حتی در روزی که کم‌حوصلگی از کلمات استاندار فارس آشکار بود، اما باز هم این مدیر باتجربه و کهنه‌کار، ترجیح داد همچنان از زاویه علمی و اصولی خود، توپ فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی را در زمین احزاب نگه دارد؛ موضوعی که باید دید با چه واکنشی از سوی احزاب نه‌چندان فعال فارس مواجه خواهد شد.

به گزارش ریواس جنوب، سیدمحمدعلی افشانی در ضیافت افطار احزاب اصلاح‌طلب فارس که پنجشنبه دهم تیرماه در شیراز و با حضور تعدادی از نمایندگان مجلس و فعالین احزاب اصلاح‌طلب سراسر این استان برگزار شد، آزادی احزاب را بسیار ضروری خواند اما فراهم‌کردن این آزادی را نیز از جمله وظایف خود احزاب دانست.

وی تلویحاً از رویه‌ی تمرکز احزاب بر روی مطالبه از دولت نیز انتقاد کرد و گفت: «تا وقتی نگاه ما برای حل مشکلات، معطوف به دولتی با منابع بسیار محدود و بیش از 450 هزار میلیارد تومان بدهی باشد روی سعادت را نخواهیم دید.»

مقام ارشد اجرایی استان فارس در بخش دیگری از اظهارات خود نیز که به‌نظر می‌رسید بی‌ارتباط با اظهارات دانشجوی معترض به تداوم حضور طولانی یک مدیر اصولگرا بر کرسی ریاست دانشگاه علوم پزشکی نبوده، اظهار داشت: «من به عنوان کسی که 37 سال است کار مدیریتی می‌کنم می‌گویم که اگر می‌خواهیم در جامعه برای حل مشکلات نقش‌آفرین باشیم باید در مقابل تفکرات مخالف خود مقداری تحمل و بردباری داشته باشیم.»

افشانی همچنین در حین سخنرانی‌اش از آشنایی‌اش با انواع سطح زندگی سخن راند و گفت: «من از زندگی در عشایر و روستاهای محروم تا زندگی در بزرگترین شهرها و مرفه‌ترین هتل‌های دنیا را تجربه کرده‌ام. اما فراموش نکنیم که صرفِ طرح مسائل و سخن گفتن در مورد مشکلات دشوار نیست بلکه باید همه طیف‌ها و نهادهای اجتماعی با فعالیت عملی نقش خود را ایفا کنند.»

چکیده‌ای از سخنان استاندار فارس، در زیر آمده است.

بهترین روش اداره مملکت، استفاده از احزاب قدرتمند است

بشر با پرداخت هزینه هنگفت و کسب تجربه‌های گران، دریافت که بهترین روش اداره مملکت، استفاده از احزاب قدرتمند و مورد وثوق مردم است. این تجربه به قیمت هزینه بسیار سنگینی به‌دست آمد اما اگر آن معطوف به جایگاه کارکردی حزب نباشد و صرفاً محدود به عنوان حزب باشد این بسیار تلخ خواهد بود؛ اینکه هم حزبی وجود دارد و هم کارکرد آن حزب وجود ندارد پارادوکس غمناکی است.

تردید نکنیم که اگر اجازه بدهیم احزاب قدرتمند در جامعه شکل بگیرند به شوراها و تشکلات هم نیاز نخواهیم داشت و دیگر دغدغه‌ی ما در انتخابات، مسائل قومی و شهرستانی آن نخواهد بود و نزاع‌های محلی و درگیری‌های قومی، هزینه بسیار سنگینی را بر مردم تحمیل نمی‌کنند.

ما به دو موضوع نیاز داریم؛ حاکمیت قانون و حاکمیت مردم. حاکمیت قانون یعنی اجرای قانون برای همه‌ی ذی‌نفعان. یکی از ابزارهای حاکمیت قانون نیز تن‌دادن به رأی مردم و صیانت از آن است. نهادهای اجتماعی غیر از احزاب سیاسی نیز می‌توانند در این زمنیه بسیار مؤثر باشند. باید بپذیریم تنها راه رسیدن به یک جامعه مدنی که حقوق شهروندی در آن محترم شمرده شود شکل‌گرفتن احزاب قدرتمند است.

چهار حزب دارای پایگاه اجتماعی به مراتب بهتر از چهارصد حزب کم‌اثر است

متأسفانه در کشور ما مشکلی که وجود دارد این است که ارزیابی‌هایمان را به‌صورت کمّی نگاه می‌کنیم نه کیفی. به همین دلیل وقتی به‌عنوان مثال حتی در همین استانداری خود ما می‌خواهیم از موفقیت خود در زمینه اجتماعی و سیاسی سخن بگوییم تعداد پروانه‌های صادرشده برای احزاب را لیست می‌کنیم در حالیکه یقیناً چهار حزب قدرتمند و دارای پایگاه اجتماعی به مراتب بهتر و مؤثرتر از چهارصد حزب است.

