سیدجواد میری – جامعه شناس
مطمئنا آمدن آقای رئیسی در کورس انتخابات او را از گمنامی به در خواهد آورد و افکار عمومی ایران با یک رجل سیاسی جدید در سپهر جمهوری اسلامی آشنا خواهند شد. اما کسانیکه به او مشورت داه اند تا او نقش سیاسی خویش را در بالاترین سطح کنش سیاسی در برابر روحانی که به طرق مختلف نماینده طبقه متوسط و شهری ایران-پس از ۸ سال سیاستهای پوپولیستس احمدی نژاد- گردیده است، به نظرم پوست خربزه ای زیر پای آقای رئیسی گزارده اند. چرا؟ چون با قرار گرفتن در جایگاه رقیب روحانی، به صورت خودکار، رئیسی این سیگنال را به جامعه خواهد داد که او نماینده طبقات دیگری و از جمله لایه های “خاص” در جامعه خواهد بود که با توسعه سیاسی و اقتصادی مبتنی بر تقویت طبقه متوسط-که موتور محرکه توسعه در هر جامعه معقولی است- به مخالفت برخاسته است.
تقابل با رویکرد غالب در جامعه نه تنها محبوبیت نخواهد آورد بلکه مشروعیت سیاسی را نیز متزلزل خواهد نمود. به زبان دیگر، مشاوران آقای رئیسی او را وارد بازی باخت-باخت نموده اند. حال این یک سوی این معادله است، زیرا سوی دیگر معادله، مسئله مجلس خبرگان و رسیدن به جایگاه رهبری است که میتواند در این بازی سیاسی حدود و ثغورش در این انتخابات مشخص گردد. چطور؟ پیروز این هماورد با جایگاهی که در جامعه پیدا میکند تا حدود زیادی میتواند، در غیبت بسیاری از بزرگان در ۱۴۰۰، بر ذهنیت ظاهری مجلس خبرگان تاثیر عمیقی بگذارد. به عبارت دیگر، کسانیکه رئیسی را مجاب به آمدن نمودند، ستاره ای را که میتوانست به عنوان یکی از نامزدهای رهبری آینده مطرح گردد را با حربه تکلیف به میدان آوردند و ظرفیت او را که در سایه تقدس آستان قدس میتوانست بالا رود با سرعت سوزاندند. از اینرو من فکر میکنم این پوست خربزه ای بود که برخی از معماران پشت صحنه با زیرکی برای او پی ریختند و او در این زمینه دچار سوء محاسبه شد.
انتهای پیام/ی
