مصطفی بسطامی جو /ریواس جنوب
در این آشفته بازار کنونی که همگی سرگرم مسائل حاشیه ای، سیاسی، تورم هستیم به راحتی و در کمال آرامش درختان بلوط که سرمایه های اصلی استانمان میباشد به تدریج درحال مرگ خاموش است.
در حالی که همه روشنفکران، صاحب نظران، اهل قلم بصورت مستمر بشدت منتقد و گاهی اوقات درصدد تخریب مسئولین ارشد استانی و مچ گیری از هم می باشند، جای سوال و تعجب است که چرا نخبگان و روشنفکران استان به جای پرداختن به مسائل حاشیه ای و سیاست زدگی به اصل مشکلات کنونی نمی پردازند!؟

درختان بلوط که به عنوان ریه های تنفسی و طلای سبز محسوب می شوند به دلایل مختلف و سومدیریت، عدم نظارت کافی و نداشتن طرح و برنامه مناسب با سرعت زیاد در حال تخریب و نابودی هستند.
بلوط نماد زاگرس نشینان و دنای سربلند در معرض نابودی و مرگ خاموش است.
این طلای سبز متاسفانه به دلیل آفت زغالی، احداث غیراصولی جاده های ارتباطی، راه اندازی سنگ شکن های کوهی در دل جنگل ها، ساخت و سازه های بی رویه و غیرعلمی به راحتی آب خوردن از بین می روند!!
استان کهگیلویه و بویراحمد با داشتن یک میلیون هکتار جنگل یعنی ۲۰ درصد از جنگل های حوزه زاگرس سهم مهم و بالایی از این طلای سبز را دارا می باشد. اما متاسفانه به دلیل هجوم ریزگردها، کاهش آب های زیرزمینی، برداشت و قطع بی رویه درختان، آتش سوزی ها و…. در حال مرگ تدریجی و خاموش است. درختان بلوط حال روز خوبی ندارند! دنا بیمار است! زاگرس گریان است! این فاجعه زیست محیطی هم اکنون بدون توجه کافی مسئولین مربوطه و نداشتن طرح و برنامه مناسب و عملیاتی روز به روز وخیم تر می شوند!

درختان بلوط نقش بسزایی در تعدیل هوا، جلوگیری از فرسایش خاک، تولید اکسیژن، حفاظت از منابع آب و خاک دارد و آلاینده ها و ریزگرده ها را جذب و گازهای گلخانه ای را کاهش می دهند. اما متاسفانه هجوم زیاد ریزگردهای چندسال اخیر تاثیر مخربی براین نعمت خدادادی گذاشته است.
درختان بلوط که نقش مهمی در اقتصاد منطقه و تامین غذایی دارد در صورت ادامه پیدا کردن این رویه بی شک بر امنیت اقتصادی و منابع زیرزمینی تاثیر منفی بالایی خواهد داشت!
از تمامی اندیشمندان، صاحب نظران، اهل قلم، متخصصین، دلسوزان و کسانی که دل در گروی زاگرس و دنای سربلند و این طلای سبز دارند یکبار هم که شده هم صدا و به دور از مسائل حاشیه ای بر سر این مطالبه ی بحق خود هم قطار شوند!

از استاندار محترم به عنوان مسئول ارشد استانی انتظار می رود با تشکیل کمیته بحران ویژه این فاجعه و تجمیع نظرات، پیشنهادات، طرح های عملیاتی و با درگیر کردن تمامی دستگاههای دولتی و سندیکاههای مردم نهاد و با تعامل خوب با مردم در این مسیر گامهای اساسی بردارد. این مشکل و فاجعه فراتر از توان و اختیارات یک دستگاه خاص همچون منابع طبیعی و محیط زیست می باشد! این فاجعه باید به عنوان یک دغدغه فراگیر و مستمر در بین آحاد جامعه نهادینه شود و مسئولین استانی دراین زمینه نقش دلسوزانه خود را بخوبی ایفا نمایند.
در آخر کلام از خوانندگان و مخاطبین محترم خواهشمند است این نوشته و هشدار را به قصد انحراف از وضعیت کنونی قلمداد ننمایند! چونکه نیت این حقیر قرار دادن این مشکل در صدر مسائل و مشکلات کنونی است نه انحراف افکار عمومی!!! ایام به کام مصطفی بسطامی جو
کارشناس ارشد حقوق عمومی دانشگاه تهران