تحلیل انتصابات «رحمانی» برای مدیرانکل استانداری/ افشای نقش روابط فامیلی و رفاقتی و سفارشی در کرسیهای مدیریتی/ آقای سفارش دهندهی مدیر، سهمت نوشجانت اما خداوکیلی بهترین نیرویت را قالب کنید/ سهمیهبندی مدیران/جایزه برای پیدا کردن یک مدیر!
ریواس/ استاندار کهگیلویه و بویراحمد خودش مدیر ضعیفی نیست اما محدودیتهایش در انتصابات آنقدر زیاد است که یکی از ضعیفترین تیم مدیریتی تاریخ استان را تشکیل داد؛ این روزها هیچکس مدیر نمیشود جز اینکه از جایی سفارش شود، خبری از شایستهسالاری نیست و اعتماد مردم و فرصتهای خدمت زیرپای سفارشات و رفاقتها و سهمیهبندیها لگدمال شدند؛ در این گزارش، به برخی مصداقها و انتصابات مدیرانکل استانداری هم به نحوهی انتصاب آنها هم به عملکرد آنها اشاره شده است.
به گزارش ریواس جنوب، موفقیت با عدم موفقیت هر مدیری در هر مجموعه به طرز محسوسی به داشتن تیم و مدیران میانی کاربلد، همراه و دلسوز، وابسته است.
اگر در این مبحث، صحبت از موفقیت یا عدم موفقیت استاندار به عنوان مدیر ارشد در یک استان باشد، موضوع داشتن یک تیم یکدست و کاربلد، اهمیت دوچندانی پیدا میکند و اگر این استاندار در استان کهگیلویه و بویراحمد باشد که عرصهی مدیریتیاش پر از چاله و چوله است، اهمیت این موضوع باز هم بیشتر و بیشتر میشود.
دولت پزشکیان نخستین استاندارش را در استان کهگیلویه و بویراحمد منصوب کرد؛ او قرابت نزدیکی با مردم این استان داشت و به شخصه، مدیر پیگیری است اما به معنای واقعی کلمه، او تنهاست و میشود گفت که ضعیفترین انتصابات تاریخ استان در این دولت انجام شده است.
صحبت از مدیران میانی و مدیرانکل دستگاههای دولتی است که در این گزارش روی مدیران میانی استانداری تمرکز کردیم.
مدیران بدون سفارش مدیر نمیشوند
در یک نگاه کلی، اگر ردپای انتصابات استاندار را در این استان بگیریم، کمترین سهم متعلق به «شایستهسالاری» است؛ به عبارتی اگر در یک حوزه، شایستهترین و کاربلدترین نیرو را هم داشته باشیم اما از جایی سفارش نشده باشد هیچ شانسی برای مدیر شدن ندارد.
عمدهی مدیران ما برای آنکه مدیر شوند باید از جایی سفارش شوند، از دفتر نمایندگان مجلس و سیاسیون پرنفوذ گرفته تا ستادهای انتخاباتی، دفاتر ائمهجمعه و روابط فامیلی یا رفاقتی؛ به عبارت دیگر همهی انتصابات از کانال روابط و سیاست میگذرد و ضوابط خاصی برای انتخاب مدیران حاکم نیست.
استاندار به تنهایی موفقیت مدیریتی نخواهد داشت و مدیران میانی استانداری نقش حیاتی در ایجاد هماهنگی بین ادارات استان و سیاستگذاری کلان حاکمیتی و نهایتا موفقیت استاندار دارند؛ مدیرانی که در این گزارش به لحاظ فرایند انتصاب و عملکردشان نقد شدند.
نقش روابط فامیلی در انتخاب یک مدیر
حامد داربام، مدیرکل دفتر فنی استانداری است، اگر چه انتصاب او از بین جوانان و مزیت نیروی جوانی و انرژیاش قابل دفاع است اما هر چه باشد انتصاب او بیش از آنچه در دایره علمی و معقول تعریف شده باشد، تا حدی به رابطهی فامیلی همسر او با معاون عمرانی ربط دارد؛ گفته میشود او تجربهی کافی برای مسئولیت حساس دفتر فنی را ندارد و غوره نشده، مویز شد!
