حاشیه‌نگاری کریم بنام از هفتمین شورای اشتغال کهگیلویه و بویراحمد
ریواس جنوب/
رونمایی از معاون آچار فرانسه استان، توصیف متفاوت دو مدیرکل از زبان استاندار، موهایی که رحمانی از ماست صنایع‌دستی بیرون کشید، معرفی چند مدیرکل به عنوان مقصران اشتغال استان، غیبت چند مهره کلیدی در یک برنامه کلیدی، نمایشگاه صنایع دستی گچساران بدون حضور مدیرکل و معاون استانی، تذکر سهمگین به مدیران، چالش استاندار برای سازمان مدیریت و پاسخ دلشاد، سوالی که استاندار به مدیرکل فنی و حرفه‌ای برگرداند، ماجرای تولیدات افغانی‌باف، رونمایی از شغلی با درآمد ماهی ۵۰۰ هزار تومان به عنوان شاهکار مدیران استانی بعد از یک قرن، ضرب و تقسیم استاندار وسط جلسه، وقتی رحمانی روی مچ مدیران را گرفت، توپ و میدانی که خانم اسدی به اتاق اصناف یاسوج و اتاق بازرگانی یاسوج داد، نمایشگاه اکسپو بدون حضور یک بافنده، و وقتی که یک گزارش حال خراب استاندار را خوب کرد بخشی از حاشیه‌های هفتمین کمیته اشتغال و سرمایه‌گذاری کهگیلویه و بویراحمد بودند.
به گزارش ریواس جنوب، شورای اشتغال استان کهگیلویه و بویراحمد به ریاست استاندار و با حضور مدیران‌کل با دستور کار ایجاد اشتغال از مسیر تولیدات صنایع دستی برگزار شد.
مجتبی امیرحسینی، مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد در این جلسه غایب بود و به جای او، نه معاون مربوطه بلکه، معاون گردشگری‌اش به جلسه آمد تا از برنامه تهیه شده در حوزه صنایع دستی دفاع کند.
اینکه چرا معاون تخصصی صنایع دستی به جلسه نیامد، جای سوال بود اما گویا او هم در مأموریتی در باشت حضور داشت.
افشین بهمنی، معاون گردشگری اداره‌کل میراث فرهنگی، برنامه اشتغال در این حوزه را ارایه داد؛ تسلط او بر ارائه این برنامه خوب بود تا جایی که یکی از اعضا او را آچار فرانسه اداره‌کل میراث خطاب کرد اما باید گفت که وقتی نه مدیرکل و نه معاون تخصصی صنایع دستی به جلسه نمی‌آیند یعنی اشتغال در این حوزه هم جدی نیست و همین‌گونه هم شد و استاندار به خوبی به همین نتیجه هم رسید.
یدالله رحمانی در این شورا و در حین ارایه برنامه اشتغال در صنایع دستی به خوبی نشان داد که اهل تجزیه و تحلیل داده‌های آماری است، نشان داد که نیامد چهاردهمین جلسه شورای اشتغال را برگزار کنند و به تهران گزارش دهد که ۷ جلسه برگزار کردیم او در حین ارایه برنامه خیلی مو از ماست کشید.
استاندار از معاون میراث پرسید که میزان تولیدات صنایع دستی چقد است و او پاسخ داد ۱۰۵ هزار متر مربع در سال؛ بعد پرسید که تعداد بافنده‌ها چند نفرند و شنید ۳۵ هزار بافنده در استان داریم!
استاندار یک ضرب و تقسیم سردستی کرد و گفت که یعنی هر بافنده ما در سال فقط سه متر تولید دارند؛ بعد پرسید که قیمت هر متر مربع بافت‌های داری چقدر است و نماینده میراث فرهنگی هم پاسخ داد که درجه دو ۹۰۰ هزار تومان و درجه یک دو میلیون تومان و هر متر هم ۴ روز طول می‌کشد!
استاندار گفت اگر همه را درجه یک هم در نظر بگیریم یعنی هر بافنده ما ماهی ۵۰۰ هزار تومان درآمد دارد! این چه شغلی است که درآمد ماهیانه آن نصف درآمد روزانه یک کارگر ساده ساختمانی است؟ اینگونه می‌خواهید شغل درست کنید؟
رحمانی ادامه داد که آقای بهمنی شما که سه ماه است معاون شدید، صحبت من با کل سیستم است، یک جای کار می‌لنگد یا این آمار، آمار نیست یا این شغل، شغل نیست!
مدیران این حوزه صد سال است که می‌گویند صنایع دستی یک ظرفیت بزرگ برای اشتغال است، مرتب هم تکرار می‌کنند اما دو عدد را ضرب و تقسیم نکردید ببینید که حتی یک خانم خانه دار هم این همه وقت نمی‌گذارد برای ۵۰۰ هزار تومان!
