استان کهگیلویه و بویراحمد افزون بر یک چهارم نفت و گاز کشور را تولید می‌کند اما خودش همین نفت و گاز و فراورده‌های نفتی را از دیگر استان‌ها، وارد می‌کند و در آن‌چه خودش هم تولید می‌کند،  وابسته است، این در حالی است که زمین محل احداث پتروشیمی دهدشت زیر کشت پیاز رفته و از طرفی برخی روستائیان ما انتظار زمستان لرزانی را می‌کشند؛ برای مردم این استان، لوله‌های نفت و گاز روی زمین سکونتشان و دود و آلودگی آن در هوای تنفسشان است، اما تاکنون نه نفت و نه فراورده‌هایش برای سرمای زمستان و بیکاری همیشگی‌اشان چاره‌ای نداشته است.

به گزارش ریواس، سیاست اقتصاد مقاومتی یکی از راهگشاترین سیاست‌هایی بوده که در طول دوره عمر انقلاب اسلامی تبیین شده و مورد توجه مسئولان نظام و دولتمردان قرار گرفته است.

اما آنچه در این بین مهم است این بوده که “فعل” اقتصاد مقاومتی تاکنون تنها در حرف و شعار صرف شده و اقدام واقعی آنگونه که باید انجام نشده است.

این عدم جدی گرفتن این سیاست راهگشا در سطح کلان در حالی است که استان‌ها نیز می‌بایست در نیازهای مهم خود خودکفا شوند و به دیگر استان‌ها و خارج از کشور وابسته نباشند.

داشته‌هایی که منجر به رنگین شدن سفره مردم نمی‌شوند

استان کهگیلویه و بویراحمد در کنار داشته‌های زیادی چون گیاهان دارویی، تولیدات کشاورزی، معادن فسفات، آب و جنگل و برخی ظرفیت‌های دیگر، از معادن عظیم نفت و گاز برخوردار است که اکنو در شرایط تحریم نیز بار عمده درآمدهای نفتی کشور را تحمل می‌کند.

با وجود این همه داشته و موقعیت این استان تاکنون نتوانسته است برای رنگین شدن سفره شهروندانش و بیکاری بیکارانش، آستینی بالا بزند و اقدامی مؤثر انجام دهد.

مدیرانی که نه از عرق کشاورزان و نه از نعمات خدادادی استفاده نمی‌کنند

اگر چه این استان از هیچ‌کدام از داشته‌هایش به نفع ساکنانش بهره خاصی نبرده و عمدتا” بلااستفاده مانده ولی در برخی موارد که یا به واسطه عرق کشاورزانش و یا نعمات خدادادی دست به تولید زده است، نیز نتوانسته است از همین تولیدات برای رفع نیازهای خودش استفاده کند.

این قصه پردرد در مورد محصولات کشاورزی که واسطه‌ها این محصولات را به قیمت ناچیز می‌خرند و از استان خارج می‌کنند و بعد از چند روز با قیمت‌های گزاف به خود همین مردم و تولیدکنندگان آن می‌فروشند، تقریبا برای همه آشنا و محرز است اما در مورد نفت و گاز، داستان کمی متفاوت‌تر است.

نفت و گاز، تولیدی انحصاری است و کش و قوس‌ها و پیچیدگی‌های بازار عرضه و تقاضا را ندارد لذا اینکه ما در نفت و گازی که خودمان تولید می‌کنیم بخواهیم وابسته با سایر استان‌ها باشیم، قصه‌ای دردناک‌تر است.

نفت و گاز ما از سایر استان‌ها برای مصرف مردم بارگیری می‌شود

نفت و گاز، صنایع وابسته و فراورده‌های زیادی دارند که از توپ تنیس گرفته تا بنزین را شامل می‌شود و این انتظار که بخواهیم این فراورده‌ها هم در استان خودمان تولید شوند و اقتصادمان متحول شود، با این توان مدیریتی استانی و نگاه توسعه‌ای حاکم بر کشور، نوعی بلندپروازی است و حتی بسیاری از فراورده‌های وابسته به نفت- به واسطه خام‌فروشی- در درون کشور هم تولید نمی‌شود چه برسد به استان کهگیلویه و بویراحمد.

آنچه مدنظر این گزارش است، این بوده که خود نفت، گاز و گازوئیلی که در کهگیلویه و بویراحمد تولید می‌شوند ابتدا به سایر استان‌ها می‌رود و بعد از برخی عملیات، مجددا” به استان می‌آید.