جلسه محوری یک مدیر/ وقتی یک روز قبل از شروع مدارس به فکر رفع مشکلات مهرماه میافتند
فرزاد فرجزاده، مدیرکل امور شهری شد؛ او هم اگر چه تا یادمان هست از شهرداری تا فرمانداری همیشه مدیر بوده و مسئولیتهایی داشته اما در تیم استاندار، عملکردش چنگی به دل نمیزند.
فرجزاده به شدت جلسهمحور و مصوبهگراست ولی خودش هم مصوبات خودش را پیگیری نمیکند تا این سوال پیش بیاید که این همه جلسه و مصوبه در حوزهی شهری، چه خاصیتی داشته و به حال مردم چه توفیری داشته است؟
مدیرکل امور شهری استانداری آنقدر به جلسهگرفتن علاقه دارد که خروجی آنها برایش مهم نیست به طوری که مثلاً در آخرین روزهای شهریور برای مدارس و ترافیک و… جلسه میگذارد گویا میخواسته با زدن یک دکمه، مشکلات ابتدای سال تحصیلی را حل کند که کل تابستان را بیخیال بودند و در آخرین روز شهریور، جلسه مربوط به ترافیک مدارس را میگذارند!
این یک نشانه از بیخاصیت بودن جلسات و فقط یک مثال است اما سوال اساسی این است که آقای فرجزاده باید بگوید خروجی جلسات شورای ترافیک چه بوده است؟ این همه مصوبه، کدام اجرا؟
شاهکار مدیران استان در میدان جهاد/اختراع یک شکل هندسی بدون نام در یاسوج
مگر غیر از این است که یاسوج که خدا آن را زیبا آفریده به واسطهی تصمیمات مدیریتی همین مدیران در حال تبدیل به زشتترین شهرهای ایران است!
شاهکار مدیریتی فرجزاده و تیم اجرایی استان در حوزهی شهری، میدان جهاد است که به بهانهی ترافیک و با هزینههای میلیاردی نه تنها کار موثری انجام ندادند بلکه آن را به زشتترین میدان ایران تبدیل کردند به طوری که شکل هندسی آن اکنون معلوم نیست، چیست و مهندسان شهرسازی هنوز اسمی برای این شکل هندسی عجیب و غریب میدان جهاد، پیدا نکردند!
رانندگان تاکسی چه گناهی کردند؟
او باید پاسخ دهد که چرا در حوزهی کاری او، شهرهایی پر از چاله و چوله داریم؟ رانندگان تاکسیها و مردم عادی چه گناهی دارند که زیر این فشارهای اقتصادی باید این همه پول تعمیر خودرو و جلوبندی بدهند؟
این وضعیت نگرانکنندهی کیفیت آسفالت خیابانهای ما به ویژه در شهر یاسوج، در حالیست که تیم استانداری از کمکهای هزاران میلیاردی دولت به شهرداری یاسوج برای خرید قیر و اعتبارات عمرانی خبر میدهند!
جایزه برای پیدا کردن یک مدیر
داریوش مظفر، مدیرکل امور روستایی استانداری کهگیلویه و بویراحمد است که حتی نامش را در اینترنت هم سرچ کنیم، خبری از او نیست و گویا وجود خارجی ندارد!
آخرین مدیرکلی که در امور روستایی یادمان هست، دارا کریمنژاد بوده که فکر میکردیم بعد از او این چارت اداری از استانداری حذف شده که خبری از مدیرکل روستایی نیست!
حداقل مدیرکل امور شهری در برگزاری جلسات، حضور پررنگی دارد اما مدیرکل روستایی اصلا نیست!
دغدغه این مدیر جابجایی دخترش در علوم پزشکی و جاداپن برادرش در جلسه با رئیسجمهور است
علیاکبر فرهنگینسب، مدیرکل سیاسی استانداری است او بیش از آنچه نمود کارهایش در حوزهی تخصصی پیدا باشد، تمرکزش روی جابجایی محل کار دخترش در علوم پزشکی از این واحد به آن واحد و از این شهر به آن شهر است!
