متن کامل نطق پیش از دستور علی ناصری در چهل و هشتمین جلسه شورای اسلامی شهر شیراز به شرح زیر است:
این خبر بهروز میشود…
در روز هفدهم مردادماه سال ۱۳۷۷ محمود صارمی، خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی به همراه ۸ نفر از اعضا کنسولگری ایران در مزار شریف افغانستان به دست گروهک تروریستی طالبان به شهادت رسیدند به مناسبت شهادت این خبرنگار وظیفه شناس، شورای فرهنگ عمومی ۱۷ مردادماه را به عنوان روز خبرنگار نامگذاری نمود.
خبرنگار و روزنامه نگار با خلق بهترین آثار و واژه ها درد و مشکلات مردم را بازگو می کند اما وقتی که به مشکلات خود می رسد چیزی نمی نویسد او برای مردم می نویسد اما کسی برای او نمی نویسد.
روز خبرنگار و روز تشکیل جهاد دانشگاهی گرامی باد.
و اما بعد…
در بحث توسعه پایدار، رشد اقتصادی، سلامت و کیفیت محیط زیست بعنوان عوامل مهم، مورد توجه سیاستگذاران است. بنابراین وضعیت سلامت و کیفیت محیط زیست عوامل مهم اثرگذار بر تولید و ایجاد درآمد و ثروت خواهند بود. تعریف سلامت از دیدگاه جهانی برخورداری از آسایش جسمی، روانی و اجتماعی است و در ادبیات اقتصاد، این موضوع اثبات و نهادینه شده است که بهبود وضعیت سلامت، بر بهره وری نیروی کار و فعالیت های اقتصادی اثرگذار خواهد بود. در قرن حاضر ، محیط زیست یکی از مؤلفه های اصلی سیاست های کلان جهانی بوده و بسیاری از مؤلفه های دیگر را تحت الشعاع قرار داده است و بهمین دلیل مهمترین عامل و پیش نیاز بسیاری از فعالیت ها در سطح کلان، سازگاری با محیط زیست است و آلودگی های زیست محیطی از مهمترین چالش های جامعه انسانی در قرن بیست و یکم است.
بخش کشاورزی نسبت به سایر بخش های اقتصادی همواره ارتباط بیشتر و نزدیکتری با محیط زیست دارد بطوریکه از دیدگاه بسیاری از صاحبنظران، محیط زیست زیربنا و پایه اصلی فعالیت های تولیدی در بخش کشاورزی است. افزایش مصرف مواد شیمیایی و نا آگاهی کشاورزان در استفاده از این مواد موجب ناسالم شدن محصولات کشاورزی و آلودگی محیط زیست می شود.
گرچه استفاده از نهاده هاي شیمیایی از قبیل سموم و کود در کشاورزي باعث افزایش تولید گردیـده اسـت ولـی در عـین حـال پیامدهاي منفی زیادي روي زمینهاي زراعی، ایمنی و کیفیت محصولات، سلامتی مصرف کنندگان و محیط زیست داشته است.کاربرد بیش از ۳۰۰ ترکیب شیمیایی خطرناک و مصنوعی نظیر آفت کشها کودهای شیمیایی و علف کشها که سبب اختلال در سیستم سلامت انسان می شود از معایب کشاورزی عصرکنونی است. مصرف سالانه کود های شیمیایی در کشاورزیِ کشورمان حدود ۵.۴ میلیون تن است.
باید به این نکته مهم اشاره کنم که مصرف میزان ۵.۲ میلیون تن اوره سالیانه در کشور رقم وحشتناکی است که این مواد در دام ها نیز اثرات سوئی دارد به طوری که افزایش سقط جنین در دام ها به دلیل مصرف علوفه هایی با میزان اوره بالا اتفاق می افتد.
آلودگی مداوم و روز افزون محصولات کشاورزی و فراورده های غذایی به باقی مانده سموم،نه تنها موجب ظهور بیماری های ناشناخته در میان انسان ها شده، بلکه به تخریب و فرسایش منابع پایه کشاورزی از جمله آب و خاک منجر شده است و خسارت جبران ناپذیری را به محیط زیست و اکوسیستم ها وارد می کند.
باقیمانده سموم محصولات کشاورزی به آفت کشهایی مربوط میشود که در غذا و محصولات کشاورزی باقی میماند. باقیمانده سموم استانداردهایی دارد که اگر رعایت نشود باعث بیماری در انسان خواهد شد. در کشورهای مختلف مؤسساتی وجود دارد که این استانداردها را تدوین میکنند که معروف به MRL می باشند. سرانه هر فرد ایرانی نسبت به استفاده سموم در کشاورزی ۴۰۰ گرم است. ورود این باقیمانده سموم، به بدن انسان میتواند سلامتی را تهدید کند. و در صورت تماس مستقیم سموم با افراد، میتواند بسیار خطرناک باشد. بسیاری از این باقیماندههای شیمیایی بالقوه برای محیط خسارتزاست و حتی میتواند زنجیره غذایی را که در این زنجیره گوشت، ماکیان، ماهیها، روغن ، سبزیجات و خشکبار است را تحت تاثیر قرار دهد.
