داستان محرومیت در روستای “توگبری” چرام هر ساله با اولین بارش‌ها غم‌انگیز‌تر می‌شود؛ تصاویر ویران شدن منازل و از بین‌رفتن احشام که تنها سرمایه روستانشینان است این روزها دل بسیاری از فعالین اجتماعی را خون کرده است؛ پریسا جهانگیری و امین رضایی دو تن از این افراد هستند که به بی‌توجهی‌ها به این منطقه واکنش نشان دادند.

به گزارش ریواس جنوب از یاسوج، پریسا جهانگیری در یادداشتی نوشت:

بنام خالق چشمان پر انتظار کودک بویر
از دامنه دنای استوار و از خون دل خوردن های یک استان همیشه محروم  میگویم
از لر نشینان  هم تبارم، از سفره های خالی مردمان مظلوم استانم.

شکم های سیر کجا خبر دارند از گرسنگان؟ کجا خبر دارند از شیون های مادران یک روستای محروم که فرزند درآغوش میگیرد و زجه میزنند؟

در کدام تیتر خبر ها از گریه های دختران جوان منطقه محروم استانم  و آرزوی های خاک شده آنان میگویند؟

درد من  زخم های مردمان بویر است، ناله های مظلومان روستای تو گبری است؛
کدام آب و آبادانی و کدام وعده ها شکم های آنان را سیر کرد؟

در تاریخ مظلوم تر از مردمان این منطقه هم پیدا می‌شود؟

روستای توگپری روستایی واقع در شهرستان چرام، در مشقت بار ترین وضعیت زندگی میکنند، حال سوال من این است کدام آقا زاده نام چندی سنگ و چوب را که روی هم گذاشته اند خانه می‌نامد؟

کدام یک شب ها به جای سر به بالین سر بروی زمین نمناک میگذارد؟

ظلم بی داد میکند، جواب دل این بچه های مظلوم را که خواهد داد؟ چه کسی مردمان این روستا را آب خواهد داد؟

بهای هر تانکر آب پنجاه هزار را چه کسی پرداخت خواهد کرد جز این مردم محروم که آرزوشان در داشتن سرپناه خلاصه میشود؟

اتحاد و همدلی لرها را فقط برای منفعت وجایگاه های خود در پست و مقام میدانید؟ الان که در گوشه ای از این استان، مردم روستای تو گبری رها شده اند کجایید؟
از خدا بترسید از رها شدن تمامی دارایی های این روستاییان زیر آب وآوار… پریسا_جهانگیری

امین رضایی دیگر فعال اجتماعی است که در یادداشتی نوشت:

اولین بار که به روستای توگبری رفتم، سال نود و سه بود که در قالب تیم سلامت برای بازدید به آن جا می رفتیم. برایم خیلی عجیب بود که هنوز این عمق از محرومیت در زمین وجود دارد. کهگیلویه و بویراحمد پر است از این نوع از محرومیت ها!

آقایانی که برای رسیدن به مدیرکلی، وام چهار درصد، پیمانکاری، فرماندار و بخشدارِ احتمالی و ده ها منفعتِ دیگر با دادن کدِ اشتباه به نماینده و وکیل تان بحث “بازگشت عزت” را راه انداخته اید؛ راه را اشتباه می روید.

امروز هر کس به دنبال عزت در کهگیلویه است؛ تلاش کند تا این محرومیت ها از بین برود. عزت زمانی به کهگیلویه باز می گردد که همه با هم و به دور از منفعت طلبی کمک کنند تا شاهد این عمق از محرومیت نباشیم. امروز بیش از همیشه و هر چیزی کهگیلویه بزرگ به توسعه زیرساخت های جاده ای، بیمارستانی، فرهنگی و ‌… نیاز دارد.

اگر این چند سال عزت به گچساران و باشت بازگشت؛ نه به خاطر رفت و آمد فلان مسئول کشوری بود و نه مدیر کل شدن آن چند نفر در سطح استان.
بلکه به این خاطر بود که مبارزه با محرومیت اولویت اول بود.

امروز در غالب روستاهای گچساران سطح انتظارات بالا رفته است و مطالبه مردم ارتقاء اینترنت و چمن مصنوعی شده است! اما کهگیلویه بزرگ را چه شده است؟

انتهای پیام/ جهانگیری