کوههای اطراف چرام می سوختند و در میان شعلههای آتش قطعه قطعه از تن خود را می دادند اما از چند روز گذشته و در آستانه پایان دولت سیزدهم و آغاز دولت چهاردهم که بسیاری از مسئولان یا کار را رها کردهاند و یا دنبال رایزنیهایی برای حفظ یک صندلی در دولت جدید هستند، از طرفی در گرمای سوزان تابستانی دنبال یک جای خنک میگردند، مدیری بود که بدون هیاهو در کنار مردمِِ طبیعت دوست و برخی از کارکنان پرتلاش منابع طبیعی، به جنگ آتش رفته است.
او هنگامی که شعله های آتش در کوه استوار خامی، طبیعت اطراف حوزه مسئولیتش را میسوخت، یک لحظه از پای ننشست. البته نه توئیت زد، نه پُستی گذاشت، نه کسی را مقصر دانست و نه خود را قهرمان جلوه کرد، که خود در میانه آتش ایستاد تا شاید آتش هم بایستد.
سید عبدالرحمان توفیقیان فرماندار چرام است؛ او ترجیح داد در این روزهای سخت در کنار مردم و در کنار طبیعت چرام باشد تا در کنار سیاسیونِ سیاست ورز، آن هم در بزنگاه سیاسی کاری!
تصاویر و ویدیوها را از یکی از اهالی گرفتم او به من گفت فرماندار راضی به انتشار نیست اما من ترجیح دادم توجهی به رضایت نداشته باشم و منتشر کنم تا مردم و طبیعت دوستان بدانند هنوز هم مدیرانی هستند که بی آن که بخواهند عکس یادگاری از رنج مردم و طبیعت بگیرند و رسانهای کنند، دسته ای از شاخه های تر درختان بردارند و در میان مردم و با مردم مقابله با بحران کنند.
این ویدیوی قابل تامل را به اشتراک میگذارم؛?
6 Comments
انصافا فرماندار پای کار بود مثل همیشه
بخدای که جان همه ما در دست اوست .این مدیری که شما ازش تحریف میکنید.با ابنکه سه ساله فرماندار چرام ایت .بقران قسم یه روز بعد از عاشورا نمیدونیت منطقه سردسیری دمه جزو حوزه استحفاضیش است یا نه!!!!به بخاطر یه مشکل در ان حوزه من زنگ بهش زدم جوابم گفت تا استعلام بگیرم بببنم زیر نظر مااست یا نه!!
بخدای که جان همه ما در دست اوست .این مدیری که شما ازش تحریف میکنید.با ابنکه سه ساله فرماندار چرام ایت .بقران قسم یه روز بعد از عاشورا نمیدونیت منطقه سردسیری دمه جزو حوزه استحفاضیش است یا نه!!!!به بخاطر یه مشکل در ان حوزه من زنگ بهش زدم جوابم گفت تا استعلام بگیرم بببنم زیر نظر مااست یا نه!!
دلم می سوزد از باغی که می سوزد
در میانه جنگ و اتش دنبال مقصر گشتن هنر نیست ، هنر ، وا داشتن اتش به ایستادن است ، این روزها در دل معضلات و مشکلاتی که سالیان سال است گلوی مردم را می فشارد دل خوش به طبیعتی بودیم که دور از سیاست کلاسیک و سیاسیون بی کلاس به دل ان می زدیم و هوایی تازه می کردیم ، عقده ها و گرفتاریهایمان را در لابلای درختان بلوط خامی و خائیز رها می کردیم و برای ساعاتی روحمان را به جیک جیک پرندگان و جویبارها و چشمه های نماد های زاگرس زرین نوازش می دادیم وا مصیبتا که کینه توزی های جاهلین جاهل در هر کُنیه و عنوانی جرقه به خرمن خانه دوم این مردمان ساده و بی الایش زدند و اتش جهل و و بی انصافی را به طبیعت زیبای خومی و خائیز فکندند و قلب مردمی پاک و بی کینه را شکستند و داغدارشان نمودند و اثبات نمودند که شرف حیوانات خامی و خائیز بر شرفشان ارجحیت دارد …
دلم می سوزد و کاری زدستم بر نمی آید …
دلم می سوزد از باغی که می سوزد
در میانه جنگ و اتش دنبال مقصر گشتن هنر نیست ، هنر ، وا داشتن اتش به ایستادن است ، این روزها در دل معضلات و مشکلاتی که سالیان سال است گلوی مردم را می فشارد دل خوش به طبیعتی بودیم که دور از سیاست کلاسیک و سیاسیون بی کلاس به دل ان می زدیم و هوایی تازه می کردیم ، عقده ها و گرفتاریهایمان را در لابلای درختان بلوط خامی و خائیز رها می کردیم و برای ساعاتی روحمان را به جیک جیک پرندگان و جویبارها و چشمه های نماد های زاگرس زرین نوازش می دادیم وا مصیبتا که کینه توزی های جاهلین جاهل در هر کُنیه و عنوانی جرقه به خرمن خانه دوم این مردمان ساده و بی الایش زدند و اتش جهل و و بی انصافی را به طبیعت زیبای خومی و خائیز فکندند و قلب مردمی پاک و بی کینه را شکستند و داغدارشان نمودند و اثبات نمودند که شرف حیوانات خامی و خائیز بر شرفشان ارجحیت دارد …
دلم می سوزد و کاری زدستم بر نمی آید …
خوش بسعادت کسانی که با ایشون همکارهستند،درس زندگی ست کار کردن در کنار ایشون