خرید تیم فوتبال زیدون و تأسیس دنا یاسوج / قمار سیاسی یا سرمایهگذاری واقعبینانه؟
توضیح ریواس: این مطلب دیدگاه هیئت تحریریه ریواس جنوب نیست و دیدگاه یکی از مخاطبین است.
خرید تیم فوتبال زیدون با رایزنیهای محمد بهرامی نماینده مردم بویراحمد در مجلس شورای اسلامی و انتقال آن به یاسوج با نام جدید دنا یاسوج فراتر از یک تصمیم ورزشی، یک اقدام سیاسی نمایشی است که در شرایط بحرانی اقتصادی استان و کشور نهتنها قابل توجیه نیست بلکه نشاندهنده بیتوجهی آشکار به دردهای واقعی مردم است.
گزارشهای رسانهای و شنیدههای عمومی حاکی از آن است که این پروژه تاکنون بیش از ۱۰۵ میلیارد تومان هزینه داشته است؛ رقمی که در شرایطی صرف یک تیم فوتبال شده که خانوادههای زیادی در استان کهگیلویه و بویراحمد برای تأمین مایحتاج روزانهشان با مشکل مواجهاند.
این در حالی است که استان همچنان با کمبود شدید زیرساختهای اولیه از جمله آب آشامیدنی سالم، برق پایدار، راههای ارتباطی، خدمات درمانی و مراکز آموزشی استاندارد دست و پنجه نرم میکند و نرخ بیکاری جوانان بهویژه در مناطق روستایی از آستانه بحران گذشته است.
در چنین فضایی صرف چنین مبلغ کلانی برای یک پروژه ورزشی با سرنوشتی نامشخص نهتنها اولویتگذاری اشتباه محسوب میشود بلکه نوعی سوء استفاده از موقعیت سیاسی برای ایجاد تصویر عمومی از قهرمانی و پویایی است که ریشه در نیازهای روانی و انتخاباتی فردی دارد نه در نیازهای جمعی مردم.
این رویکرد الگویی تکرار شونده از سبک مدیریت گذشته بهرامی است؛ زمانی که در دوران شهرداری یاسوج با هزینههای غیر منطقی برای تیم فوتبال شهرداری بدهیهای سنگینی بر دوش این نهاد محلی تحمیل کرد.
امروز نیز با همان ذهنیت دوباره به سراغ فوتبال آمده است گویی این ورزش تنها ابزار مشروعی برای نمایش قدرت و نفوذ اوست.
اما تاریخ نشان داده که چنین قمارهای سیاسی در فوتبال ایران بارها به شکست انجامیده است
تیم استیل آذین با سرمایهگذاریهای هنگفت تنها پس از چند فصل به کلی از صحنه فوتبال محو شد و هیچ اثر پایداری در توسعه ورزش یا اقتصاد محلی نداشت. همین سرنوشت اخیراً برای تیم شهر راز شیراز و انتقال آن به یاسوج نیز تکرار شد و باعث سقوط به لیگ پایین تر شد
این سابقهها هشداری جدی است که موفقیت دنا یاسوج نه تنها تضمین نشده بلکه بسیار ناپایدار است.
بقا در فوتبال حرفهای نیازمند مدیریت علمی، برنامهریزی بلندمدت، زیرساختهای آکادمی، حمایت مردمی واقعی و البته ثبات مالی است نه صرفاً تزریق پول کوتاه مدت و غوغاسالاری رسانهای
در این میان فقدان شفافیت در مورد منبع تأمین این بودجه کلان نگرانیهای جدی را مطرح میکند.
آیا این مبالغ از جیب خصوصی پرداخت شدهاند یا از طریق فشار بر نهادهای دولتی و شرکتهای وابسته جذب شدهاند؟
در غیاب پاسخ روشن به این پرسش، احتمال استفاده از منابع عمومی یا اعتبارات ملی تقویت میشود چیزی که در شرایط بحران اقتصادی کشور نهتنها غیر منصفانه بلکه غیرقانونی نیز خواهد بود.
در نهایت سؤال اساسی این است: آیا این سرمایهگذاری عظیم پاسخی به نیازهای واقعی مردم منطقه است یا صرفاً ابزاری برای کسب اعتبار شخصی و ایجاد غوغای رسانهای؟
بدون پاسخگویی شفاف درباره منبع مالی بدون ارائه برنامه بلندمدت برای پایداری تیم و بدون مشارکت واقعی مردم محلی، این اقدام بیش از آنکه خدمتی به یاسوج و بویراحمد باشد نمونه دیگری از اتلاف منابع ملی و مدیریت غیرشفاف در شرایطی خواهد بود که مردم بیش از هر زمان دیگری به عدالت، شفافیت و توجه واقعی به نیازهایشان نیاز دارند.
اگر سرنوشت دنا یاسوج نیز همچون استیل آذین رقم بخورد این هزینههای هنگفت نهتنها هدر خواهد رفت بلکه نمادی از بیعدالتی و بیتفاوتی نسبت به محرومیتهای روزمره مردم خواهد ماند.
انتهای پیام

2 Comments
باید یه جوری هزینه های این شونزده سال جبران بشه،
و کجا بهتر از فوتبال ک همش فساد و زد وبنده
آخ تا روز قیامت سی مردم ساده لوح و بدبخت که فرشاد مرتضوی و آقای بهرامی کلاه دنیانه نشانه سرشون