یادداشت ارسالی/
«بنام خدا »
مظلومیت روستای تاریخی و گردشگری موگر را میشود از امامزاده درحال تخریب آن هم تشخیص داد!!!!
سخنی گلایهآمیز درباره وضعیت اسفبار امامزاده صاحبرضا (ع) واقع در روستای موگر علیا تنگ برد سفید
در پی بازدید روز جمعه، یازدهم مهرماه، جمعی از اهالی مؤمن، دوستداران اهلبیت(ع) و اعضای گروه زیارتی، فرهنگی وگردشگری طایفه تاجالدین طیب از بقعه متبرکه امامزاده صاحب رضا (ع) در روستای موگر، منطقه تنگ برد سفید از توابع شهرستان لنده، صحنهای غمانگیز و دردناک پیشِ روی زائران گشوده شد؛ منظرهای از تخریب، بیتوجهی و فراموشی یکی از کهنترین و معنوی ترین یادگارهای این دیار.
این گروه پانزده نفره که به نیت زیارت و برگزاری دعای پرفیض زیارت عاشورا در جوار مرقد مطهر شهید خاص کشوری هدایتالله طیب، دانشجوی مبارز و آزادهای از تبار طایفه تاج الدین طیب و نماد ایمان، در کنار امامزاده حضور یافته بودند، با اندوهی عمیق شاهد فروریختن شکوه گذشته این بقعه متبرکه شدند.( وضعیت این امامزاده بی شباهت به منطقه موگر نیست)
بنای امامزاده صاحبرضا (ع) با قدمتی نزدیک به چهار قرن، که بنابر روایت تاریخی در حدود سال ۱۰۳۸ هجری قمری احداث و در سال ۱۲۵۰ هجری قمری برای آخرین بار به همت یکی از خیران معتقد و متمکن طایفه تاج الدین طیب مرمت کامل گردیده، امروز در شرایطی بهسر میبرد که گنبد مخروطی آن در آستانه ریزش کامل قرار دارد و آثار حفاریهای غیرمجاز و دستبرد سوداگران در اطراف ضریح و صحن بقعه، چون زخمهایی کهنه بر پیکره این یادگار ایمان نشسته است.
با نهایت تأسف و تعجب، تا امروز نه اداره کل اوقاف و امور خیریه استان کهگیلویه و بویراحمد و نه اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری اقدام مؤثری برای مرمت، استحکامبخشی یا حتی حصارکشی حفاظتی این مکان مقدس انجام ندادهاند.
این در حالی است که بنابر شواهد معماری، نوع مقرنسها و طاقنماهای جناغی، این بقعه از آثار ارزشمند دوره صفویه است و از نظر فرهنگی و هویتی، یکی از نشانههای زنده و اصیل تاریخ ایمان مردمان این سرزمین بهشمار میآید.
اهالی و عشایر منطقه، از گذشته تاکنون، این امامزاده را چون تکیهگاه دل و پناهگاه دعا دانستهاند؛ بارها با همت مردمی و هزینههای شخصی به پاکسازی، سفیدکاری و تعمیرات جزئی آن پرداختهاند، اما نبود پشتیبانی نهادی و غفلت مسئولان سبب شده که امروز حتی پایههای استواری بنا در خطر فروپاشی کامل قرار گیرد.
آیا رواست امامزادهای با چنین سابقه و جایگاه، در کنار مزار شهیدی مظلوم و نامآور چون هدایتالله طیب، اینگونه مغفول و متروک بماند؟
آیا باید همواره صبر کنیم تا میراث دینی و هویتیمان فرو بریزد و خاکسترش یادمان بیفتد که روزی در اینجا چراغی از ایمان میسوخت؟
لذا اهالی مؤمن روستاهای موگر علیا و سفلی، تنگ برد سفید و آببهاره و اعضای گروه زیارتی، فرهنگی وگردشگری طایفه تاج الدین طیب، با دلی پر از حسرت و امید، از مسئولان اداره کل اوقاف و میراث فرهنگی استان کهگیلویه و بویراحمد بهطور جدّی مطالبه دارند که:
دستگاههای ذی ربط کارشناسان فنی و مرمتی را جهت بررسی وضعیت ایستایی و گنبد بنا اعزام کنند؛
عملیات استحکامبخشی، بازسازی گنبد و بدنهی بقعه را در اولویت فوری مرمتهای استانی قرار دهند؛
نسبت به ثبت رسمی بقعه در فهرست آثار ملی و مذهبی کشور اقدام گردد؛
و در نهایت، تدابیری برای حفاظت شبانهروزی و جلوگیری از حفاریهای غیرمجاز و همچنین برق دار نمودن آن اندیشیده شود.
زیرا بقعهی امامزاده صاحبرضا (ع) نه فقط یادگار ایمان گذشتگان، که تندیس هویت، باور و پیوند نسلها با نور اهلبیت(ع) است؛
خاموش شدن چراغ این بقعه، خاموشی بخشی از روح مردمان مؤمن این دیار است.
بیتفاوتی در برابر تخریب چنین مکان مقدسی، بیحرمتی به میراث معنوی یک قوم و غفلتی نابخشودنی در برابر امانتی الهی است که به دست ما سپرده شده است.
گروه زیارتی، فرهنگی و گردشگری ۱۵ نفره مورخ ۱۱ مهرماه ۱۴۰۴ طایفه تاجالدین طیب و اهالی روستاهای موگر علیا و سفلی، تنگ برد سفید و آببهاره شهرستان لنده
