روح الله رسم/ ریواس جنوب

اصولا سخنان یک مدیر در جلسه ی تودیع و معارفه نشانگر نقشه ی راه مدیر برای تکیه زدن بر کرسی مدیریت یک مجموعه است.

درسخنرانی جناب علی  پورکپور د،رئیس آموزش و پرورش دهدشت، ر روز معارفه دو موضوع برجسته شد و پس از جلوس ایشان بر صندلی مدیریت آموزش و پرورش کهگیلویه بیشتر فرهنگیان بر روی آن دو محور تمرکز و تجزیه و تحلیل داشتند.

محور اول سلام جناب پورکپور بر ایل وتبارش بود، که میتوانست این سلام را بر مردمان شهر و دیارش بفرستد ،که نگاه نقادانه فرهنگیان به سمت و سوی قوم گرایی جناب ایشان در استانی که این خصیصه تمام ظرفیت ها را به حاشیه برده است،نرود.

انتصابهای ایشان در مجموعه تحت امرش نشان داد ایل و تبار در اتمسفر ذهنی اش بر شهر و دیار اولویت دارد .نیازی به نام بردن افراد در این نوشته نیست چرا که توضیح واضحات زیبنده نیست.

محور دوم صحبت های ایشان سلام به سید خندان بود که جرقه های امیدوارکننده در دل فرهنگیان طرفدار دولت تدبیر و امید ایجاد کرد به گونه ای که بسیاری از فرهنگیان حامی دولت به این موضوع خوشبین بودند که با وجود جناب پورکپور انتصابات در آموزش و پرورش کهگیلویه معطوف به نیروهای توانمند جریان سیاسی اصلاحات خواهد بود.

با گذر زمان و انتصاب های ایشان در آموزش و پرورش ثابت شد که متاسفانه مدیران ما عموما به جای استفاده از طرفیت ها و ضابطه ها،سیاسی کاری موسمی و رابطه ها را در اولویت کاری قرار میدهند.

واضح تر آنکه جناب ایشان در هیچ انتخابی از جریان سیاسی اصلاح طلبان مشورتی نخواسته و حتی بعضی گمانه زنی ها حکایت از آن داشت که ایشان در انتخابات مجلس این دور از گزینه ی جریان پایداری حمایت نمودند.

این نوشته می تواند اولین نقد برعملکرد مدیریتی جناب ایشان باشد و قطعا آخرین نخواهد بود.

سکوت جامعه حداکثری فرهنگیان به معنی رضایت آنها از دیدن در باغ سبز نیست ،چه بسا سکوت فریادی معنا دار باشد که در برابر بی تفاوتی ها فروخفته،اما دیر یا زود طنین انداز خواهد شد.

روح الله رسم فرهنگی

آموزش و پرورش کهگیلویه