ریواس جنوب/محمود منطقیان
به راستی اگرکوههایی که درمیانه ودامنه شان صدای چکش پیکورهاوبیلهای مکانیکی درخروش وغرش اندوقلبشان را زخمی وخونین وچهره شان رادگرگون وخراشیده می کنندوزیبایی شان را ازآنهامی ستانندزبان داشتند،باچه فغان وفریادی دردخودرا دادمی زدندوازحال وروز خودخبرمی دادند؟سالهادلمان به این خوش بودکه به مرکزاستان مان می گویند”پایتخت طبیعت”لیکن مدیران استانی باناکارآمدی ویاناآگاهی خود، این دلخوشی وافتخارراهم ازماگرفتندواین طبیعت زیباوفرح بخش را ناباورانه دربرابردیدگانمان زخمی ونالان وآلوده وسوگوارکردند.به درستی وجدانهای بیداروخدایی که این طبیعت زیباراآفریدهرگزآنهایی راکه اجازه دادنداین گونه قلب این طبیعت خرم ودلنوازرابرای تولیدمشتی شن وماسه کوهی بادستگاههای صنعتی بی رحم بشکافندوخونین وخاک آلودوبدچهره کنندنخواهدبخشید.
آیاآنچه افرادسودجوبامجوزمسئولانِ مسئولیت ناشناس بابیلهای مکانیکی برای تولیدقدری شن وماسه برسرطبیعت رویاییِ اطراف شهرستان یاسوج می آورندسالهای سال قابل جبران است؟
آیااین ویرانگران هرگزخواهندتوانست این طبیعت زیبایی راکه خداآفریده است باردیگربازسازی وبازآفرینی کنندوآن زیبایی خیره کننده رادوباره به آن بازگردانند؟هرگز…هرگز……..
نگران کننده ترودردآورتروتاسفبارترازآنچه برسراین طبیعت بی بدیل می آورنداین است که همه مسئولان ومردم این استان دربرابراین فاجعه جبران ناپذیردم فروبسته اندوبی اعتنا وخاموش نشسته اندوککشان ازاین واقعه نمی گزدوانگارنه انگارکه این طبیعت جانبخش درکنارشان جان می سپارد..!!!!؟؟؟…..
به حقیقت سوگند، آنهاکه بستراین پدیده دلخراش رافراهم کردندوزخم برپیکرطبیعت رارواداشته اند،دردادگاه وجدانهابخشوده نخواهندشد؛چراکه دربرابرآنچه ازدست داده ایم ومی دهیم،هیچ بهایی نمی تواندآن راجبران کندوبرجای آن بنشیند.زیان ازدست دادن طبیعت خرم وشاداب ودلنوازبابه دست آوردن خروارها شن وماسه وبهاودرآمد حاصل ازآن،به دست نخواهدآمد.بهره بردن ازطبیعت زیبا وپرجاذبه وهمچنین کوههای پرازسبزه وجنگل ازآن همگان است وسودجویی ازآنهانبایددرانحصار گروهی اندک باشدکه بازخمی کردن کوههای خوش قامت وجنگلی وآلوده کردن هوا و محیط به دست آید.
نمونه این رویداددل آزاردردوسوی جاده ای به چشم می خورد که ازمنطقه”سفیدار”می گذرد دردوسوی این جاده هرمسافروره گذری می بیندکه بیلهای مکانیکی بی رحمانه سنگهای درون کوه راماننددل وقلوه یک جاندار، ازشکم کوه بیرون می کشندوسرانجام آنهاراخوراک کارخانه های شن وماسه کوهی برای کسب درآمدعده ای می سازند؛غافل ازآنکه این طبیعت زیبا گنج بی جایگزین این استان است ودیگرقابل نوسازی وبازسازی نیست.
سیمای این کوهها به زنان زیبارویی می ماندکه جمعی بی خردوخشن به صورت آنهااسیدپاشیده اندودیگرباهیچ نوع عمل و جراحی پلاستیکی قابل بازگشت به حالت نخستین وبازآفرینی نیست.
