۳ طرح تولیدی در دهدشت در انتظار حمایت مسئولان/ آقایان مدیر بانکی، لطفا به رویکرد بگیر و ببند پایان دهید!

ریواس جنوب/در میان همه مظلومیت و محرومیت کهگیلویه بزرگ، سه تا از تنها واحد‌های فعال این دیار در آستانه تعطیلی و در انتظار حمایت مدیران اجرایی و بانکی است؛ شرایط نامطلوب اقتصادی کشور و سیاست بگیر و ببند برخی بانک‌ها، گلوی تولید و تولیدکننده را محکم فشار می‌دهند؛ در این وضعیت، کم نیستند مدیرانی که به دنبال راهی برای گیر دادن هستند و البته اندک مدیرانی هم در لابه‌لای قانون دنبال راهی برای حمایت هستند و فرق این دو رویکرد مدیریتی، سرنوشت اشتغال یک استان را رقم می‌زند.

به گزارش ریواس جنوب، کارخانه آجر دهدشت، گاوداری بزرگ عرفانی در دهدشت و تنها واحد بسته‌بندی مواد غذایی دهدشت سه تا از طرح‌های فعال در کهگیلویه هستند که هر سه با مشکلات جدی مواجه هستند.

کهگیلویه با نمایندگی حدود نیم قرنِ سید محمد موحد در مجلس شورای اسلامی به عنوان وکیل مردم، در همه این نیم‌قرن که حافظه مردم یاری می‌کند، در انزوا و مظلومیت بود و قربانی بی‌عدالتی و محرومیت شد.

طرح‌های بزرگ تامین آب در کهگیلویه بعد از چندین دهه همچنان اندرخم یک کوچه‌اند و لاک پشتی اجرا می‌شوند.

پتروشیمی دهدشت که قرار بود ۱۰۰۰ روزه به سفره مردم بیاید بعد از ۱۷ سال همچنان سردرگم و اسیر وعده‌هاست.

جاده‌ها و مسیرهای ارتباطی در کهگیلویه پر است از پیچ و خم و چاله و چوله و نقاط حادثه‌خیز!

بیمارستان دهدشت که حتی در راهروهای آن هم بیمار خوابیده و توان ارایه خدمات به جمعیت بالای کهگیلویه را ندارد سال‌های سال در انتظار ساخت یک بیمارستان دیگر است اما این هم بیشتر یک وعده و یک آرزوست.

خلاصه اینکه کهگیلویه بزرگ با عملکرد مسئولان این شهرستان در طول چند دهه اخیر، نه تنها بزرگ نشد بلکه کوچک هم شد.

کارخانه آجر دهدشت یکی از تنها کارخانه‌های فعال این منطقه است که در سایه عدم حمایت‌ها، در آستانه ورشکستگی است.

این کارخانه به دلیل دریافت تسهیلات ارزی و افزایش سرسام‌آور قیمت دلار و یورو و‌… اکنون قادر به پرداخت بدهی خود به بانک نیست تا جایی که بدهی این کارخانه از ارزش آن بیشتر شده است.

رئیس‌زاده مالک این کارخانه می‌گوید که در ابتدای راه‌اندازی کارخانه آجر ما را مجبور کردند که از کشور چین، کوره را وارد کنیم و برای همین این کوره که بی‌کیفیت بود بعد از ۴ ماه کاملا فروریخت و ضرر و زیان فراوانی وارد کرد و همان‌موقع التماس کردیم یک تسهیلات به ما دهند تا کوره را راه بیندازیم و با فروش آجر، بدهی خود را بدهیم اما نکردند و اکنون هیچ صنعتی در این استان، زورش به پرداخت چنین بدهی دلاری نیست.

این کارخانه ۳۳ میلیون یورو بدهی ارزی و ۶۶ میلیارد تومان بدهی ریالی دارد، نرخ تسهیلات آن هفت درصد اما نرخ جریمه دیرکرد آن ۱۲ درصد بوده است.

روز گذشته و در ستاد تسهیل و رفع موانع تولید مقرر شد که این کارخانه بخشی از بدهی ریالی خود را به بانک صنعت و معدن پرداخت کند، بانک اقدامات قضایی را متوقف کند تا در سفر دولت به استان برای بخشودگی تسهیلات ارزی ناشی از افزایش قیمت ارز، مصوبه‌ای از هیئت دولت گرفته شود تا بلکه این کارخانه خوب، زمین‌گیر نشود.

گاوداری عرفانی در دهدشت بعد از گاوداری بنیاد مستضعفان، بزرگترین واحد گاوداری استان است که حدود ۲ هزار رأس گاو و گوساله دارد.

این واحد روزی برند مشهور و پرفروش لبنیات «ده‌شیر» را در دهه ۸۰ را تولید می‌کرد اما متاسفانه تعطیل شد و اکنون واحد گاوداری آن نیز به دلیل کمبود آب و خشک شدن چاه آن در بحران است.

