سرویس خبری 16 خرداد 1397

شب از نیمه گذشته و فضای شهر مملو از ذکر علی است. هر چه می شنوم اما، به تعبیر دکتر شریعتی، فقط مدحِ علی است و از معرفت علی چیزی عایدم نشده است. از فضای مدیحه‌سرایی فاصله گرفتم و در مورد آینده‌ی جامعه‌ای که می‌خواهد علی را داشته باشد اندیشیدم و ناخواسته، ترس وجودم را فرا گرفته بود. ترس از روزی که شکاف ظاهر و باطن، سطح و عمق و واقعیت و حقیقت، آن‌قدر زیاد شود که دیگر نتوان با هیچ چیزی آن را پر کرد!