البته او عملکردهای دیگری هم دارد و موفق شده دخترش که یک کارمند ساده در علوم پزشکی است را به عنوان نخبهی سیاسی در جلسهی محدود با مسعود پزشکیان و همچنین چپاندن برادرش در جلسهی فعالان سیاسی با رئیسجمهور با بلیط وی.ای.پی را در کارنامهاش ثبت کند!
حمایت از انتصاب معاون فرماندار مارگون، که از نیروهای شناسنامهدار طرفدار سعید جلیلی و مخالف دولت مستقر بوده از دیگر دغدغههای او در این مسئولیت خطیر بوده است!
با لحاظ کردن این نوع دغدغههای مدیرکل سیاسی استانداری کهگیلویه و بویراحمد، منتقدان او میگویند باید خدا را شکر کنیم که فرمانداران از آقای فرهنگینسب، حسابی نمیبرند!
فتاح محمدی به ۲ طرف یک درگیری میگوید حق با هر دو نفر است!
البته وقتی فرمانداران از آقای فتاح محمدی، معاون سیاسی استاندار که به معاونت «مصالحه» مشهور است، حسابی نمیبرند، چه انتظاری از مدیرکل سیاسی میرود؟
فتاح محمدی اگر چه این روحیهای میانجیگری و مصالحه اندیشی او را گاها به عنوان نقطهی قوتش یاد میکنند، اما منتقدانش از او انتظار اقتدار مدیریتی دارند اینکه یک مدیر در قضاوت بین دو نفر به هر دو نفر بگوید تو درست میگویی تو هم درست میگویی! حق با شما هست با شما هم هست! این روحیه به درد مسئولیت حساس معاونت سیاسی و امنیتی نمیخورد، معاون استاندار باید مقتدر و به اصطلاح «بِبُر» باشد!
وقتی برای مدیر شدن یک مدیر، دنبال جای خالی میگردند/موسوی در جای خودش نیست
خدادوست موسوی، مدیرکل اجتماعی استانداری شد؛ او شاید آدم خوبیست اما هرگز مدیر خوبی حداقل برای این مسئولیت نیست؛ مخالفانش میگویند او آدم این کار نیست!
موسوی چون فرماندار بهمئی نشد و موحد مخالفش بود، دنبال یکجای خالی برای او بودند و چون مدیرکلی امور اجتماعی خالی بود او را آنجا منصوب کردند ولی واقعا تخصص این کار را ندارد!
نقش نسبت فامیلی با افشانی در انتصاب یک مدیر
رابطهی فامیلی او با آقای افشانی، شهردار اسبق تهران و از فرزندان استان، در این گشتن برای یکجای خالی، بیتاثیر نبود!
آقای موسوی آدم خوبیست، شاید در جای خودش، مدیر خوبی هم باشد اما آیا حوزهی مهم اجتماعی با دامنهی فراگیری دهها ادارهکلی از جمله بهزیستی، ورزش و جوانان، کانون پرورش فکری کودکان، ادارهکل ارشاد و… که عمدهی آسیبهای اجتماعی را شامل میشود به یک فرد غیرمتخصص داد؟
نمونهی این انتصابات کم نیست.
اینجا هم دنبال جای خالی بودند! آیا تخصص محمدی، مدیریت بحران است؟
منوچهر محمدی، مدیرکل بحران استانداری هم چون به هر دلیلی از فرمانداری بویراحمد کنار گذاشته شد، برایش به دنبال یکجای خالی بودند و او را با وجود نداشتن تجربه و سابقهای در حوزهی بحران، به این مسئولیت مهم رسید.
البته محمدی در حوزهی تخصصی خودش مدیر خوبیست اما فرایند انتصاب او هم مثل بسیاری از مدیران دیگر، روی روال منطقی و علمی نبوده و باز هم پای سفارشات در میان است.
