سرویس خبری جنگل

این روزها حال ناخوش بلوط های زاگرس به ویژه در استان کهگیلویه و بویراحمد فعالان محیط زیست و طبیعت دوستان را به واکنش رسانه‌های واداشت تا شاید تلنگری برای شکل‌گیری یک همت عمومی در جهت مبارزه با آفت پروانه برگ بلوط خوار که گویا بیش از ۷۰ هزار هکتار از جنگل‌های بلوط را به قصد نابودی نشانه رفته‌اند، وارد آید.

اراضی جنگلی منطقه سروک در یاسوج که سال‌ها زیر چرخ‌های بی‌رحمانه خودروها مورد تعرض قرار می‌گرفت، امسال حال و روز بهتری دارد و درختان بلوط و طبیعت زیبای این دیار، در سایه حمایت‌های منابع طبیعی فرصت تنفس و حیاتی دوباره یافتند.

روزهایی که خبری جز نابودی و تحریب طبیعت و منابع ملی مخابره نمی‌شود، هستند هنوز مردانی از جنس صخره و بلوط که عاشقانه، بی‌منت و بی‌مزد، همه زندگی‌اشان را پای سرسبز کردن زمین پاک بویراحمد می‌گذارند؛ داستان مرد بذر به دستی که هر جا رسیده است درخت بلوطی کاشته تا مهربانی با طبیعت را به وقت امروز هم اینگونه زیبا، تعبیر و تفسیر کند.

اداره‌کل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد که ‌پروژه های حیاتی‌اش، عمدتا راکد هستند، در یک منطقه عشایری که ضرورتی نداشته است، با صرف میلیاردها تومان و بدون مجوز از منابع طبیعی، اقدام به خاکبرداری وسیع، احداث و تعریض جاده آنچنانی با تخریب گسترده و ظالمانه طبیعت کرده است؛ ظلمی به اراضی ملی که البته پشت‌پرده‌هایی هم دارد.

کهگیلویه و بویراحمد از سوختن جنگل‌هایش به تنهایی نمی‌سوزد بلکه از بی‌توجهی‌های مسئولان کشوری و بخیالی مسئولان خودش و اخیرا هم تبعیض در اختصاص بالگرد اطفای حریق می‌سوزد.

منصفانه‌ترین نقد به وضعیت موجود باید گفت که هم کارکنان منابع طبیعی که با کمترین حقوق و مزایا و امکانات به جنگ دود و آتش می‌روند مظلوم هستند و هم جنگل‌های بی‌زبانی که ما را حافظ و ناجی خود می‌دانند ؛ اما اینکه ظالم کیست همان موضوعی است که هدف همه دوستداران واقعی طبیعت است.