با گذشت حدود 6 ماه از عمر دولت چهاردهم، 25 مسؤولیت ارشد دولتی استان فارس دستخوش تغییر مدیریتی شده است؛ روند کُندی که هم دلایل مختلفی دارد و هم نتایج مثبت و منفی.

 به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ریواس جنوب، حدود یک‌هشتم از عمر دولت چهاردهم سپری شده و یکی از جدی‌ترین انتقادات به مدیریت استان فارس و شاید بسیاری از استان‌های دیگر، شیب کُند تغییر مدیران است که خود باعث سردرگمی، بلاتکلیفی و تعلیق در انجام وظایف برخی دستگاه‌ها شده است؛ تحولات طبیعی و ضروری پس از تغییر دولت‌ها که نه فقط از بُعد سیاسی، بلکه از نظر ضرورت استقرار مدیران همسو با انتخاب مردم و مجریان سیاست‌های دولت مستقر، تأثیر مستقیمی بر کارآمدی قوه مجریه دارد.

بر پایه این گزارش، طی 5 ماه و 20 روز گذشته، از مجموع چند صد مقام ارشد در بخش‌های مختلف دولتی در استان فارس، تنها 25 تغییر رخ داده است؛ این تغییرات از انتصاب دیرهنگام حسینعلی امیری به عنوان نماینده عالی دولت در فارس شروع شد و در ادامه 8 مدیر ارشد در استانداری، 11 فرماندار و تنها 5 مدیر استانی منصوب دولت قبل، جای خود را به مدیران دولت جدید داده‌اند؛ تغییراتی که اغلب به پیشنهاد استاندار اما با امضای وزرای مربوطه نهایی می‌شود.

همچنین این آمار از تغییرات مدیریتی استان در شرایطی ثبت شده که در برخی موارد مانند معاونت سیاسی استاندار، هنوز ابلاغ نهایی صادر نشده است و اگرچه دور از ذهن است اما ناپایدار بودن این انتصاب هم غیرممکن نیست.

** شروع تغییرات با غافلگیری در انتصاب احمدی‌زاده

 طی سه ماه پرتلاطمِ استان فارس پس از پیروزی مسعود پزشکیان، ظهور برخی نام‌ها به عنوان گزینه‌های تصدی بالاترین مقام اجرایی این استان، چنین وانمود می‌کرد که گویی برخی «به مرگ گرفته تا به تب راضی شوند».

سید احمد احمدی‌زاده یکی از کسانی بود که اگرچه چهره‌ای متین و کم‌حاشیه از خود نشان داده بود اما نتوانست خود را به عنوان گزینه جدی استانداری فارس مطرح کند و بسیاری او را از همان زمان در قامت معاونت سیاسی استانداری دیدند.

با این حال، 75 روز پس از استقرار دولت و با انتصاب حسینعلی امیری، کمتر کسی گمان می‌کرد که زاپاس کلید اتاق استاندار، به یکی از همین گزینه‌های استانداری سپرده شود.

در حالیکه حتی پیش‌نویس ابلاغ‌ها حکایت از معاونت احمدی‌زاده داشت، اما در نهایت این صندلی به حجت‌اله رضایی به عنوان معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار رسید؛ انتصابی که تا حدودی با اجماع و استقبال گسترده‌ی ستادهای مختلف مسعود پزشکیان و اصلاح‌طلبان فارس هم همراه شد.

اما در ساعت‌ها و روزهایی که گفته می‌شد احمدی‌زاده از بازگرداندن ابلاغش دلخور شده بود، با تصمیم غافلگیرکننده‌ی استاندار مسؤولیت مشاور عالی و مدیرکل حوزه استانداری را پذیرفت؛ مقامی که در ساختار اداری، نزدیک‌ترین و شاید محرم‌ترین فرد به استاندار محسوب می‌شود.

این انتصاب، از دو جهت غافلگیرکننده بود؛ هم اینکه پیش‌تر احمدی‌زاده برای بالاترین کُرسی اجرایی استان خیز برداشته بود و ممکن است این موضوع بر روابط او با استاندار اثرگذار باشد و هم از منظر رابطه‌ی نه‌چندان خوب او با بازوی دیگر استاندار، یعنی حجت رضایی!

به‌هرحال باید دید همدلی و همکاری مثلث امیری، احمدی‌زاده و رضایی، تا چه زمانی دوام خواهد داشت.

** قدرت گرفتن نام‌های آشنا؛ از «برادران لیلا» تا «خانواده آقای هاشمی»

 دو انتصاب بحث‌برانگیز دیگر، سپردن مسؤولیت دانشگاه علوم پزشکی شیراز و اداره‌کل محیط زیست فارس به‌ترتیب به سید بصیر هاشمی و لیلا تاجگردون بود؛ مدیرانی که البته بیش از خود، با فامیلی برادران خود شناخته شده بودند.

سید بصیر هاشمی، که مانند برادران دیگر خود در حوزه علمی و دانشگاهی، افتخارات زیادی به دست آورده، پس از چندین سال تجربه‌ی اجرایی به عنوان معاون دانشگاه علوم پزشکی در دولت حسن روحانی، در دولت پزشکیان سرانجام به ریاست این دانشگاه پرآوازه رسید.