او در شروع به کارش به عنوان مدیرکل بحران با حادثهی مفقود شدن دو جوان دهدشتی در سیل سرپری مواجه شد و اگرچه نشان داد که دلسوز و پیگیر است و انصافا دونده و با انگیزه نشان داد اما هر چه باشد جای او در بحران نبود!
با این وجود عملکرد واقعی منوچهر محمدی را باید در اتفاقات و حوادث زمستان به ویژه پدیدهی ال نینو دید و قضاوت کرد.
اینجا هم فرمانداری جور نشد، مدیرکل امنیتی را ردیف کردند!
در این فرایند معیوب انتصابات، باقر قائمی مدیرکل امنیتی استاندار شد؛ او برای معاونت سیاسی استاندار و بعد فرمانداری بویراحمد سفارش شد اما هیچکدام جور نشد و نهایتاً او را راضی کردند که مدیرکل امنیتی شود!
شاید اگر قائمی معاون سیاسی استاندار میشد خیلی بهتر از فتاح محمدی عمل میکرد اما بالاخره او و توان مدیریتیاش، مانند یک هندوانهی سربسته است و هم اینکه تازه مدیرکل شده و هم اینکه حوزهی کاریاش به لحاظ امتیتی، عمدتا سربسته است و قابلیت نقد و بررسی شفاف را ندارد و در هر صورت هنوز برای قضاوت عملکردش زود است.
عسکری، پل نشد هیچ، دیوار بین استاندار و مردم شد
محسن عسکری، در تیم مدیریتی یدالله رحمانی، مدیرکل روابط عمومی استانداری شد؛ در دورهی مدیریت او شاهد یک آرامش نسبی حاکم بر محیط کارش هستیم اما این آرامش بیش از آنچه نشانی از ثبات کاری و مدیریتی باشد، نشانی از کمتحرکی و انزوای تیم رسانهای استاندار است.
محسن عسکری و تیمش که قرار بود پلی برای ارتباط بین مردم و استاندار باشند، دقیقا دیواری شدند بین استاندار و مردم به نحوی که نه صدای واقعی مردم و ضعفها به گوش استاندار میرسد و نه هم عملکرد واقعی دولت آنگونه که انتظار میرفت به مردم گفته میشود.
دغدغهای تیم رسانهای استاندار این است کدام جلسه را با حضور خبرنگاران برگزار کنند کدام را نه!
برخلاف حرفها و شعارها، پیوستهای رسانهای در این دوره کمتر از همیشه جدی گرفته میشود و رویکرد مدیریتی عسکری بیشتر به سمت امنیتی کردن جلسات و نهایتاً تمرکز روی پوشش جلسات رفته است؛ مدیرکل روابط عمومی که نسبت به بسیاری از مسائل روحیهای بدبینانه دارد تلاش کرده تا از طریق سانسور و ممیزی کردن جلسات، و چربیدن فضای تعریف و تمجید تا نگاه واقعبینانه، آرامش را بر عملکرد تیم رسانهای حاکم کند حتی به قیمت دیوار شدن به جای پل شدن؛ رویکردی که کاملا در تضاد با تفکر سیاسی او و شعارهای دولت است.
دغدغهی مهم روابط عمومی استانداری بیش از آنچه اقدامات حرفهای و مسایل بزرگتر باشد، ممیزی کردن و کنترل جلسات است به طوری که کدام جلسه با حضور خبرنگاران باشد یا نباشد یا کدامجلسه، کدام خبرنگار دعوت شود یا نشود!
البته باید انصاف داشت و گفت که عمدهی ضعفهای فعلی روابط عمومی استانداری، مستقیما به ضعف یا توان مدیریتی شخص عسکری برنمیگردد و در این دولت، بهایی به روابطعمومی و کارکرد رسانه نمیدهند تا جایی که حتی روابط عمومی از ادارهکلی به یک مدیریت ذیل دفتر استاندار تنزل پیدا کرده است!
