تصویری زیبا از خودگذشتگی امدادگر اورژانس ۱۱۵ کهگیلویه و بویراحمد/ وقتی انسانیت از بخشنامه و قانون مهمتر میشود
ریواس جنوب/ یک امدادگر اورژانس ۱۱۵ در کهگیلویه و بویراحمد، اقدامی را انجام داد که یکبار دیگر به زیبایی ایثار و ازخودگذشتگی، عمق و معنا بخشید؛ شرح این عملیات انسانی و فداکارانه را که ۶ ساعت به طول انجامید، در این گزارش بخوانید.
به گزارش ریواس جنوب از یاسوج، وقتی سخن از جان یک انسان باشد، دیگر قانون و بخشنامهها و وظیفه این اداره و آن اداره کار نمیکند بلکه وجدان و انسانیت کار میکند.
روز ۲۶ مرداد ۱۴۰۴ برای استان کهگیلویه و بویراحمد روزی متفاوت بود، روزی که انسانیت و فداکاری معنا شد و جان یک پدر و دو فرزندش در آبهای روستای پراشکفت دمکره دشتروم با از خودگذشتگی زیبای یک امدادگر، نجات پیدا کرد.
در این روز و ساعت ۱۶ و ۳۷ دقیقه، گزارش غرق شدن یک خانواده در آبهای بیرحم تنگه پراشکفت به اورژانس ۱۱۵ و هلالاحمر مخابره میشود؛ منطقه صعبالعبور و دسترسیها بسیار دشوار بود.
بر اساس قانون و ماموریتها و وظایف اداری، خارجسازی افراد غرق شده در رودخانه با هلالاحمر است و بعد از آن نیروهای امدادی اورژانس ۱۱۵ باید خدمات درمانی، احیا و نهایتا انتقال بیمار به بیمارستان را انجام دهند.
اما بر اساس گزارشات مردمی، در آن روز، نیروهای امدادی هلالاحمر با تاخیر زیادی در محل حاضر شدند اما نیروهای اورژانس ۱۱۵ دشتروم خیلی سریع به محل حادثه آمدند.
اگر منتظر هلالاحمر میماندند قطعا جان هر سه عضو یک خانواده در آبهای بیرحم پراشکفت دمکره گرفته میشد؛ از طرفی نیروهای اورژانس ۱۱۵ برای عملیات غریق و نجات آموزش ندیدند و بر اساس دستورالعمل های سازمانی هم، به صراحت از ورود به رودخانهها و نقاط پرخطر منع شدند اما اینجا جایی نبود که امدادگران خداشناس و مردمدوستی اورژانس بخواهند از بخشنامه و وظیفه و دستورالعملها حرف بزنند.
علاوه بر عمق بالای آب، دسترسی دشوار به این آبها، وجود صخرههای کمانی و پیچیده، کار امدادگری را حتی برای نیروهای آموزش دیده هم دشوار میکرد اما عشق به نجات جان یک انسان، همه چیز را ساده کرد تا یک پایان شیرین و یک معنای زیبا از فداکاری و ایثار در کهگیلویه و بویراحمد رقم بخورد.
موسی نیکبخت، راننده ۵۰ سالهی آمبولانس ۱۱۵ منتظر هلالاحمر و هیچ چیز و هیچ کس نمیماند و به کمک مردم محلی و یک طناب به دل آب و به دل خطر میزند و در عملیاتی که ۶ ساعت به طول انجامید، پدر و دختر و پسرش را سالم و زنده از آب بیرون میکشد و قبل از مرگ به کمک همکاران امدادگرش، درمان آنها را هم آغاز میکنند و یک زندگی کامل را به این خانواده میبخشند.
موسی نیکبخت، از یک خانواده اصیل بویراحمدی با تربیتی صحیح و اصولی اگر چه کارش با واژهها قابل توصیف نیست و اقدام او ارزشمند و افتخارآمیز است اما او فقط یکی از صدها نیروی امدادی در اورژانس ۱۱۵ است که به خوبی درس ایثار و فداکاری را آموختند.
موسی نیکبخت، فقط یکی از اعضای جامعهی امدادگران است؛ امدادگرانی که نه فقط در بیمارستان و آمبولانس و اورژانس بلکه در دل جادهها و بیابانها نیز حماسه و ایثار میآفرینند؛ صحبت از نارنجیپوشان راهداری است که به مردان کوهی مشهورند و از خودگذشتگی آنها هم در خاموشی شب و روشنی برف، جان صدها انسان را تاکنون نجات داده است.
ایثار و از خودگذشتگی هر جا و هر زمان، از سوی هر کس و هر لباسی با هر رنگی از سفیدپوشان اورژانس ۱۱۵ گرفته تا نارنجیپوشان راهداری که باشد ارزشمند است و باید پاس داشته شود.
انتهای پیام/
