ریواس جنوب /عظیم بنام
“پنجشنبه آخر سال”، از راه رسید و دلمان برای رفتگان و عزیزان رخ در خاک کشیده تنگ است.
همین ابتدا با خواندن فاتحه و صلوات در پنجشنبه آخر سال به اموات هدیه بدهیم و در این پنجشنبه اموات را با فاتحه ای شاد کنیم .روح همه رفتگان و عزیزان خفته در خاک شاد و قرین رحمت الهی.
در آخرین پنجشنبه سال یک سنت قدیمی بین ما ایرانیان است که این روز را در کنار عزیزانی بگذرانیم که دیگر در بین ما نیستند و از دنیا رفتند و در این روز به زیارت اموات و اهل قبور در آرامستان ها و قبرستان ها میرویم.
با دیدن سنگ سرد و سنگ مزار آنها ،خاطرات تلخ و شیرین گذشته را مرور میکنیم و یادآوری دوباره ای از ناپایداری خوشیهای دنیا و تقدیر الهی بر مرگ به عنوان پایان زندگی را با دیدن خانههای ابدی به یادمان می آید.
پنجشنبه آخر سال یکی از غمگین ترین روزهای سال است که با دلتنگیهای مادرانه و پدرانه و یا اشکهای یتیمانه در کنار مزار عزیزان خفته در خاکشان همراه است.
فرزندانی که دیگر پدر ندارند و پدرانی که دیگر فرزند ندارند، نگاه های معصومانه کودک در کنار قبر مادر و گریه های سوزناک مادر در کنار قبر جگر گوشه ی خود و همه اینها در پنج شنبه های آخر سال بیشتر نمایان می شود.
اما در بخشی از مناطق استان کهگیلویه و بویراحمد به نظر می رسد این رسم که در کل کشور پنجشنبههای آخر سال است در روز اول سال انجام می شود.
در این استان مردم در روز عید که از اسم آن مشخص است عید است خود را به سمت یک فضای غمگین میبرند و در واقع سال خود را با گریه و زاری آغاز می کنند.
با توجه به اینکه در اکثر استانهای کشور این رسم خوب و پسندیده در آخر سال اجرا میشود انتظار است این فرهنگ در بین مردم این استان نیز جا بیفتد و به جای اینکه روز عید به زیارت اهل قبور میروند در پنجشنبه آخر سال این کار حسنه و مهربانانه را انجام دهند.
البته امسال نیز با توجه به شیوع بیماری کرونا اگرچه به سراغ قبور نرفتن کاری سخت است اما اگر بتوانیم از تجمعات خودداری کنیم به سلامت همه کمک کرده ایم.