از عسکری انتظار میرفت که نقش حاکمیتی و سیاستگذار برای کل روابطعمومیهای استان داشته باشد اما در همان استانداری هم ماند! در این عملکرد تیم رسانهای استاندار، کارهای خوب دولت و برخی مدیران استان در سایهی ضعف مدیران روابط عمومی و نگاه تعریف و تمجیدی فاقد تحلیل و استدلال گم شده است!
نوری، مدیرکل پدافند غیرعامل هم که گویا همان عنوان مدیرکلی و رزومه برایش از اثرگزاری در انجام وظایف خطیر پدافندی مهمتر است و نمودی از او نیست.
این برادر نشد، آن برادر را بگذارید/ سهم خانواده باید حفظ شود
در این فرایند معیوب و سهمیهبندی و سفارشات و ذبح کردن شایستگیها، مدیرکلی مهم و حساس بازرسی استانداری به امرالله دهقان رسید؛ او که برادرش را از مدیرکلی ورزش و جوانان کنار گذاشتند، گویا حتما این خانواده باید سهمی میداشتند و برای همین برادرش را به این مسئولیت منصوب کردند!
فارغ از خوب و بد آقای دهقان اما سوال این است که چه کسی گفته از یک خانواده حتما باید یک نفر مدیرکل باشد؟
دغدغهی این مدیر فقط سامانهی سامد است!
در فاز عملکردی هم کل دغدغهی آقای دهقان، سامانه تلفنی سامد است که دو ساعت وقت مدیر را میگیرد و دو نفر هم تلفن نمیزنند! مردم میگویند با مراجعهی حضوری، کارمان انجام نمیشود با تلفن قرار است چه اتفاقی برایمان بیفتد؟
تازه آن دو نفری هم که به سامانهی سامد زنگ میزنند، در برخی موارد هماهنگ شده و برای پر کردن یک کلیپ تبلیغاتی برای مدیران است؛ البته در این برنامه، حساب شخص استاندار جداست و چون دسترسی به او سخت است افراد بیشتری تلاش میکنند از طریق این سامانه حرفشان را به نفر اول دولت در استان برسانند!
آیا بازرسی استانداری خاصیتی هم دارد یا اینجا هم منتظر ورود دادستان هستند؟
حالا فارغ از خوب و بد سامانهی تلفنی سامد، سوال این است که آیا کل عملکرد آقای دهقان باید این باشد؟ نقش بازرسی در مبارزه با فساد کجاست؟ با کدام تخلف برخورد شده است؟ با کدام ترکفعل مدیران برخورد شده است؟
واقعیت آن است اگر شخص آقای دادستان و در مواردی هم بازرسی کل استان در دستگاه قضا نباشد، در بازرسی استانداری که به نوعی پالایش تخلفات دولت و مدیران استان است، اقدام قابل دفاعی نمیشود و اینجا هم همه منتظر دادستان و ورود داستان به تخلفات هستند!
فرایند رسیدگی به شکایات در بازرسی استانداری چنان کسلکننده، طولانی و خستهکننده است که در بسیاری از موارد شاکیان از شکایتشان پشیمان میشوند؛ تازه اگر هنوز افرادی باشند که به پیگیری و برخورد بازرسی استانداری امیدی داشته باشند و شکایتی ثبت کنند!
مدیری که از شرایط مدیرکل بانوان، شرط زن بودن را دارد!
شهلا محمدحسینی، مدیرکل بانوان استانداری است او هم آنقدر در حاشیه است که تازه فقط اگر نامش را در اینترنت سرچ کنیم شاید اثری از او پیدا شود!
او از همهی شرایط مدیرکل بانوان شدن، بیشتر شرط زن بودن را داشته و جر این چیز خاصی از او و مدیریتش ندیدیم!
مردم را تشویق به بچهداری کردید، کدام حمایت را کردید؟
او برای بهبود وضعیت زنان، نخبگان زن، زنان سرپرست خانواده، جوانی جمعیت و تعهداتی که عمل نشده، چه کاری کرده و چه هماهنگی بین ادارات انجام داده است؟
مردم و خانوادهها را به فرزندآوری تشویق کردند اما این اقدام بدون پشتوانه و پیوست فرهنگی و اقتصادی بوده است!
