سرویس خبری طبیعت

آیا گلو‌های بریده‌ی ما را در‌ایست بازرسی پلیس راه ورودی از سمت شیراز دیده‌ای؟

آیا ناله‌های کودک نوپای رفیقم « بیلَهَر » را در چهارراه‌های یاسوج می‌بینی؟

این روزها حال ناخوش بلوط های زاگرس به ویژه در استان کهگیلویه و بویراحمد فعالان محیط زیست و طبیعت دوستان را به واکنش رسانه‌های واداشت تا شاید تلنگری برای شکل‌گیری یک همت عمومی در جهت مبارزه با آفت پروانه برگ بلوط خوار که گویا بیش از ۷۰ هزار هکتار از جنگل‌های بلوط را به قصد نابودی نشانه رفته‌اند، وارد آید.

پارک جنگلی یاسوج بر بام شهر کوهپایه‌ای یاسوج به نماد ناکارامدی مدیران تبدیل شده است؛ همه بی‌صاحبی این پارک را می‌شود از ورودی آن فهمید. تابلویی تبلیغی حجیم و بتنی روی گلوی بلوط جوان افتاده است تا روی آن از اهمیت حفظ بلوط بنویسند! 

روزهایی که خبری جز نابودی و تحریب طبیعت و منابع ملی مخابره نمی‌شود، هستند هنوز مردانی از جنس صخره و بلوط که عاشقانه، بی‌منت و بی‌مزد، همه زندگی‌اشان را پای سرسبز کردن زمین پاک بویراحمد می‌گذارند؛ داستان مرد بذر به دستی که هر جا رسیده است درخت بلوطی کاشته تا مهربانی با طبیعت را به وقت امروز هم اینگونه زیبا، تعبیر و تفسیر کند.