سرویس خبری 9 فروردین 1404

گزارش های دلخراشی از مرگ های «خودخواسته» در بخش چاروسا مخابره شده است که دل هر انسان مسوولیت پذیری را به درد می آورد. جوانانی که شمعشان برای همیشه خاموش شد و خانه هایی که به تاریکی مطلق فرو رفتند و پدران و مادرانی که داغدار جوانان خود شدند. این وضعیت نگران کننده موجب جریحه دار شدن احساسات و عواطف مردم در آن منطقه شده است و بسیاری از صاحبان قلم در فضای اجتماعی خواستار بررسی و اقدامات کارشناسی شده برای عبور از این بحران شدند. در همین زمینه حیدر آریایی نژاد در یاداشتی می نویسد مرگ های اینچنینی تنها مرگ یک انسان نیست بلکه مرگ عشق و امید و مرگ کارآمدی و آغاز فصل بحران بزرگ اجتماعی است. 
آریایی نژاد یک تلنگر وارد کرد و مثل بسیاری از دردمندان این منطقه از مسوولان استان می پرسد مگر چند نفر باید خود را به کام مرگ بکشانند تا شما به خود آیید؟
او معتقد است زنگ خطر به صدا درآمده است و البته سکوت مسوولان را مرگبار خواند…