هروقت نگاهمان را از دولت و چاه‌های نفت برداشتیم موفق می‌شویم

یک اشکال اساسی و بنیادین دیگر هم این است که همه فکر می‌کنند دولت حلال همه مشکلات است. آن هم دولتی با منابع بسیار محدود و بیش از 450 هزار میلیارد تومان بدهی! تا این نگاه وجود دارد روی سعادت را نخواهیم دید. هروقت نگاهمان را از چاه‌های نفت برداشتیم و باور کردیم که ما به عنوان مردم و تشکلات مردمی باید مسائل اجتماعی را خودمان حل کنیم آن موقع باید تازه امیدوار باشیم که قدم‌های اولیه را در مسیر توسعه گذاشته‌ایم.

فلسفه حضور من در این جمع تأکید بر این نکته بود که احزاب و نهادهای اجتماعی باید در سایر حوزه‌ها -غیر از حوزه سیاسی- هم فعالیت جدی داشته باشند اما نه فعالیتِ صرف باز هم در زمینه مطالبه‌گری از دولت؛ من نه از زاویه یک سیستم دولتی بلکه به‌عنوان کسی که دهه‌ها کار حزبی و تشکیلاتی کردم با شما سخن می‌گویم. یکی از کارکردهای فوق‌العاده مهم احزاب، مقابله با ناهنجاری‌ها و فساد فعلی در جامعه ماست و این کارکرد حزب از طریق نظارت‌های اجتماعی حاصل می‌شود. حزب باید برای خود تعریف کند که چه می‌بایست بکند تا بتواند در اهداف خود برای مردم مؤثرتر واقع شود.

احزاب خود باید فضای آزادی برای خودشان فراهم کنند

آشکار است که احزاب به یک فضای آزاد نیاز دارند تا در آن فضا بتوانند نقد کنند و نظارت دقیق و درستی داشته باشند. این سخن مشهور وُلتر، فیلسوف مشهور فرانسوی است که می‌گوید من با عقیده شما مخالفم لکن تا پای جان از حق شما برای ابراز آن دفاع خواهم کرد. این باید مبنای رفتار ما بشود ولی تأکید می‌کنم که این آزادی نیز باید با تلاش خود احزاب حاصل شود.

واکنش تلویحی به تقاضاهای تغییر و تحول در مدیریت‌ها

بخش دیگری از اظهارات وی به‌نظر می‌رسید بی‌ارتباط با اظهارات دانشجوی معترض به تداوم حضور طولانی یک مدیر اصولگرا بر کرسی ریاست دانشگاه علوم پزشکی نبود؛ «گروهی از ما فکر می‌کنیم همه‌چیز را باید تغییر بدهیم تا مسائل حل شود. اما من به عنوان کسی که 37 سال است کار مدیریتی می‌کنم می‌گویم هرگز اینطور نیست و باید کمی قدرت تحمل همدیگر را بالا ببریم. سخن وُلتر را مبنا قرار دهیم که می‌گوید با وجود مخالفت با عقیده مخالف خود اما برای ادای حق ابراز آن از جان‌اش هم مایه می‌گذارد. اگر می‌خواهیم در جامعه برای حل مشکلات نقش‌آفرین باشیم باید مقداری تحمل و بردباری داشته باشیم. وگرنه با سخنرانی کردن و اینکه این را بزن و بیار و ببر و تغییر بده و… مشکلات حل نخواهد شد. باید سخن سعدی را که می‌گوید “آسایش دو گیتی، تفسیر این دو حرف است/ با دوستان مروّت با دشمنان مدارا” باور کنیم. باید به تفکرات مخالف هم احترام بگذاریم.

اول از همه، خود احزاب کنار هم بنشینند و همدیگر را تحمل کنند. اگر شما این بردباری را نداشته باشید چطور انتظار دارید در جامعه نقش‌آفرین باشید؛ جامعه‌ای که شما به‌خوبی می‌دانید چقدر مشکلات دارد و البته برای یک درصد اصلاحات در آن نیز بایستی چقدر تلاش کرد و هزینه داد. باید با همدیگر مدارا کنید بعد به دیگران بپردازید.

برخی همینکه از دوستان خود ناراحت می‌شوند به فکر تشکیل حزب جدید می‌افتند

یکی از رنج‌هایی که من می‌برم این است که هر روز چهار نفر از فعالین تشکیلاتی، از دوستان خود ناراحت می‌شوند و فوراً با چند نفر محدود یک حزب جدید شکل می‌دهند. من و آقای پژوهش هم پروانه حزب جدید آن‌ها را امضا می‌کنیم اما این روند برای آینده اجتماعی این کشور ویرانگر است. این روش فعالیت حزبی در حالی است که من معتقدم اتفاقاً اگر قرار است این شورا موفق شود باید شاخص‌گذاری شود و حتی احزاب به قدر پایگاه اجتماعی‌شان حق رأی و اختیار داشته باشند.

من با تمام زندگی‌ها آشنا هستم

من از زندگی در عشایر و روستاهای محروم تا زندگی در بزرگترین شهرها و مرفه‌ترین هتل‌های دنیا را تجربه کرده‌ام. با تمام زندگی‌ها آشنا هستم و مشکلات را می‌دانم اما فراموش نکنیم که صرفِ طرح مسائل و سخن گفتن در مورد مشکلات دشوار نیست بلکه باید همه طیف‌ها و نهادهای اجتماعی با فعالیت عملی نقش خود را ایفا کنند.

انتهای پیام/ سجاد بنام