ریواس/ سید غفار حسینی موردراز در یاداشتی احداث سد تنگ سرخ در شهرستان بویراحمد را ننگین خواند و انتقاداتی بر آن طرح کرد.

شهرستان بویراحمد از مرز دهنو در شرق یاسوج تا مرز خوزستان غرب استان کهگیلویه و بویراحمد سرزندگی و حیاتی اگر دارد به برکت جاری شاهرگ حیاتی بشار است که طراوت را به این خطه سرسبز پیش کش کرده است.

شاید این همه طراوت و سرسبزی باشد که همسایه شرقی بویراحمد را بر آن داشته تا خویش را در این سفره خدادادی که نیاکانمان اگاهانه اقامت دیرپایی را هر سوی آن شکل دادند شریک نماید.

سد دیگر با نام تنگ سرخ برا رد گم کردن

این حسادت تا جایی ادامه پیدا کرده که جریان به شکل برنامه ریزی شده و با فرایند سیاسی که از بر مسند گذاشتن چند تن از نخبگان هم استانی در راس امور به ویژه در حوزه مدیریت استانی، امور آب و همچنین برنامه و بودجه جهت سهولت انجام کار و نامگذاری سدی دیگر با همین نام برای ردگم کنی، که ان را نیز سد تنگ سرخ نامیده اند، در حال مدیریت کردن فرایند انتقال آب بویراحمد به استان فارس میباشند.

تقسیم آب فراوری شده که کمتر از 40 درصد ان به شهرستان بویراحمد و بقیه به استان فارس تعلق میگیرد، این در حالی است که با یک حساب سرانگشتی همه آب جمع اوری شده پشت سد احداثی برای ابدهی مناطق مصرفی کنونی و مناطقی که طبق برنامه قرار است زیر پوشش سد قرار گیرد کافی نمیباشد، زیرا مناطقی که قرار است به زیر ابدهی سد قرار گیرد کمتر از مناطق کنونی زیر پوشش رود بشار نیست، و با اجرای سد نه تنها با فاجعه زیست محیطی مواجه خواهیم شد بلکه هیچ کدام از مناطقی که بیش بینی میشود از حالت کشت دیم به زیر کشت آبی قرار گیرند.

سد روی گسل است، با بروز هر زلزله‌ای زیر آب می‌رویم

به دلایلی که در پی خواهیم گفت میسر نخواهم شد. کارشناسان از پیش هشدار داده اند که مکان احداث سد به دلیل واقع شدن بر روی گسلهای زاگرس مناسب سد سازی نمیباشد. اگر روزی زمین لرزه ای فراتر از انتظار رخ بدهد، شهری فرورفته زیر سیلاب خواهیم داشت.

وجود لایه های اهکی و گچی در بخش شرقی مکان احداث سد، و ادامه این لایه ها به سمت استان فارس، بعد از گذشت حداکثر 5سال از احداث سد با تحلیل رفتن این لایه ها و حل شدن انها در مجاورت آب ذخیره شده پشت سد اب از طریق شکافهای ایجاد شده در فرایند حل شدن لایه ها به سمت منابع زیر زمینی استان فارس روانه خواهد شد

بر قبرمان تاریخ نزنیم که آیندگان ندانند بی‌عرضه‌گان این برهه از تاریخ ما بودیم

بخشی از این حرکت تند به دلیل اختلاف ارتفاعی است که فارس نسبت به بویراحمد دارد. و ان زمان است که شاید دیگر آبی در سد باقی نماند که بتوان حتی چمنهای ساحل رود بشار را هم با آن ابیاری کرد چه برسد به بقیه موارد، و آن زمان دوستان ما در استان فارس با هزینه ای کمتر از مراقبت از سد با برداشت منابع زیر زمینی خود با استفاده از پمپ های با راندمان بالا به ریش مردم بویراحمد خواهند خندید.

شاید در این بین باید به قول خسرو گلسرخی؛ بر سنگ مزارمان تاریخ نزنیم تا ایندگان ندانند بی عرضه گان این برهه از تاریخ ما بوده ایم، و این ننگ دامن مسولین کنونی ما را در این برهه از تاریخ را بیشتر خواهد گرفت.

نگذاریم این ننگ بر پیشانی بویراحمد که هیچگاه در برابر هیچ زوری قد خم نکرد، بماند. نیاز به یک کمپین جهت پیشگیری از این فاجعه ضرورت دارد.

یاسوج اگر زنده است به لطف شریان حیاتی بشار است، نگذاریم خشکی این شریان باعث خشکی و نابودی یاسوج شود،…………..

———————-

حسینی موردراز

———————

توضیح ریواس:این مطلب از سری یادداشت های مخاطبان ریواس است