اعترافات دقیقه نودی مدیران انقلابی/ فضای رهاشده‌ای را شاهدیم/ زالوهایی که خون مردم را می‌مکند

ریواس جنوب/ بخشدار مرکزی بویراحمد دقیقا مانند مدیری که تازه مسئولیت گرفته در یک مصاحبه گفته است که در حوزه شهرسازی و زمین، فضای رها شده‌ای را شاهدیم و تعاونی‌های مسکن کاملا بی در و پیکر زمین‌های شهری را بردند و خوردند و هرطور دلشان می‌خواهد عمل می‌کنند؛ اکبری‌تبار این را نگفت که خودش بعد از سه سال مسئولیت مهم در این زمینه چه کرده و چرا در دقیقه ۹۰ لب به اعتراض گشوده است.

به گزارش ریواس جنوب از یاسوج، بعد از آنکه مرادعلی پیوند، معاون توسعه استانداری اعتراف کرده بود که استان تعطیل شده و مدیران برای مردم کاری نمی‌کنند، این‌بار بخشدار مرکزی بویراحمد بزرگ اعتراف کرده است که شاهد فضای رها شده‌ای در این حوزه هستیم.

اکبری‌تبار به طور مشخص به وجود ۲۰ تعاونی مسکن در اطراف شهر یاسوج اشاره کرد که گوششان به هیچ وزیر و وکیلی بدهکار نیست و در یک فضای رهاشده و بی‌در و پیکر، تمامی سرانه‌های آموزشی، بهداشتی، فضای سبز، مسجد، مدرسه و… را به غارت بردند و با حذف این کاربری‌ها فقط به دنبال سود بیشتر هستند.

این تعاونی‌ها، زمین‌های کشاورزی را به قیمت مفت می‌خرند و با رانت و نفوذ آنها را مسکونی می‌کنند و به قیمت گزاف به مردم می‌فروشند؛ اما همه ظلم این تعاونی‌ها فقط همین نیست و مهمتر از آن این است که برای این زمین‌ها هیچ سرانه دیگری به جز خیابان درنظر نمی‌گیرند و نتیجه این رویکرد ظالمانه این است که اکنون شهر ما زیر ترافیک کلافه کننده قفل شده، کمبود شدید مدرسه و فضای آموزشی داریم، در حاشیه شهر هیچ پارک و فضای سبزی نداریم، مجتمع‌های ما فاقد پارکینگ و مدرسه و درمانگاه و مسجد و… هستند و زندگی بر مردم سخت شده است.

از حدود یکسالی که علی‌محمد روستا به استانداری آمد این موضوع را در دستور کار قرار داد تا هر ساخت و سازی با لحاظ کردن سرانه‌های مورد نیاز زندگی انجام شود اما واقعیت این است که زور مافیای تعاونی‌ها بیشتر از تلاش‌های انفرادی معاونت عمرانی استاندار است.

حالا و با وجود این اوضاع نابسامان اگر متولیان امر سکوت کنند شاید درد مردم کمتر شود اما به تازگی یکی از این مسئولان در گفت‌وگو با کبنانیوز و در دقیقه ۹۰ که وقت رفتن است به فکر این مشکلات افتاده و البته اعتراف کرده است که فضا کاملا رهاشده است.

بخشدار مرکزی بویراحمد دقیقا به این سایت محلی گفته است: « ۲۰ تعاونی در روستاهای تل خسرو، سروک وجود دارند، متولی تعاونی‌های مسکن چه کسانی هستند، عده‌ای با نفوذهای که داشتند املاک مردم را خریداری کرده‌اند و کاربری‌های ما را حذف کرده‌اند، در تل خسرو تعاونی‌هایی که وجود دارند، آن‌قدر فضای رهاشده‌ای وجود دارد، بدون توجه به سرانه‌های ورزشی و آموزشی زمین‌ها را فروخته‌اند.

وی گفت: ۲۰ تعاونی در روستاهای بخش مرکزی روستاهای تل خسرو، سرابتاوه، سروک وجود دارند، ولی نمی‌دانیم متولی تعاونی‌های مسکن چه کسانی هستند، در سازمان‌ها و ادارات عده‌ای بازنشسته شده‌اند، بانفوذ و ارتباطاتی که داشتند، تعاونی تشکیل داده‌اند، این تعاونی‌ها املاک مردم را خریداری کرده، تقسیم کرده‌اند و زمین‌ها را به فروش رسانده‌اند، برخی نقاطی که دارای ارزش‌افزوده تجاری است برای خودشان برداشته‌اند، و کاربری‌های ما را حذف کرده‌اند.

وی بیان کرد: در روستای تل خسرو که چسبیده به شهر و مرکز استراتژیک شهرستان بویراحمد است، تعاونی‌هایی که وجود دارند، مربوط به ادارات مهمی هم هستند، فضا رهاشده است، و نظارتی وجود ندارد، بدون توجه به سرانه‌های ورزشی و آموزشی زمین‌ها را فروخته‌اند.

اکبری تبار تصریح کرد: الان مردم به دلیل همین بی‌نظمی‌ها روزانه به بخشداری مراجعه می‌کنند، اگر امور صنفی و اداره کار مسئول هستند، چرا نظارتی نمی‌کنند، این تعاونی‌ها چه دستاوردی دارند؟ تعاونی‌ها مثل زالویی است که خون مردم را در این روستاها می‌مکد بدون اینکه برخوردی با آن‌ها صورت بگیرد؛دستگاه‌های نظارتی و امنیتی ورود کنند»

البته اینکه آقای اکبری‌تبار واقعیت را گفته جای تقدیر دارد اما سوال اساسی این است که او چرا بعد از سه سال مسئولیت مهمش در بویراحمد تازه یادش آمده که متولیان تعاونی‌های مسکن چه کسانی هستند و چه دستاوردی دارند؟

اگر او کاری از دستش برنمی‌آمد چرا حداقل در این سه سال همین مصاحبه را نمی‌کرد و این درد را فریاد نمی‌زد؟ اعتراف دقیقه ۹۰ به چه درد مردم می‌خورد؟

جالب است یکی از بزرگترین تعاونی‌های مسکن که به قول او مثل زالو خون مردم را مکیده، تعاونی مسکن نهادی است که خود اکبری تبار در آن کار می‌کند یعنی فرمانداری بویراحمد! آیا او می‌توانست در این مدت از نهاد بالادست خود انتقاد کند؟ اگر نمی‌توانست در روزهای آخر مدیریت‌شان هم اگر انتقاد نمی‌کرد، آبرومندتر بود.

آیا آقای اکبری‌تبار نمی‌توانست در این سه سال به استاندار سوپرانقلابی‌اش بگوید که فکری به حال این شهر کند که همین‌طور از سوی پی این تعاونی‌های مسکن، خفه و خفه‌تر می‌شود؟

بدتر از همه این‌ها این است که اکبری‌تبار در روزهای پایانی مسئولیتش از نهادهای نظارتی می‌خواهد که ورود کنند؟ او نگفته است که مگر نهادهای نظارتی تا الان خواب بودند که شما در دقیقه ۹۰ از آنها تقاضای ورود می‌کنید؟ چرا در این سه سال چنین تقاضایی نکردید؟

واقعیت آن است که تعاونی‌های مسکن از دو دهه قبل با نفوذ و رانت و فساد و تخلف و هر چه که فکرش را کنید زیر این شهر لانه کردند و زیر سایه بی‌خیالی و بی‌کفایتی برخی مسئولان، مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد را چنان بهم ریختند که یاسوج را یک ده بزرگ می‌نامند.