مجتبی درودی اظهار کرد: کتیبه‌های هخامنشی به سه زبان بابلی، عیلامی و فارسی باستان است و در حالی که فرصت الدوله شیرازی پیشگام خوانش و ترجمه فارسی باستان است، پیش از پروفسور هیچ ایرانی موفق به خوانش بابلی و عیلامی نشده بود.

او ادامه داد: ترجمه منشور کوروش به عنوان نخستین مرامنامه حقوق بشر جهان، مهمترین اقدام او بود و علاوه بر آن بسیاری از کتیبه‌های هخامنشی و الواح باروی تخت جمشید را نیز ترجمه کرد.

درودی افزود: یکی دیگر از اقدامات شاخص پروفسور ارفعی، تطبیق جاینامه های باستانی نوشته شده در الواح باروی تخت جمشید با مکان امروزی آن است که تحولی بزرگ در این زمینه ایجاد کرد.

رییس موزه جهانی تخت‌جمشید گفت: تعداد محدودی از زبانشناسان جهان در این زمینه تبحر دارند.

او عنوان کرد: الواح باروی تخت جمشید پر از جای نام هایی است که تغییر یافته از پارس تا خوزستان را شامل می‌شود.

پرورش زبان‌شناسان عیلامی و بابلی؛ پر کردن جای خالی آموزش‌های آکادمیک

درودی اظهار کرد: در حالی که اکنون جای آموزش زبان‌های عیلامی و بابلی باستانی در دانشگاه‌های کشور خالی است، پروفسور ارفعی در این زمینه فعالیت بسیاری داشت.

او با بیان اینکه آموزش عیلامی و بابلی از ضرورت‌های باستان‌شناسی در ایران است، گفت: او به طور مداوم و فعالانه دوره‌های آموزشی این زبان‌های باستانی برای دانش‌آموختگان و علاقه‌مندان زبان‌شناسی برگزار می‌کرد.

این دانش‌آموخته زبان‌های باستانی گفت: پروفسور ارفعی شاگرد هلک، از زبان‌شناسان سرشناس و برجسته دنیا و از پیشروان و پیشگامان زبان‌شناسی ایران است که با سال‌ها فعالیت علمی، خدمات ارزنده‌ای به تاریخ و باستان‌شناسی کشور کرده است.