعامل ذوب آهن بر دانش فنی تاکید کرد و گفت صادرات در صنعت فولاد شامل دانش فنی، قطعات و تجهیزات و محصولات است که ما علاوه بر صادرات این محصولات میتوانیم در زمینه دانش فنی تولید فولاد هم همکاری داشته باشیم.
او گواهینامهها و استانداردهای محصولات را هم به آنها ارائه داد تا خیالشان را از بابت کیفیت محصولات راحت کند.
در طرف دیگر تاجران آفریقایی هم که به اصفهان آمدند تلویحا گفتند که ما در بخش ذخایر معادن حرف داریم و شما در محصولات فولادی توانمندیهای بالایی دارید و این یعنی اینکه میتوانیم شرکای تجاری خوبی برای همدیگر باشیم.
اما واضح است صادرات و داشتن مزیت رقابتی در دنیای بازرگانی بین الملل الزاماتی دارد که یکی از آنها بحث بهای تمام شده است.
تمرکز بر کف کارخانه
مهندس افضلی که خود از کف کارخانه برخاسته، نگاهش را به همان جا معطوف کرده است. او به خوبی میداند همه اتفاقات سازنده در همان جا رقم میخورد. چندی پیش در یک جلسه با کارگران زحمتکش گفته بود من از جنس شما هستم فکر نکنید قلاب انداختند پشت گردنمان و آوردنمان اینجا بلکه پله پله تمام مراحل را کارگری کردم و میدانم هر کسی هر کجا چه کاری میکند و چه زحماتی متحمل میشود.
او مرتبا به واحدهای تولید سر میزند، با کارگران و سرپرستان هم کلام میشود و چون بر کار تسلط دارد خیلی زود عیبها را میبیند و با همکاری و همفکری همان کارگران و سرپرستانش برای عیبها راه و چاه پیدا میکند.
مجموعه این عملکرد منجر به بهبود فرایند تولید میشود و خروجی آن افزایش کیفیت و کاهش بهای تمام شده خواهد بود؛ دو مقولهای که شاخص ارزیابی در تجارت بینالملل محسوب میشوند.
دو اقدام در سال جدید صورت گرفته است که نشان دهنده این است که این نگاه اکنون در ذوب آهن برجسته است؛
راهاندازی و نرمالسازی پلنت جدید اکسیژن
مدیران میانی در این قسمت گفته اند با هدف تحقق اهداف بلندمدت و سند چشمانداز ذوبآهن اصفهان، در فروردینماه سال ۱۴۰۴ پلنت جدید اکسیژن با ظرفیت ۲۵۰۰۰ نرمال مترمکعب در ساعت راهاندازی و نرمالسازی شد.
از مهمترین مزایای این دستاورد می توان کاهش مصرف برق، صرفه جویی در مصرف آب و پشتیبانی از خط تولید در مواقع اضطراری اشاره کرد.
ثبت ركورد مصرف كك متالورژی خشك در فروردین ماه ۱۴۰۴
آن گونه که مدیران این قسمت هم گفته اند، کک متالورژی یکی از پرهزینهترین مواد مصرفی در کوره بلند محسوب میشود و تأمین آن همواره با چالشهای خاص خود همراه بوده است که البته در فروردین ماه ۱۴۰۴ با اجرای برنامههای بهینهسازی، مدیریت کوره بلند موفق به ثبت رکورد مصرف کک متالورژی خشک با میانگین ۴۳۷.۸ کیلوگرم به ازای هر تن چدن گردید.
اهمیت اقتصادی کاهش مصرف کک در این است که حدود نیمی از هزینه تمام شده تولید چدن مربوط به مصرف کک متالورژی است، بنابراین می توان به تاثیر آن در کاهش بهای تمام شده پی برد.
به هر حال باید دید در ادامه با مدیریت مهندس افضلی چه اقدامات دیگری برای بهبود بیش از پیش ذوب آهن انجام خواهد شد و آیا در نهایت شاهد پرآوازه تر شدن این کارخانه بزرگ صنعتی کشور خواهیم بود یا خیر؟