با این روش های تکراری و سنای نمی‌شود شغل ایجاد کرد، باید مدیران ما از خودشان ابتکار و خلاقیت نشان دهند، حرف من فقط با میراث فرهنگی نیسن، جهاد کشاورزی، صنعت و معدن، فنی و حرفه‌ای، اداره‌کل کار و تعاون و همه و همه باید به مسیر اشتغال‌زایی برگردند.
بعد از آن دبیر جلسه، آقای سهمگین از بهمنی خواست که گزارشش را ادامه دهد و بهمنی هم تلاش کرد تا موضوع درآمد پایین هنرجوهای صنایع دستی را توجیه کند و بگوید که اگر کار حساب شده باشد و کارگاهی و به روز، هر بافنده روزانه هم چند متر می‌بافد و….. اما استاندار با عدد و رقم حرف می‌زد و نمی‌شد قانعش کرد.
به نظر می‌رسد از آنجا که مدیران ما فقط عددی را به عنوان آمار دهن به دهن می‌چرخانند و اعتقاد چندانی به نقش آمار دقیق در برنامه‌ریزی ندارند، به احتمال زیاد آمار وجود ۳۵ هزار بافنده در استان یا هم میزان تولیدات ۱۰۵ هزار متر مربعی آنها در سال اشتباه است!
بهمنی در ادامه گزارشش و در لابلای صحبت هایش چند بار از وجود دلالان حرف زد و گفت که تولیدات افغانی‌باف با کیفیت بسیار پایین، ضربه بزرگی به بازار صنایع دستی وارد کرده است!
استاندار بلافاصله میکروفونش را روش کرد و گفت اکنون ۶ بار است که در این گزارش از دلالان حرف می‌زنید، خوب شما قرار است برنامه ارائه دهید، اینکه مشکلات را برشمرید هنر نیست، بگویید برای جولان دلالان در صنایع دستی استان چه برنامه‌ای دارید؟ برای حذف دلالان چه کردید و راهکارتان چیست؟
رحمانی ادامه داد: واقعا مدیران استان ما به ویژه میراث فرهنگی، نباید با وجود این دغدغه‌ها، شب‌ها راحت سر بر بالین بگذارند و بخوابند؛ نقش مدیریت مهم است، همه‌اش هم مشکل اعتبار نیست گاهی یک مدیر باید سرش را بالا بگیرد و بگوید که در مدت مسئولیتم این سنگ را از جلوی پای این تولیدکننده برداشتم این مانع را از راه فلان موضوع برداشتم! اینطور کار پیش نمی‌رود باید تکانی به خودمان بدهیم.
در ادامه بهمنی توضیحاتی ارائه کرد.
او بعد خطاب به رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان هم گفت که این سوالات و ایراداتی که من از برنامه صنایع دستی گرفتم در واقع شما باید می‌کردید، حالا شما واقعا این برنامه را چکش‌کاری کردید یا هر چه دستگاه متولی گفت و نوشت را به جلسه آوردید؟ بعد دلشاد گفت که ۵ بار این برنامه رفت و برگشت داشت تا به اینجا رسید.
در ادامه خانم اسدی، مدیرکل فنی و حرفه‌ای که خودش یکی از مقصرین وضع موجود اشتغال استان است میکروفونش را روشن کرد و گفت که مدل صنایع دستی در دنیا تغییر کرده اما روش‌های ما هنوز سنتی هستند!
اسدی ادامه داد: الان در یونسکو برای لگو و آرم دیگر محصولات از تولیدات صنایع دستی استفاده می‌کنند یعنی مدل تغییر کرده، فضای مجازی فراگیر شده و ما دیگر به فضای فیزیکی آنچنانی نیاز نداریم، اکنون در یاسوج از سایت جهانی آمازون خرید می‌کنند بنابراین باید روش‌هایمان را تغییر دهیم!
استاندار خطاب به خانم اسدی گفت که این سوال من از شماست، شما در این زمینه چکار کردید؟ خب مدل را تغییر دهید چرا ندادید؟
اسدی هم اگر چه پاسخ روشنی نداشت اما گفت که ما نمایشگاهی در گچساران برگزار کردیم حتی خود مدیرکل گردشگری و صنایع دستی هم به جلسه نیامد باید خودشان بخواهند اما کاری که ما کردیم این است که مراکز آموزش خود را به اتاق بازرگانی و اتاق اصناف واگزار کردیم که خودشان همه کاره باشند و اکنون این کپی و این میدان!
استاندار گفت این کار خوب است اما نباید رها کنید همه چیز را و بگویید ما دادیم بخش خصوصی بلکه باید تا نتیجه گرفتن از این کار، پیگیر باشید و در میدان.
استاندار بعد از همه مدیران خواست که در بحث‌ها مشارکت کنند، اینجا قرار است یک برنامه تصویب شود نه اینکه یک گزارش خوانده شود و من چند تا حرف بزنم و جلسه تمام، همفکری کنید نظر دهید، خلاقیت داشته باشید.
