شرکت آب و فاضلاب استان کهگیلویه و بویراحمد در پاسخ به گزارش «زوایای پنهان یک حادثهی ویرانگر در کهگیلویه و بویراحمد؛ خسارت ۳۲۰ میلیارد تومانی به تاسیسات آب و فاضلاب گچساران/ رضایی مقصر است یا قهرمان داستان؟ سکوت تاجگردون و واکنش عجیب استاندار!» جوابیهای را به دفتر ریواس جنوب ارسال کرد.
به گزارش ریواسِ جنوب از یاسوج، در این جوابیه آمده است؛
سیر تا پیاز ماجرای آتش سوزی ایستگاه پمپاژ امامزاده جعفر گچساران
۵۰ روز از آتش سوزی در ایستگاه پمپاژ امامزاده جعفر گچساران می گذرد و حالا با قطعیت برخی بررسی ها، زوایایی از این حادثه جهت اطلاع افکار عمومی و مشترکان آبفا بعنوان شرکای حیاتی آب و فاضلاب ارائه می شود.
حادثه در ایستگاه ها و تابلوهای برق مجتمع های پمپاژ یکی از اتفاقات معمول است. در همان روزی که شاهد سوختگی در گچساران بودیم همزمان دم دره دهدشت نیز سوختگی پمپ بعلت نوسانات برق در روزهای نخست جنگ تحمیلی سوم، اتفاق افتاد.
در ادامه اجمالاً به بیان نکاتی پیرامون این موضوع و به جهت تنویر افکار عمومی و در پاسخ به مطلب سایت خبری تحلیلی ریواس جنوب، میپردازیم:
اگرچه این ایستگاه دارای سیستم های حفاظتی بود و نوسان داخلی را تشخیص و از تابلوها حفاظت می شد منتها نوسان برق رخ داده در این حادثه در خط اصلی برق بود.
در همان ساعت ابتدایی بروز حادثه همه گزارشات و اخبار مرتبط پیرامون حادثه با نهادهای نظارتی و امنیتی به اشتراک گذاشته شد و تیمی کارشناسی از سوی شرکت تعیین تا به قید فوریت موضوعات مرتبط با این حادثه از قصور انسانی احتمالی گرفته تا موضوعات فنی بررسی و حقیقت یابی شود.
در بررسی های بعمل آمده مواردی که با قطعیت قابل بیان است بدین شرح است: عمر تجهیزات مذکور بالای ۶۰ سال بود و همانطور که اشاره شده سالها از عمر مفید آنها گذشته، از طرفی این تجهیزات سوئیسی و آلمانی بود و در سالهای اخیر با توجه به تحریم های ظالمانه بر کشور، عملاً پشتیبانی از این تابلوها با قطعات اصلی ممکن نبود. تا این حد که مشکلی که در ۱۴۰۴ برای این ایستگاه پمپاژ ایجاد شد ما را مجبور به رایزنی با تمام کشور و در نهایت تأمین قطعه دست دوم از سدی در مشهد کرد.
در خصوص خطای انسانی نیز بررسی های ابتدایی ما حاکی از این بود که عملیات جوشکاری تجهیز یکی از چاه های تغذیه کننده میتوانسته در بروز حادثه نقش آفرین باشد، اما بررسی موشکافانه روشن کرد جدا بودن ترانس چاه از ترانس ایستگاه پمپاژ و تأیید نوسان در خط اصلی انتقال برق، ارتباط مستقیم حادثه با این عملیات جوشکاری را قویاً رد کرد.
نیروی انسانی مستقر در ایستگاه پمپاژ و چاه اگرچه ضمن اطفای حریق با مراکز امدادی نیز تماس گرفته اند اما شدت آتش سوزی در نهایت بر تلاش همکاران ما در اتاق برق غالب آمد با این وجود، تلاش ها مانع از سرایت آتش سوزی به اتاق ایستگاه پمپاژ شد.
در خصوص مبلغ ادعایی خسارت برای تجهیزات از بین رفته، رقم قید شده ابداً دقیق نیست و عاری از واقعیت است چرا که تجهیزات از بین رفته بیش از ۶۰ سال عمر داشته و خارج از رده محسوب می شدند و قیمت گذاری آنها روال خاص کارشناسی خود را دارد از طرفی به واسطه همین فرسودگی و هزینه بالای تعمیرات و نگهداری، آب و فاضلاب مطالعات فنی و مهندسی لازم برای نوسازی این ایستگاه را در سال ۱۴۰۴ انجام داده بود.
گفتنی است با اصلاحاتی که در این ایستگاه پمپاژ آنهم در کمتر از ۴۸ ساعت تدارک دیده شد، ظرفیت دبی آب ورودی به مخازن شهر گچساران به میزان ۴۷ درصد افزایش یافت و این یعنی مشکلات کم آبی گذشته نیز مرتفع شد که در تاریخ آبرسانی به این شهر کم سابقه است.
در پایان از رسانه های انتظار داریم منصفانه و بر اساس داده های درست و منطقی به سراغ چالش ها بروند، قطعاً نقد را برای اصلاح ایرادات یک ضرورت می دانیم اما از آن طرف خبر رسانی بر اساس داده های نادرست را مضر، موجب نا امیدی جامعه و به دور از شأن رسانه های حرفه ای می دانیم. در چالش های رخ داده ما انتظار داشتیم رسانه ها در کنار ما برای رفع محرومیت این استان از تجهیزاتی به قدمت ۶۰ تا ۷۰ سال فریاد بزنند و گرنه ما بخاطر تلاش ها «یا بهتر بگوییم انجام وظیفه ای» که در طول جنگ و بارش های سیل آسا با کمک فرزندان شما در این شرکت داشتیم و اجازه ندادیم نگرانی و دردسری به واسطه قطعی آب متوجه مردم شود، به دنبال تشویق نبودیم.
