راهاندازی اینترنت پرسرعت در دو روستای شهرستان رستم و انتشار این خبر توسط ادارهکل ارتباطات و فناوری بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرده که چرا هنوز در استانی با وسعت و ظرفیت فارس، دسترسی به اینترنت برای برخی روستاها خبر محسوب میشود نه یک حق بدیهی؟
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری ریواس جنوب، برخورداری روستاهای دشتک علیا و شهنه از اینترنت پرسرعت همراه هرچند خبری امیدوارکننده برای ۶۱۷ نفر از ساکنان این مناطق است اما در عین حال آینهای است که شکاف دیجیتال در استان فارس را بیپرده نشان میدهد. پروژهای با هزینه شش میلیارد تومان پس از سالها انتظار، دو روستا را به شبکه ارتباطی کشور متصل کرده؛ اتفاقی که همزمان میتواند هم نشانهای از حرکت رو به جلو باشد و هم یادآور عقبماندگیهای انباشتهشده در سایر نقاط روستایی استان شود.
از دشتک تا شهنه؛ رسیدن سیگنال، دیر اما ضروری
مدیر کل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان در این باره گفت: با راهاندازی یک سایت جدید تلفن همراه، دو روستای دشتک علیا و شهنه از توابع شهرستان رستم زیر پوشش اینترنت پرسرعت همراه قرار گرفتند.
حمید سلیمان پور در تشریح جزییات این پروژه گفت: با نصب و راهاندازی یک سایت نسل چهارم تلفن همراه، دسترسی ساکنان روستاهای دشتک علیا و شهنه از توابع بخش مرکزی شهرستان رستم، در مجموع با جمعیت ۶۱۷نفر در قالب ۱۷۴ خانوار به اینترنت پرسرعت همراه فراهم شد.
او مبلغ هزینه شده برای راه اندازی این طرح را که توسط ایرانسل اجرا شده است را مبلغ شش میلیارد تومان از محل اعتبارات طرح خدمات عمومی اجباری روستایی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات اعلام کرد و گفت: تلاش بخش ارتباطات استان پوشش کامل و سراسری اینترنت پرسرعت در روستاهای استان است تا هیچ نقطهای از این فناوری محروم نماند.
روشن شدن چراغ اینترنت در دو روستا؛ فارس هنوز در انتظار پوشش کامل
اتصال دو روستا به اینترنت نسل چهارم، بیتردید اقدامی ارزشمند و ضروری است بهویژه در دورانی که اینترنت دیگر صرفاً ابزار سرگرمی نیست بلکه زیرساخت آموزش، سلامت، اشتغال، کشاورزی هوشمند و حتی ماندگاری جمعیت در روستاها به شمار میرود اما استان فارس با صدها روستا، پراکندگی جغرافیایی گسترده و نقش مهم در امنیت غذایی و اقتصادی کشور نمیتواند توسعه ارتباطات را به پروژههای نقطهای و مقطعی محدود کند. وقتی برای جمعیتی کمتر از ۷۰۰ نفر، اعتباری چند میلیاردی صرف میشود، این سؤال جدی مطرح است که چه تعداد روستای دیگر همچنان پشت دیوار بیسیگنالی ماندهاند و برنامه زمانبندیشده برای آنها چیست؟
از سوی دیگر، تأکید بر پوشش کامل و سراسری زمانی معنا پیدا میکند که شاخصهای شفاف، نقشه راه مشخص و گزارشهای دورهای از میزان پیشرفت پروژهها ارائه شود. در غیر این صورت، هر افتتاح جدید، هرچند ارزشمند، بیشتر شبیه مُسکنی موقت برای دردی مزمن خواهد بود؛ دردی به نام نابرابری ارتباطی.
لذا برخورداری دشتک علیا و شهنه از اینترنت پرسرعت برای استانی با این وسعت و اهمیت، کافی نیست. نیاز امروز فارس نه فقط اجرای پروژههای موردی بلکه استمرار، شتاب و عدالت در توسعه زیرساختهای ارتباطی است. اگر قرار است روستاها در چرخه توسعه باقی بمانند و مهاجرت معکوس معنا پیدا کند، اینترنت باید از خبر خوش به حق همیشگی همه روستاییان استان تبدیل شود.
