موضوع عدم قرنطینه افرادی که به کرونا مبتلا شدند بیش از پیش زشتی و قبح خود را در حال از دست دادن است.

به گزارش ریواس جنوب، از آن روزی که هر ساعت خبر از اختصاص یک نقاهتگاه و حتی اجاره منازل مسکونی برای قرنطینه ی افرادی که مبتلا به کرونا می شدند داده می شد کمتر کسی تصور می کرد که روزی تمام این اقدامات به یک سوژه برای طنز تبدیل شود و روزی برسد که مبتلایان به کرونا با بی مسولیتی تمام در شهر جولان دهند برای خودشان.

فاجعه ی در قرنطینه نماندن بیماران کرونایی مختص یک شهر یا یک استان نیست و تقریبا در کل کشور این رویه به یک رفتار عادی تبدیل شده است اما هر چه باشد در استانی مانند کهگیلویه و بویراحمد که از حداقل زیرساخت های لازم برای مقابله با بحران در بحران ها برخوردار است باید مردم بیش از دیگر استان ها مراقب سلامتی خود  و همشهریانشان باشند.

متاسفانه این روزها شاهد هستیم که افرادی که مبتلا به بیماری کرونا هستند با رویی باز از ابتلای خود به کرونا و متعاقب آن از ادامه دادن به روال عادی زندگی خود و انجام کارها و تفریحات غیرضرور می گویند و همه ی ما هم به راحتی از کنار این رفتار خطرآفرین می گذریم.

به مغازه می رویم مغازه دار بدون ماسک می گوید من کرونا دارم و ما با طمانینه ای خاص و همراه با توقف طولانی خرید می کنیم و می رویم! به تعمیرگاه میرویم استاد می گوید سه روزه که تستم مثبت شده! در صف نانوایی و یا… می ایستیم تا نفر جلو و عقبی می گویند ما کرونا داریم و چقدر راحت شده این بلای خطرناک.

اوج بی فرهنگی جاییست که حتی به افرادی که خود را قرنطینه می کنند و یا در جامعه اصول کرونایی را رعایت می کنند نیش های معناداری می زنیم و آنها را متهم به ترسو بودن می کنیم!

به هر حال به نظر می رسد در ایامی که جان انسان ها حتی برای خود انسان ها هم مهم نیست لازم که به جای توصیه به افراد کرونایی که در اقلیت هستند برای در خانه ماندن به بخش اعظمی از مردم که هنوز گرفتار این ویروس نشدند اصرار و خواهش کنیم تا آنها در اجتماع حضور پیدا نکنند و در خانه بمانند تا مبادا با حضور خود در بین مبتلایان حاضر در محیط های اجتماعی خود را آلوده به این ویروس کنند.

انتهای پیام: عظیم بنام