در این دو روزی که گذشته و پس از انتصاب رئیس محترم دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، اگر نگاهی بیاندازیم، پیام‌های تبریک فروانی ازطرف همکاران عزیز صادر شد و هر کدام در تلاش برای سبقت گرفتن از دیگری بودیم که زودتر پیام دهیم؛ یکی باعنوان سازمانی که داشتیم یکی با اسم خودمون که این خود جای تامل دارد د رمیان این تبریکها خیلی مسائل رامیشد متوجه شد هریک می‌خواستیم خودمان را نزدیکتر به دکتر عزیز نشان دهیم در حالی که می‌دانیم، گروهی از پیام دهندگان از صمیم دل پیام نمی‌دهند و فقط می‌خواستیم از این قافله عقب نمانیم.

تبریک و شادباش گفتن در جای خود و در فرهنگ ما ایرانی ها جایگاه ویژه ای دارد و بسیار هم خوب است اما بیایید خداوکیلی اگر دوستدار سلامت هستیم اگر دغدغه سلامت داریم اگه استانمان برایمان مهم است اگر خدمت به هم نوعان را وظیفه خود می‌دانیم اگر دکتر يزدان‌پناه عزیز که همه از علم و توانایی‌اش اطلاع داریم برایمان مهم است فقط به وظیفه خودمون عمل کنیم، کم کاری نکنیم، دنبال حاشیه نباشیم، دنبال این نباشیم که بگوییم این تغییر حاصل تلاش فلان دسته و گروه است تا شاهد پیشرفت امورات دانشگاه به بهترین نحو ممکن باشیم.

اطمینان داشته باشیم که رئیس یک مجموعه به تنهایی نمی‌تواند کار شاقی کند و اگر بهورزمان که در سطح اول است تا متخصصی که درسطح آخر ارائه خدمات هست و ظیفه هایمان را درست انجام دهیم قطعا موفق خواهیم بود.

در پایان آرزوی موفقیت برای دکتر یزدان پناه در این راه دشوار و تقدیر و تشکر از دکتر ایلامی بابت زحمتهایی که در این چند سال متحمل شدند.

———-‘————————–

یاداشت از حمید بنام

______________________

انتهای پیام/ ی