تیترهای هیجانی و القا ترس از حیات وحش به جامعه/حیات وحشی که هر روز مظلوم تر میشود/آگاهی بخشی حلقه گمشده برخوردهای میان انسان و حیات وحش
یادداشت ارسالی/
در سالیان اخیر شاهد نوعی الگوی رفتاری در رسانه ها هستیم که با تمرکز بر برخوردهای گذرا و طبیعی میان حیات وحش و فعالیت های انسانی مانند باغداری، طبیعت گردی و عشایر نوعی ترس از حیات وحش را در جامعه ایجاد کرده اند.
این روایت های هیجانی در حالی در رسانه ای و مجازی دست به دست میشوند که سالانه شمار زیادی از گونه های کلیدی حیات وحش مانند خرس و پلنگ در سکوت رسانه ای و دور از چشم افکار عمومی از چرخه زیستی حذف می‌شوندو متاسفانه رسانه های رسمی و سایت های محلی و‌گروههای مجازی به شدت روی این مدل اخبار مانور میدهند.
این نوع پوشش خبری به شکلی غیرمستقیم و ناخواسته بستری برای فعالیت افراد سودجو و ناآگاه فراهم کرده است، افرادی که با سلاح گرم یا استفاده از تله های مرگبار به جای مدیریت تنش به دنبال شکار و سلاخی بی دلیل و بی رحمانه
وحوش مظلوم هستند.
برای خروج از این وضعیت و جلوگیری از تنش و مواجه های حیات وحش با زیستگاههای انسانی اتخاذ راهکارهای زیر ضروری به نظر میرسید….
۱. ارتقای فرهنگ و آگاهی های مواجهه: جایگزینی ترس با دانش مواجهه تا ساکنین روستاها، عشایر و باغداران با رفتارهای غریزی وحوش و راهکارهای ایمنی آشنا شوند که در این بین وظیفه نهاد حفاظت محیط زیست و تشکلرهای زیست محیطی استان با شناسایی کانونهای حادثه و برگزار کارگاههای آموزشی بیش از همگان است.
۲. روایتگری واقع‌گرایانه: عبور از تیترهای هیجانی و ارائه گزارشهای مستند از وضعیت واقعی جمعیت گونه ها و چالش های اکولوژیک آنها توسط رسانه های استانی و افزایش اگاهی زیست محیطی رسانه ها
۳. حفظ و احیای زیستگاه وحوش: جلوگیری از توسعه زیرساخت های فنی، جاده های دسترسی و حصارهای غیرقابل تردد که باعث ایجاد انفصال و جداشدن شدن زیستگاه ها و در نتیجه افزایش برخورد حیات وحش با سکونتگاههای انسانی می شود.
انتهای پیام/
