یادداشت ارسالی/
شوراها، نماد وفاق ملی و اراده جمعی برای توسعه زیستبوم محلی
به قلم اعظم رحمانپور دانش پژوه دکتری مدیریت ،فعال رسانه ای ،اجتماعی
بسم الله الرحمن الرحیم
نهم اردیبهشتماه، یادآور دمیدن روح مشارکت جمعی در کالبد مدیریت شهری و روستایی است؛ روزی که در قانون اساسی ایران، جایگاه رفیع «شوراها» به عنوان نماد مردمسالاری دینی و بستر تحقق اراده شهروندان در سرنوشت خویش تثبیت شد.
شوراهای اسلامی، مهمترین ابزار تحقق عدالت در توزیع منابع و کمرنگکردن شکاف میان مردم و حاکمیت بودهاند.
امروز که نهم اردیبهشت را گرامی میداریم، بیش از هر زمان دیگر به «بازخوانی کارویژههای شوراها» نیاز داریم.
شوراها سه رکن اساسی را دنبال میکنند:
1. نظارت هوشمندانه و فرابخشی بر عملکرد مدیریت اجرایی شهر و روستا
2. توسعه متوازن و رفع محرومیتزدایی با اولویتبندی نیازهای محلی
3. تقویت سرمایه اجتماعی از طریق شفافیت و پاسخگویی
اما آنچه امروز باید مورد توجه جدی رسانهها و گروههای فعال سیاسی و اجتماعی قرار گیرد، این است که «انتخابات شوراها» تنها یک رویداد اداری نیست، بلکه فرصتی طلایی برای بازآفرینی عهد اجتماعی میان نخبگان و مردم است.
جامعه ما تشنه نسلی از منتخبین شوراست که فراتر از وعدههای شعاری، دارای «برنامه عملیاتی مبتنی بر آمایش سرزمین» و «سابقه میدانی اثباتشده» باشند. نهم اردیبهشت فقط روز شوراها نیست؛ روز تجدید میثاق با مسئولیتپذیری اجتماعی است.
از همکاران خبرنگار خودم و همه فعالان رسانهای و مجازی میخواهم با نگاهی تخصصی، عملکرد شوراهای شهر و روستا را روایت کنند.
در پایان، ضمن تبریک به همه اعضای شوراهای اسلامی، تأکید میکنم: راه آینده، از «شورای قوی» میگذرد و شورای قوی، حاصل «انتخابی آگاهانه» است.
اعظم رحمانپور
فعال رسانه ای اجتماعی و کاندیدای هفتمین دوره انتخابات شورای شهر یاسوج
