وجود یک فرد پر تلاش، متنفذ و سخنور در یک بخش محروم می تواند آن بخش را پویا و رو به توسعه ببرد.
به گزارش ریواس جنوبhttp://www.rivasjonoob.ir، بخشدار بخش چاروسا با جمعیتی حدودا 20هزار نفری از روزهای اولیه انتصاب او همواره با انتقاداتی از سوی مردم روبه رو بوده است.
علی محمودی که همان روز تودیع و معارفه اش نشان داد چندان اهل سخن راندن و گفتگو نیست، رفته رفته و با عدم توانایی در برقرای ارتباط با ریش سفیدان و بزرگان منطقه زمینه را برای به انزوا رفتن خود مهیا کرد.
این مسؤول با گذشت دو سال از مسولیت خود همچنان روستاهایی هست که با خصوصیات و مشکلات آن آشنا نیست و برای تفهیم هر هر مشکلی از روستا گویی روز اول آمدن او به منطقه است، در حالیکه بخش چاروسا به دلیل پراکنده نبودن روستاهای آن تنها با یک ماه هم می شود ریز و درشت آن را متوجه شد.
محمودی چندان ارتباط قوی نیز با مدیران شهرستانی و استانی ندارد و در مدت زمان حضور او در بخش خبری از سفرهای مدیران استانی نبوده است.
هرچند دیگر بخشداران دولت تدبیر و امید نیز چندان افراد متنفذی نبودند و محدوده ی ارتباطی آنها فقط در محدوده ی بخش است اما بخشدار چاروسا با اختلافات خود با مدیران و حتی دیگر مسوولان بخش، نتوانست حتی در سطح بخش نیز ارتباطات قوی و مفیدی داشته باشد.
البته محمودی هر چه بود انسان خوش پوش و دارای نظم و انظباطی بوده است و این خصوصیت نیز در مقابل با مدیرانی که هیچ وقت به آراستگی و نظم اعتقاد نداشتند از خصوصیات بارز او است.
وی طرفدارانِ رفیق مانندی که از او حمایت قاطعانه می کنند در خارج از بخش نیز دارد، طرفدارانی که نه هیچوقت چاروسا را دیده انده نه با مشکلات و آداب و رسوم آنان آشنا هستند که طبیعتا چنین طرفدارانی نمی توانند برای او پشتوانه ای جهت کسب محبوبیت در بخش تحت مدیریت او شوند.
به هر حال آنچه که این روزها ضروری به نظر می رسد تغییر بخشدار چاروسا است و حتی اگر مسوولان تصمیم گیر به این مدیر اعتقاد دارند می توانند در جاهای بالاتر و مناصب دیگر از او استفاده کنند و بیش از این کارها و فعالیت های بخش را راکد نکنند.