استاندار در ستاد تسهیل دستور داد تا شهرک صنعتی دشت‌مازه که هیچ واحد صنعتی در آن مستقر نیست، آب مورد نیاز این گاوداری را به طور موقت تامین کند و در این مدت، شرکت آب منطقه‌ای برای تامین آب پایدار این واحد گاوداری، فکری کند.

آقای دایی، جوان دهدشتی است که تنها صنعت بسته‌بندی مواد غذایی در دهدشت را با تولید ۵۰ محصول مختلف، راه‌اندازی کرد اما آنقدر از این جوان حمایت نشد که در ۱۵ ماه اخیر بیشتر وقتش را در راهروهای ادارات استان و بانک کشاورزی هدر داد.

دایی می‌گوید که هیچ کدام از کارمندان استانداری، جهاد کشاورزی و بانک کشاورزی حتی یک روز را هم در این یکسال و سه ماه پیدا نمی‌کنند که من در ادارات آنها پیگیر مشکلات این طرح نبوده باشم.

اختلاف با بانک کشاورزی و نرخ بهره بازپرداخت اقساط، اقدامات قضایی و مسدود کردن حساب تولیدکننده و عدم دریافت سهمیه شکر مهمترین مشکلات این واحد تولیدی است که در ستاد تسهیل، از بانک فرصت گرفته شد تا بخشی از بدهی پرداخت و نرخ تسهیلات آن با درصد معقولی محاسبه شود و سهمیه شکر نیز به آن تخصیص داده شود.

۴ ماه بعد از آنکه بانک کشاورزی تسهیلات سرمایه در گردش را به او داد، اقدام قهری علیه این سرمایه‌گذار انجام داد و همه حساب‌های او و شرکتش را مسدود کرد؛ از ۱۵ میلیاردی که نیاز او بود فقط یک میلیارد تسهیلات به او دادند.

این واحد اشتغال‌زا، با دستگاه‌های اتومات سه حالته، پیشنهادهایی از سایر استان‌ها دارد که آنجا فعالیت کند اما این جوان دهدشتی برای ایجاد اشتغال در زادگاه خود علاقه دارد هرچند به سد عدم حمایت مدیران مربوطه خورده است.

از سه طرح مشکل دار کهگیلویه، دو طرح در حوزه جهاد کشاورزی است که انتظار می‌رود رضا فرازی که به تازگی متولی کشاورزی این استان شد، فکری کند که واحد‌های تولیدی بخش کشاورزی قبل از تعطیلی، حمایت شوند.

وقتی یک سرمایه‌گذار بومی بزرگترین واحد گاوداری استان را راه‌اندازی می‌کند باید دستش را هم بوسید و او را حمایت کرد؛ چرا تولیدات لبنیات ده‌شیر که طرفداران زیادی هم داشت به این راحتی تعطیل شود؟ چرا این کارخانه را مجدد احیا نمی‌کنید؟

از آقای مصلح، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای نیز انتظار می‌رود برای تامین آب این گاوداری بزرگ، اقدامی عملی کند

صابر دایی جوان ۳۰ ساله‌ای که در صنعت بسته‌بندی تنها سرمایه‌گذار این حوزه است چرا نباید حمایت شود؟ چرا باید این همه وقتش را در راهروهای ادارات بگذراند؟ چرا حسابهای او و شرکتش مسدود شده است؟ چرا مصوبات ستاد تسهیل به طور کامل اجرا نمی‌شود؟

چرا بانک کشاورزی، اقدامات قضایی را علیه این سرمایه‌گذار جوان شروع کرده و حمایتی نمی‌کند؟ آیا نمی‌شود با درک شرایط کشور، به جای بگیر و ببند، از واحد‌های تولیدی حمایت کنیم؟

این واحد‌های تولیدی با اندکی حمایت به تولید خود ادامه می‌دهند و اگر این حمایت‌ها انجام نشود به توسعه کهگیلویه ظلم شده است.

اخیرا بانک گردشگری هم همین سیاست بگیر و ببند را علیه واحد سرمایه‌گذاری پارک آبی تلخسرو که بخشی از آن با پروژه هتل مشترک است، به کار گرفته و درکنار شرایط بحرانی اقتصاد کشور، گلوی تولید و سرمایه‌گذاری را فشار می‌دهند.

البته در میان سخت‌گیری‌های برخی بانک‌ها که اجرای قانون خشک و روی نامهربان آن ملاک‌عملشان است، برخی بانک‌ها رویه معقول‌تری در پیش گرفتند و تولیدکنندگان واقعی و پای کار را به خوبی حمایت می‌کنند یعنی دنبال راهی برای کمک می‌کردند نه راهی برای گیر دادن! بانک توسعه تعاون اخیرا رویه حمایتی را پیشه کرده و مدیر این بانک در کهگیلویه و بویراحمد گاها بیشتر از مدیران اجرایی به واحد‌های تولیدی سر می‌زند و هر جا ببیند تولیدکننده‌ی واقعا دنبال تولید است، روی مهربان قانون و بانک را رو می‌کند و تاکنون تولیدکنندگانی که سرنوشتشان به بانک توسعه تعاون گره خورده، با لبخند و خوشحالی از این بانک بیرون رفتند.

انتهای پیام/