حضور دو برادر او یعنی «ستار» و «ضیا» در سطوح عالی دولت -به‌ترتیب به عنوان وزیر فناوری اطلاعات و ارتباطات و معاون فرهنگی معاون اول رییس‌جمهور- برخی موضع‌گیری‌ها نسبت به این انتصاب را در پی داشت.

لیلا تاجگردون نیز پس از سال‌ها تجربه در محیط زیست فارس، به عنوان مدیرکل این دستگاه مهم در فارس منصوب شد؛ درحالی‌که بسیاری حمایت «برادران لیلا» یعنی «غلامرضا» و «ساسان» را در این انتصاب کلیدی دانسته‌اند، اما به نظر می‌رسد مانند «خانواده آقای هاشمی»، منصفانه نیست که به جای شایستگی خود افراد، نسبت‌های فامیلی آنها معیار قضاوت قرار گیرد.

** نکات امیدبخش انتصابات محدود در فارس

اگرچه مشکلات مردم فارس مانند سایر هم‌وطنان خود وخیم‌تر از آن است که تغییرات محدود و کُند اشخاص در مدیریت‌ها بتواند امید را به جامعه برگرداند اما به نظر می‌رسد استان فارس شاهد یکی از کم‌حاشیه‌ترین انتصابات ادوار اخیر خود است.

به عبارتی دیگر، هرچند تغییر مدیران و در نتیجه شکل‌گیری تیم مدیریتی جدید در فارس به کُندی پیش می‌رود و البته شاید به اندازه کافی رضایت جریان‌های سیاسی را هم جلب نکرده است، اما مدیرانی انتخاب شده که کمترین حاشیه و مخالفت را از سوی حامیان دولت به همراه داشته است.

حضور دو زن در فهرست مدیران جدید فارس هم توانست امیدها را به کاهش تبعیض‌های جنسیتی در ساختار مدیریتی بیشتر کند. علاوه بر لیلا تاجگردون، برای نخستین بار در تاریخ استان فارس، نمایندگی دولت در یک شهرستان به یک زن رسید و بتول معلم به عنوان فرماندار، کلیددار دولت در سروستان شد.

** دلایل کندی انتصابات در فارس؛ از استاندار عصا به‌دست تا دخالت نمایندگان!

برای سرعت پایین تغییرات مدیریتی در فارس دلایل متعددی می‌توان متصور شد؛ اما شاید مهمترین آن، سیاست خود دولت و به تبع آن استانداران باشد. سیاستی که از ابتدا تحت عنوان وفاق مطرح شد و اگرچه دولتمردان اصرار دارند که راهکاری برای نجات ایران است اما این سیاست تاکنون نتوانست حامیان خود به‌ویژه اصلاح‌طلبان را قانع کند.

در همین این حال، منتقدان سیاست وفاق دولت، معتقدند دولت در موارد زیادی به جای جلب وفاق و همدلی نهادهای حاکمیتی دیگر، به امتیاز دادن‌های بی حدّ و حصر و در واقع بی‌توجهی به حامیان اصلی خود روی آورده است.

رویکرد وزارت کشور و نگاه سکاندار مهمترین وزارت‌خانه دولت، از دیگر دلایل کُندی انتصابات در فارس به شمار می‌رود.

دخالت‌های غیرقانونی نمایندگان فارس در مجلس نیز در سوی دیگر، دادِ بسیاری از حامیان دولت را در آورده است؛ برای بسیاری پذیرفته نیست که نمایندگان حداقلی مجلس که در برخی شهرستان‌ها ازجمله شیراز، کمتر از 5 درصد آرای مردم را به دست آورده‌اند، برای یک استان و بلکه یک دولت، تصمیم‌گیری کنند. اما گویا باید با این واقعیت کنار آمد که در برخی استان‌ها، استانداران نیز در انتصاب مدیران خود همان خطایی را می‌کنند که دولت در سطح ملی به اسم وفاق انجام داده بود!

برای حرکت لاک‌پشتی تشکیل تیم مدیریتی جدید در فارس، به دلایل دیگری هم می‌توان اشاره کرد؛ مانند برخی ممانعت‌ها و شاید هم تعلل عامدانه در نهایی شدن حکم حجت رضایی به عنوان معاون سیاسی و یا طولانی بودن روند استعلامات برای مدیران جدید.

اما در سرعت انتصابات فارس، شخصیت خود حسینعلی امیری را هم نمی‌توان نادیده گرفت؛ مدیری برجسته با سوابق مدیریتی کلان در ارتباط با هر سه قوه‌ی قضاییه، مقننه و مجریه، که گویی ردای قضاوت را از تن بیرون نکرده و ترکیب نگاه حقوقی او و سیاست‌های محدودکننده دولت مطبوعش، او را بیش از پیش محتاط و دست به عصا کرده است. هرچند همین وسواس استاندار در انتخاب بهترین‌ها، باعث شده تاکنون کمترین انتقادات هم بر انتصاب‌هایش وارد شود.

باید دید عملکرد حسینعلی امیری به عنوان استاندار فارس، می‌تواند امیدهای اندک مردم فارس را زنده کند یا خیر.

پایان/ سجاد بنام

نظرسنجی

 Loading ...

شما مخاطبان عزیز ریواس جنوب نیز دیدگاه خود را با ما و دیگران در میان بگذارید.