برخی از منتخبین مجلس یازدهم نشستی را در روزهای کرونایی در تهران برگزار کردند.

به گزارش ریواس جنوب، اگر به رسانه ها و سایت های استان های مختلف نگاهی کنیم به خوبی متوجه می شویم که اظهارات شتابزده ی برخی از منتخبین در سرتیتر اخبار قرار دارد.
آنها در مورد هر مساله ای که اتفاق می افتد بلافاصله اظهار نظر می کنند و در نامه ای سرگشاده آن را در فضاهای مجازی منتشر می کنند.
صرف اظهار نظر حق هر شهروندی است چه برسد به منتخب مردم؛ اما منتخب مردم باید بداند که کجا و به چه شکلی و در چه زمانی اظهار نظر کند.
آنها تا جایی پیش می روند که برخی از عزل و نصب های کشوری را نیز محصول نامه نگاری های خود می دانند؛ غافل از اینکه در روزگار امروزی حتی نماینده ای که اکنون در مسند هم هست قدرت خاصی ندارد چه برسد به کسی که تازه انتخاب شد و هنوز وارد بازی های سیاسی و لابی ها نشد.

اخیرا برخی از نمایندگان با عنوان منتخبان زاگرس نشین که ابتدا قرار بود در یکی از نامدارترین هتل های تهران دور هم جمع شوند تا به قول خودشان تصمیمات منطقه ای را متحد تر بشوند برگزار شد اما مکان آن با فشار رسانه ای تغییر کرد.

این نشست از چند زاویه قابل نقد است:
درایامی که حتی واجب ترین جلسه تا جاییکه ممکن باشد به دلیل کرونا لغو می شود چنین جلسه ای که هنوز مجلس جدید شروع نشد چندان خوش آیند نبود.
نمایندگان که باید خود را هم سطح با مردم بدانند و در روزگاری که فقر و بیکاری امان آنها را برید قرار بر  تشکیل جلسه در مرفه ترین مکان، با ویژگی مردمی بودن نماینده منافات دارد.
این نمایندگان خودشان با اختیار خودشان و بدون دخالت و یا هوشیاری مردم مکان اولیه ی جلسه را انتخاب کردند اما بلافاصله بعد از نشست شروع به مصاحبه و نقد از مکان قبلی جلسه کردند؛ اگر مکان جلسه خوب نبود چرا قبول کردید که بروید؟ آیا اظهار نظر و انتقاد بعد از جلسه و در حالیکه فشار عمومی موجب لغو مکان جلسه شد، نوعی عوام فریبی برای نشان دادن مردمی بودن خود نبود؟
بخش عمده ای از مردم در جریان مکان جلسه و یا تغییرات احتمالی مکان جلسه نبودند و قاعدتا روح آنان نیز آزرده نمی شد اما با بوق و کرنا کردن خودتان مردم را هوشیار کردید و روان آنان را مکدر کردید.
در این جلسه بیش از آنکه تصمیمات اساسی برای کشور گرفته شود بیشتر حول مسایل منطقه ای و قومی چرخید که دامن زدن به مسایل قومی و جغرافیایی و منطقه ای باید منسوخ شود و اینکه نمایندگان در این سطح به آن دامن بزنند ترویج قوم گرایی است.