خانممحمدحسینی بگوید که برای توانمندسازی زنان و استعدادیابی بانوان این استان چه کرده است؟
آیا فقط پرکردن رزومه مدیریتی مهم است؟
عملکرد استانداری در استخدامها، ناامیدکننده بود
امیدعلی پاکنژاد، مدیرکل پشتیبانی و مالی استانداری شد که اگرچه مدیری پاکدست، مقتدر و همسو با تفکر دولت است اما کارنامهای مدیریتیاش به اقدامات ناامیدکنندهی مسعود حسینی، معاون توسعهی استانداری به ویژه در استخدامهای بیضابطه و موردی افراد و نورچشمیها و همچنین در طرح شهید زینالدین گره خورده و مردم خاطرات خوبی از استخدامها در استانداری و حتی بسیاری از ادارات دیگر ندارند.
این مدیران هم زیر سایهی ضعف معاونشان، گم شدند!
گودرزی مدیرکل سرمایهگذاری، نادیا صداقت مدیرکل اقتصادی هم زیر سایهی، ضعفهای معاون اقتصادی که همهی انرژیاش را برای ماندن در این دولت هم خرج کرده، گم شدند و خبری از آنها هم نیست؛ روند تسهیلات حرف و حدیثهای زیادی دارد و اوضاع اقتصادی هم به شکلی خراب است که مردم انتظاری از یک مدیر برای بهبود اوضاع ندارند.
سوال مشخص مردم در مورد مدیرکل اقتصادی این است که او چه توان متمایزی از دیگر بانوان دارد که میان مسئولیتهای مختلف از فرمانداری دنا تا مدیرکل بانوان و مدیرکل اقتصادی در گردش است؟ آیا ملاک، شایستگی است؟
خانم نوریان هم که سهم بانوان اصلاحطلب است و در همه دولتهای نزدیک به اصلاحات، یک پای ثابت کرسیهای مدیریتی است.
مدیران استانداری در کار دفتر خودشان ماندند، راهبری دستگاههای اجرایی، پیشکش!
نکتهی دیگر اینکه مردم انتظار دارند مدیرانکل استانداری بر همه مدیران دستگاههای اجرایی نظارت کنند و راهبری کنند اما عمدهی مدیران میانی استانداری کهگیلویه و بویراحمد در کارهای خودشان ماندند چه برسد به راهبری و مدیریت کلان استان!
با این توضیحات باید گفت که استاندار کهگیلویه و بویراحمد در سرجمع، یکی از ضعیفترین تیمهای مدیریتی استان را در چهاردههی اخیر داشته و به عبارتی در بسیاری از شاخصها و در بسیاری از حوزهها، تنهاست و تنهایی میدود!
سفارشدهندگان مدیریتی، خداوکیلی حداقل بهترین نیرویتان را قالب کنید!
رحمانی باید بداند که حداقل انتظار مردم این است که حتی اگر میخواهد مدیران ضعیف هم منصوب کند، حداقل خودش انتخاب کند و این سهمیهبندی بین نمایندگان و سفارشات این دفتر و آن دفتر و سهم این و آن را جمع کند اگر هم ناچار است و میخواهد به جای شایسته سالاری، مدیر سفارشی و سهمیهای منصوب کند حداقل از سفارشدهندهها بخواهد که مدیران قویتری سفارش دهند!
به عبارت دیگر آقای نماینده آقای فلان طایفه، این مدیر سهم شماست، نوش جان اما خداوکیلی بهترین و شایستهترین نیرو را به تیم مدیریتی استان قالب کنید چرا که این مردم شایستهی بهترین خدماتند!
این موضوع به معنای نادیدهگرفتن زحمات مدیران نیست و در گزارشاتی مستقل، به نقاط ضعف و قوت مدیران دستگاههای اجرایی در سطح استان و شهرستانها و همچنین معاونان استاندار خواهیم پرداخت.
انتهای پیام/ بنام