انتظام سهمگین، رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کهگیلویه و بویراحمد هم با تایید این حرف گفت که چنین برنامه‌ای باید توسط کارگروه تهیه و چکش‌کاری شود و همراه با تحلیل و ارایه راهکار باشد نه اینکه یک دستگاه خاص کارهای روتین و مشکلات خودش را مطرح کند، این برنامه اشتغال باید محصول مشترک کارگروهی متشکل از همه ادارات دخیل باشد.
سهمگین گفت که باید نقش اتاق بازرگانی پررنگ باشد، آقای قبادی در جلسه نیست اما نماینده او باید بیشترین مشارکت را داشته باشد!
پاسخ اسلام زاده، نماینده اتاق بازرگانی در این جلسه اما ناامیدکننده بود؛ او گفت که ما را های به این جلسه دعوت هم نکردند چه برسد به همفکری یا کمک گرفتن از ما!
استاندار به غیبت قبادی در جلسه هم انتقاد کرد و گفت که شما نباید یک گوشه بنشینید تا کسی از شما کار بخواهد، این کار مال مردم و بخش خصوصی است، خودتان باید پیگیر و مطالبه گر باشید از ادارات که چکار کردند؟چکار کنند؟ البته هر دو طرف هم مدیران هم اتاق بازرگانی در این زمینه خاص می‌لنگد!
در ادامه سید امیرتیمور موسویان از روند کاهشی و ناامیدکننده صادرات فرش در کشور گفت و مشکلات این حوزه را ناشی از مسائل ملی دانست؛ او گفت که صادرات فرش از ۲ میلیارد دلار در سال ۷۳ به ۳۹ میلیون دلار نگران کننده است البته ما باید نسخه استانی هم داشته باشیم؛ در استان با تولید یک هزار و ۵۴۰ متر فرش توسط ۴۷۰ بافنده رشد داشتیم اما چون جامعه هدف ما سنتی هستند این تولیدات ثبت نمی‌شود.
مدیر کل صمت استان راه نجات تولیدات صنایع دستی و فرش را خروج از حالت فردمحور و رسیدن به تعاونی محوری دانست و گفت که اداره‌کل کار، تعاون و رفاه اجتماعی بای در این زمینه نقش موثرترین داشته باشد.
در ادامه وقتی برخی اعضا از بازاریابی و فروش حرف زدند، مهران گودرزی، مدیرکل سرمایه‌گذاری استانداری گفت که در نمایشگاه اکسپو که تمام تجار خارجی هستند حتی یک متر از تولیدات فرش و یک بافنده فرش در این نمایشگاه حضور نیافت و واقعیت آن است که از صنعت ارزآور فرش غافل شدیم.
در بخش پایانی این کارگروه، افتخاری، رئیس پارک علم و فناوری استان گزارشی ارائه کرد از رشد شاخص‌های مختلف نوآوری، شرکت‌های فن‌آور، دانش‌بنیان تا جایی که استاندار گفت که بعد از گزارش ناامیدکننده صنایع دستی، گزارش دوم پارک، کاملا امیدوارکننده بود و حالمان را بهتر کرد.
استاندار در جمع‌بندی پایانی گفت که مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری باید دنبال کار عملیاتی باشد نه گزارش تئوری و البته مدیران حهاد، صمت، فنی حرفه هم باید به او کمک کنند.
او به مدیران مأموریت داد که تا نشست بعدی حداقل سه شرکت و صنعت خلاف در حوزه صنایع دستی باید معرفی شود.
استاندار تشکیل تعاونی‌های صنایع دستی در رشته‌های مختلف آن را ضروری دانست و گفت که در نمایشگاه عشایر و روستا دیدم که همه استان‌ها چندین تعاونی بزرگ در رشته‌های صنایع دستی دارند اما ما نداریم و باید این اقدام مشترک با محوریت اداره‌کل میراث فرهنگی و صنایع دستی و اداره‌کل کار و تعاون انجام شود و با همه وجود هم حمایت شوند.
رحمانی در پایان با ارائه آماری از رشد شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان داد و گفت که عملکرد این مدت به اندازه همه سال‌های قبل بود؛ او از آقای افتخاری قدردانی کرد و گفت که حقیقتا تعارفی ندارم از این دست مدیران خوشم می‌آید، آقای افتخاری هفته‌ای نیست که به نحوی با من ارتباط برقرار کنند و چیزی نخواهد و گزارشی ندهد و…. البته آقای مصلح در آب منطقه‌ای هم مدیری پیگیر است و تعدادی از مدیران اینگونه آمد اما باید همه مدیران اینگونه باشند.
استاندار گفت که حقیقتا در کشور ما پیگیری حرف اول را می‌زند و هر مدیری می‌خواهد ماری را به سرانجام برساند و خدمتی به مردم کند باید بداند باید پیگیر باشد و سمج!
—————————————
حاشیه نگاری از کریم بنام
—————————————–
انتهای پیام