۹۰ درصد سرطان های گوارشی در مناطقی از کشور قرار دارد که ۵۰ درصد کودهای شیمیایی در آنجا مصرف می شود. روند سرطان های گوارشی در کشور رو به افزایش است که حداقل یک سوم آن به خاطر مصرف کودهای شیمیایی در کشاورزی است.
کشور ما در میزان آلودگی آبهای کشاورزی به سم و کود رتبه اول جهان را دارد .گیاه دارای ۱۶ المان مصرفی است که ازت، فسفات و پتاسیم از جمله آنها هستند و این در حالی است که اوره به عنوان یک کود شیمیایی منبع ازت برای گیاه است که باعث بزرگ شدن حجم گیاهان می شود.
ما برای اوره، یارانه و سهمیه قائل شدیم و خودمان کشاورزان را به استفاده از آن عادت داده ایم.نیترات موجود در کود ها ی شیمیایی خاصیت آب شویی دارد و به راحتی وارد آبهای زیرزمینی می شود و به همین خاطر ما رتبه اول آلودگی آب شرب کشاورزی در دنیا را داریم.
موضوعی به نام اپی ژنتیک وجود دارد که طبق آن عوامل محیطی غذاها می توانند ژنتیک فرد را تغییر دهند بنابراین مصرف چنین سمومی می تواند در نسل های آینده ما تغییراتی ایجاد نمایند.
برخی کشورها در حال حاضر از MRLهای بینالمللی استفاده میکنند که از آن جمله کُدِکس والِایمنتاریست است که توسط فائو (سازمان خوار و بار جهانی و سازمان بهداشت جهانی) در سال ۱۹۶۳ برای بهبود استانداردهای غذایی وضع شد. در این مقررات راهنماییها و پیشنهاداتی برای سلامتی غذا آمده است.
مطالعات انجام شده نشان میدهد که پیوستگی بین تاثیرگذاری این نوع سموم بر روی ارگانیسمها و از جمله انسان وجود دارد و حتی احتمال ایجاد انواع سرطان می رود. اگرچه بسیاری از مردم در معرض مستقیم با این نوع سموم قرار نمی گیرند اما باقیمانده سموم که از طریق میوهها، سبزیجات و غذا به آنها منتقل میشود، تحت تاثیر قرار میگیرند. سالانه بیش از ۲۴۰۰ میلیارد تومان یارانه از سوی دولت بابت کود و سموم دفع آفات پرداخت می شود و این در حالی است که قانون مصوب سال ۷۸ برای پرداخت یارانه به کودهای آلی که ضرری برای انسان و محیط زیست ندارد هنوز اجرایی نشده است. همچنین فلزات سنگین مثل سرب، نیترات، جیوه و مس که از طریق فاضلابهای شهری، وارد چرخه حیات و پس از آن داخل گیاه میشود بر اثر مرور زمان در قسمتهای مختلف بدن رسوب میکند و موجب بروز برخی انواع سرطان به ویژه سرطان دستگاه گوارشی میشود.ظاهرا وزارت بهداشت، وزارت جهاد کشاورزی و مؤسسه استاندارد، نهادهایی هستند که به نوعی باید پاسخگوی این مسأله باشند اما هنوز متولی خاصی در این زمینه وجود ندارد. هر کدام به نوعی از پذیرش این مسؤولیت شانه خالی میکنند و از هر کدام سوال میکنید دیگری را مقصر میداند یا موضوع وجود باقیمانده سم در محصولات زراعی و میوه را از اساس قبول ندارند . اکنون این سؤال پیش میآید که آیا در کشور ما ، استانداردهای صحیحی برای محصولات کشاورزی و مصرف سموم در آنها وجود دارد؟ اگر هست چند وقت یکبار به روز میشوند؟
آیا کشاورزان دانش کافی برای استفاده از سموم را دارند؟ آیا کشاورزان اطلاعات کافی از سموم و علف کشها را دارند؟ به چه میزان این آگاهی ها توسط بخش ترویج کشاورزی به آنها ارائه میشود؟
چه نهادی در کشور متولی بررسی باقیمانده سموم محصولات کشاورزی وسلامت محصولات غذایی است؟ آیا آزمایشگاههایی در سطح میادین میوه و تره بار وجود دارد تا محصولات و فراورده های کشاورزی را مورد آزمایش قرار دهد؟ آیا گزارشهایی از سوی شرکتهای مستقل از باقیمانده سموم محصولات غذایی ارائه میشود؟
و در آخر اینکه مردم تا چه اندازه از سلامت محصولات کشاورزی و فرآوردههایی غذایی که مصرف میکنند، آگاهند؟ افزایش چند برابری سرطانها و دیگر بیماریهای عجیب و غریب در کشور تا چه اندازه با باقیمانده سموم کشاورزی و آبیاری محصولات با فاضلاب مرتبط است؟
و اینها همه سئوالاتی است که به نظرمی رسد متولیان امر از جمله جهاد کشاورزی ،معاونت سلامت، غذا و داروی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باید پاسخ دهند.
انتهای پیام/ سجاد بنام
