پاسخی جالب به موضوع چرایی مرگ و میرها در زایشگاه بیمارستان امام سجاد یاسوج/ وقتی مدیران ما، قدرت اقناع مردم را ندارند

ریواس/ یک مدیر بخش سلامت اما بی‌ارتباط با بیمارستان امام سجاد یاسوج، پیرامون حواشی و زیاد بودن اتفاقات و مرگ و میرهای در بخش زایشگاه این بیمارستان، استدلالی را مطرح کرد که بیش از آنچه دفاعی از مظلومیت این بیمارستان باشد، ضعف مسئولان مربوطه در اقناع افکار عمومی و دفاع خوب از عملکرد خود و همکارانشان در کادر درمانی را نمایان می‌کند.

به گزارش ریواس جنوب از یاسوج، یکی از مدیران مرتبط با بخش سلامت استان کهگیلویه و بویراحمد  در باب مظلومیت بیمارستان امام سجاد (ع)، نکته‌ی جالبی گفت؛ نکته‌ای که خود مسئولان بیمارستان و حتی معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی هم تاکنون به آن اشاره نکرده بود.

گفت‌وگویم با این مدیر حوزه‌ی سلامت، کاملا غیررسمی بود اما وقتی صحبت از بخش زایمان بیمارستان‌های استان شد، او از موضوعی حرف زد که فارغ از صحت‌سنجی آن، در نوع خود، قابل تأمل بود.

او گفت که شاید شما انتظار دارید من بگویم بیمارستان تحت مدیریت خودم، از هر نظر مجهز است و از آن دفاع کنم اما واقعیت این است که به لحاظ رتبه‌بندی، بیمارستان ما در سطح دو و بیمارستان امام سجاد سطح یک است و به لحاظ امکانات و تجهیزات زایشگاهی، مجهزترین زایشگاه استان است.

او گفت: اینکه شما می‌شنوید فلان مرگ و میر مادر یا نوزاد در بیمارستان امام سجاد اتفاق افتاده و شاید تعداد آن بیشتر از بقیه بیمارستان‌ها باشد دلیلش این نیست که آنجا مراقبت ضعیف بوده یا امکانات نداشتند یا قصوری بوده بلکه دلیل اصلی آن این است که همه بیمارستان‌های اطراف، به دلیل نداشتن امکانات و تجهیزات کافی، همه زایمان های پرخطر را به بیمارستان امام سجاد ارجاع می‌دهند و بر اساس استانداردهای جهانی هم مرگ و میر نوزاد و مادر باردار در همه جا اتفاق می‌افتد و خاص بیمارستان امام سجاد یاسوج نیست.

وی ادامه داد که بسیاری از بیمارستان‌ها و زایشگاه‌های استان و حتی اطراف ما از پذیرش زایمان‌های دارای ریسک خودداری می‌کند اما بیمارستان امام سجاد به دلیل تخصصی بودن و مسئولیت‌پذیر بودن، همه این نوع زایمان‌ها را هم پذیرش می‌کند و طبیعی است که مرگ و میر و حوادث و حواشی در چنین شرایطی بیشتر باشد.

وی همچنین به حجم بالای مراجعین به زایشگاه بیمارستان امام سجاد و خدمات زیاد این بخش به مادران زائو، به عنوان دلیل دیگری برای بیشتر بودن حوادث و اتفاقات در این بیمارستان اشاره کرد و این گفت‌وگو پایان یافت.

همان‌طور که اشاره شد این گفت‌وگو در فضای غیررسمی انجام شد و به لحاظ اداری، این مدیر، هیچ ارتباط کاری با بیمارستان امام سجاد ندارد اما آنچه این اظهارنظر را جالب‌توجه‌تر کرده است این بوده که خود مسئولان بیمارستان امام سجاد و حتی معاونت درمان تاکنون چنین دفاع خوبی از این بیمارستان که همواره زیر فشارها و انتقادات و حواشی رسانه‌ای بوده، نداشتند؛ حداقل اینکه در فضای رسانه‌ای و در پاسخ به پرسش‌های بیشمار خبرنگاران، چنین دفاع و استدلالی نداشتند.

البته باید تاکید کرد که این استدلال به معنای نبودن قصور، ضعف و کم‌کاری در بخش زایشگاه بیمارستان امام سجاد نیست و قطعا به دلیل حجم بالای مراجعین و کمبود زایشگاه و کادر درمان، قصور در ارایه خدمات وجود خواهد داشت و به این موضوع باید در جای خودش رسیدگی شود.

آنجا موضوع نگران‌کننده می‌شود که بیمارستان امام سجاد یاسوج، را حتی کشتارگاه هم نامیدند اما مسئولان این بیمارستان و معاونت درمان و دیگر مقامات ذیربط از بیان یک استدلال منطقی برای اقناع افکار عمومی عاجز بودند و این نگران‌کننده است.

قدرت اقناع افکار عمومی، پاسخگویی و اعتمادسازی وظیفه‌ی و شاید هنر یک مدیر است؛ موضوعی که در بین بسیاری از مدیران ما نیست.

رسانه‌گریزی و ترس از خبرنگاران در بین مدیران ما زیاد شده و عمده‌ی مدیران ما تا متنی را با موضوع مشخص برای آنها آماده نکنند و خیالشان راحت نباشد، خود را در معرض سوالات خبرنگاران قرار نمی‌دهند و این رویکرد در درازمدت به بی‌اعتمادی و دور شدن مدیران از مردم منجر خواهد شد.

چرا مدیران بیمارستانی و بخش بهداشت و درمان با چنین سکوت‌هایی به عمیق شدن شکاف میان مردم و نظام سلامت کمک‌می‌کنند؟

چرا برخی مدیران با ندانم‌کاری و عدم قدرت اقناع افکار عمومی، نداشتن فن بیان، قدرت پاسخگویی و هنر مدیریتی و مسئولیت‌پذیری، به بی‌اعتمادی و ناامیدی مردم کمک می‌کنند؟

روی سخنم فقط با رئیس بیمارستان امام سجاد نیست و از این دست مدیران تا دلتان بخواهد در استان کهگیلویه و بویراحمد وجود دارند.

جالب است که مدیران ما آنقدر دید رسانه‌ای ضعیفی دارند که فکر می‌کنند رسانه فقط صدا و سیما و تلویزیون است و از آنجا که بر اساس قانون برای امورات رسانه‌ای ادارات، باید پول هنگفتی به صدا و سیما پرداخت کنند، این رسانه‌گریزی و درک نادرست از رسانه در بین مدیران بیشتر و بیشتر هم شده است؛ این درحالیست که رسانه‌های آزاد و مستقل به ویژه سایت‌های محلی، هیچ پولی را بابت اطلاع‌رسانی از ادارات دریافت نکرده و نمی‌کنند!

در چنین شرایطی، مدیران، چه بهانه‌ای برای استفاده نکردن از فضای ارتباطات، فرهنگ‌سازی، پاسخگویی و اطلاع‌رسانی در رسانه‌ها دارند؟

آیا مدیری که کاربلد و کار درست است از رسانه و خبرنگار واهمه دارد؟ قطعا پاسخ، منفی است…

انتهای پیام/