به نظرمی رسدکه این گونه رخدادهای ناگواربیشتردرجوامعی روی می دهدکه مردم ومسئولانش کمتر احساس مسئولیت می کنندودرک درستی اززندگی وزیبایی وارج طبیعت ندارندوبی خیال ازاین فجایع وسرانجام آنچه می گذرد،خودرابه خواب خرگوشی زده اند و
تنهادغدغه میزخویش ویاگذران زندگی خودرادارند.راستی فکرکرده ایداگراین حال وروند، بدین گونه ادامه داشته باشد،ده یابیست سال دیگرچه برسراین کوهها وطبیعت خواهدآمدوچه قیافه وشکلی به خودخواهندگرفت؟آیاآن زمان دیگرازآه وافسوس کاری وچاره ای برخواهدآمدوزیبایی به میانه ودامنه کوهها برخواهدگشت ؟واین همه گردوغبارکه ازدودسینه کوههای زخم خورده به آسمان فرا می رود فروخواهدنشست وهوای پاک چون گذشته به کالبدطبیعت زخم خورده بازخواهدگشت؟صدافسوس که دیگر آن زمان خیلی دیرشده است وروزنه ای بسوی حیات دوباره طبیعت جان بخش نخواهیم یافت ونسلهای آینده،گدشتگان سهل انگاروبی اعتنارا دردمندانه نفرین خواهندکردوآنهاکه می توانستندکاری بکنندونکردنددربرابرپرسش وبازخواست آیندگان پاسخی نخواهندداشت…
توصیه جدی وفوری به مدیران ومسئولانی که دراین زمینه نقش بازدارنده دارندومی توانندکاری بکنند،این است که تادیرترنشده است ازتخریب وویران گری بیشترکوههاوطبیعت زیباوروح بخش استان که این فاجعه درآنها جریان داردجلوگیری کنندونگذارندکه بیش ازاین سینه این کوهها زخم برداردوشکافته شودوزیباییهای طبیعی با خراشهایش دل آزارشود؛که اگرامروزخاموشی گزینیم وکاری نکنیم ،زمانی به خطای خودپی خواهیم بردکه دیگرزمان گذشته ودیر
شده است وآنگاه بازگرداندن جان به کالبدبی جان طبیعت، کاری ناممکن و ناشدنی خواهدبود.درست که طبیعت آزاری وبهره کشی ازکوه ها مدتی است که آغازشده است وهرروزبیلهای مکانیکی دامنه ومیانه کوههارامی شکافندودگرگون می کنند،لیکن به گفته اهل خرد”هرکجای ضرربرگردیم بازمنفعت است”وخردمندانه نیست که زیان وتباهی راادامه دهیم وبرضررآن بیفزاییم….
درمناطقی که طبیعت وکوههای زیباست وجاذبه گردشگری دارد،به هیچ روی پسندیده وخردمندانه نیست که کارخانه های شن وماسه کوهی وتباه کننده طبیعت بوجودآیدتاپیامدآن ویرانی طبیعت زیباوگردوغباروآِلودگی هواومحیط اطراف وازدست دادن جاذبه گردشگری باشد.درچنین مناطقی شن وماسه موردنیازرامی توان ازطریق استانهای مجاورفراهم کردوبه طبیعت دلنوازآسیب نرساند.
طبیعت زیباوچهارفصل استان کهگیلویه وبویراحمدمانندتابلویی زیباودلنوازاست که برتارک سرزمین ایران چون نگینی درخشان، می درخشدودلربایی وجلوه گری می کند؛ویران وزخمی کردن این طبیعت که دل هرگردشگری رامی ربایدومردم اکناف رابا شوق دیدار، به سوی خودمی کشاند،به هربهانه وتوجیهی رواوپسندیده وخردمندانه نیست؛ ماحق نداریم این سرمایه عظیم وداده خداوندی را که ازآن همه نسلهاست بیهوده وناسنجیده ازدست بدهیم و
نسلهای امروزوآینده این سرزمین را ازبهره های آن بی بهره گردانیم…
محمودمنطقیان یاداشت۹۷/۲/۸