سوختی که در سرزمین تولید آن نه ارزان‌تر است و نه سهل‌الوصول

موضوعی که قیمت گاز را برای شهروندان این استان کمرشکن کرده است چرا که فارغ از سیاست‌های کلان شرکت گاز کشور، این یک خواسته طبیعی و به حق است که گاز و نفت در سرزمینی که محل تولید آن است و دود و آلودگی آن، امان ساکنانش را بریده است، ارزان‌تر و سهل‌الوصول‌تر باشد.

لرزیدن از سرما، قطع جنگل یا صرف هزینه و سختی زیاد

علاوه بر گاز، نفت این استان نیز وارداتی است و شهروندان و روستائیان زیادی در کهگیلویه و بویراحمد برای نبود یا سختی‌های دریافت نفت سفید یا مجبورند درختان جنگل را قطع کنند یا از سرما به خود بلرزند و یا هم بخشی از درآمد ناچیزشان را با سختی زیاد، صرف خرید نفتی کنند که چاه‌ها و لوله‌هایش زیر زمینشان وآلودگی و دودش در هوای محل تنفسشان است.

آنقدر از پتروشیمی حرف زده شد که قبح نداشتن آن شکسته شد

به گزارش ریواس، بنزین و گازوئیل مصرفی کهگیلویه و بویراحمد در پالایشگاه نفت آبادان، شیراز و اراک به مرحله قابل استفاده تبدیل می‌شود و گاز مصرفی ما نیز در عسلویه و بیدبلند با ماده اولیه و خام تولیدی همین استان، فراورش می‌شود؛ این درحالی است که زمین محل احداث پتروشیمی دهدشت، زیر کشت پیاز و هندوانه رفته است! و برای احداث پتروشیمی گچساران نیز چرخه‌ای نامطمئن و شرط و شروط‌های زمان‌بر تعریف کردند تا مردم این استان همچنان درگیر اگر و اما باشند و دود بخورند.

از سوی دیگر مسئولان ارشد این استان و نمایندگان مردم در مجلس آنقدر از تأسیس پتروشیمی و پالایشگاه در این استان حرف زدند که قبح نداشتن آن شکسته و به موضوعی عادی در میان مردم تبدیل شده است.

به عبارت ساده‌تر همه آنچه این استان در حوزه انرژی تولید می‌کند را همزمان وارد هم می‌کند تا این ظرفیت مهم در اقتصاد یک استان و نسخه شفابخش در درمان بیکاری این استان همچنان مغفول بماند.

تأیید و اذعان مدیرعامل شرکت گاز کهگیلویه و بویراحمد

علاوه بر نقش تولید نفت و گاز در اقتصاد و اشتغال، از جنبه اقتصاد مقاومتی هم که به موضوع نگاه کنیم، نتوانستیم عملکرد موفقی داشته باشیم.

هوشنگ صیدالی، مدیرعامل شرکت گاز کهگیلویه و بویراحمد در شورای راهبردی اقتصاد مقاومتی با اذعان به این موضوع و تأیید محتوای این گزارش، گفت: ما تولیدکننده نفت و گاز هستیم ولی همه نیاز ما در این حوزه وارداتی است.

وی، جایگزینی گاز را به جای سوخت مایع – گازوئیل- و نفت را یک اقدام مؤثر برای کمک به تحقق اقتصاد مقاومتی خواند و افزود: در حال حاضر مصرف گاز در این استان در حال افزایش و مصرف نفت و گازوئیل در حال کاهش است که این کمکی به اقتصاد مقاومتی است.

احداث پالایشگاه و تخفیف تعرفه‌های گاز و نفت در سرزمین طلای سیاه

وی تصریح کرد: همچنین بازدهی وسایل گازسوز و نفت‌سوز را از دیگر اقدامات در دستور کار این شرکت است.

به گزارش ریواس احداث پالایشگاه و پتروشیمی در استانی که بخش عمده‌ای از انرژی کشور را تولید می‌کند و همچنین تخفیف تعرفه‌های گاز و نفت، نه خواسته زیادی است و نه آنقدر شاهکار که بیش از یک دهه است نمایندگان مجلس آن را در حد شعار انتخاباتی و حرف‌های رأی جمع‌کن تنزل دادند.

به نظر می‌رسد این خواسته بحق مردم در این ایام نیز تحت‌الشعاع هیجانات و وعده‌های احساسی انتخاباتی قرار می‌گیرد اما حقیقت آن است که دولتمردان و نمایندگان فعلی و آینده این استان باید بدانند که تحمل مردم برای انتظار کشیدن و ظرفیت ریه‌های آنان برای استشمام دود و آلودگی به اتمام رسیده و اکنون اقدام عملی می‌خواهند نه وعده و وعید و توضیح و تقسیرهای پیچیده اقتصادی.

————————–

گزارش از کریم بنام

————————–

انتهای پیام/ک-ب